Navigation
21
Σεπ
location
Αθήνα
24oC
Αίθριος - καθαρός
26 Αυγ 2019

Πιο ευάλωτες οι γερμανικές τράπεζες από τις ιταλικές

Deutsche_Bank Κόσμος

Σε… αναμμένα κάρβουνα κάθονται η Ευρωπαϊκή Τράπεζα και ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Εποπτικός Μηχανισμός (SSM), λόγω Ιταλίας και όχι λόγω Ελλάδας. Kαι αυτό, διότι ο ευρωπαϊκός τραπεζικός κλάδος παραμένει ασταθής και βρίσκεται αντιμέτωπος με σοβαρές προκλήσεις. Ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, γνωρίζοντας πολύ καλά πως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Γηραιάς Ηπείρου βαδίζουν σε τεντωμένο σχοινί, είναι έτοιμος να ξαναχρησιμοποιήσει το «μπαζούκα», προχωρώντας σε έναν νέο γύρο ποσοτικής χαλάρωσης.

Όμως, δεν είναι μόνο οι τράπεζες του ευρωπαϊκού Νότου που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα… Έχουν ενταθεί οι ανησυχίες και για τις προοπτικές του γερμανικού τραπεζικού κλάδου. Και αυτό διότι, εκτός από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες της Γερμανίας, η κρίση στην Ιταλία τούς δημιουργεί έναν ακόμη «πονοκέφαλο»…

Οι δύο μεγαλύτερες γερμανικές τράπεζες, η Deutsche Bank και η Commerzbank, έχουν χάσει την αίγλη τους, καθώς έχουν συρρικνώσει τις δραστηριότητές τους, παράγουν ελάχιστα κέρδη, κλείνουν καταστήματα και μειώνουν το προσωπικό τους.

Όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι περιφερειακές τράπεζες, που αποτελούν το 80% του γερμανικού τραπεζικού κλάδου. Σημειώνεται πως, πριν από δύο χρόνια, η Budensbank ψήφισε νόμο να μην ελέγχονται τα συγκεκριμένα τραπεζικά ιδρύματα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αφού αποτελεί κοινό μυστικό πως υπάρχουν πολλοί «σκελετοί» στους ισολογισμούς τους.

Η Γερμανία διαθέτει 385 τοπικά ταμιευτήρια (ονομάζονται Sparkassen), τα οποία ενίοτε δημιουργούν προβλήματα στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας. Διατηρούν στενές σχέσεις με τους τοπικούς άρχοντες, στους οποίους ορισμένες φορές δίνουν αμφιλεγόμενα δάνεια ή χρηματοδοτούν τις προεκλογικές εκστρατείες τους. O Γιοακίμ Βόλμπεργκς, πρώην δήμαρχος της ιστορικής πόλης Ρέγκενμπουργκ, παύτηκε από τα καθήκοντά του. Είχε στοχοποιηθεί για κατάχρηση εξουσίας, λόγω της παράλληλης με το αξίωμά του απασχόλησης ως επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου του τοπικού ταμιευτηρίου. Ο κ. Βόλμπεργκς κατηγορείται ότι χρηματοδοτήθηκε από κτηματομεσιτική εταιρία κατά την προεκλογική εκστρατεία του, επειδή μεσολάβησε για να της δοθεί χαμηλότοκο δάνειο 4,5 εκατ. δολαρίων, καθώς και ότι εξασφάλισε δικαιώματα κατά προτεραιότητα σε έγγειο ιδιοκτησία, την οποία διεκδικούσαν πολλοί. Το προαναφερθέν δάνειο ο σοσιαλδημοκράτης πρώην δήμαρχος το εξασφάλισε για την κτηματομεσιτική εταιρία, όταν ήταν πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου του ταμιευτηρίου του Ρέγκενμπουργκ.

Κατά καιρούς, όπως αναφέρει το Bloomberg, ξεσπούν σκάνδαλα στα γερμανικά ταμιευτήρια, ωστόσο δεν γίνεται λόγος για μεταρρύθμιση του συστήματος. Αυτό εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσον είναι οικονομικά ανεξάρτητη η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να ελέγχει τα ταμιευτήρια, από τα οποία συχνά παίρνει δάνεια.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό ερευνητικό ινστιτούτο «Bruegel», σε ορισμένες περιπτώσεις στη Γερμανία το 10% των εσόδων κάποιων πολιτικών προέρχεται από τις θέσεις που διατηρούν στα συμβούλια των Sparkassen.

Η δίκη του Βόλμπεργκς άρχισε πριν από μήνες και δείχνει αυτό που πολλοί οικονομολόγοι ονομάζουν «διαπλοκή»: τις διασυνδέσεις μεταξύ των 385 δημόσιων Sparkassen και των τοπικών αρχόντων στη Γερμανία. Αυτές εγκυμονούν κινδύνους και προκαλούν ανησυχία. Επιπλέον, ασκούν πιέσεις σε κολοσσούς, όπως η Deutsche Bank και η Commerzbank, οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω μειωμένης κερδοφορίας και λανθασμένων χειρισμών.

«Στη μέγγενη» οι τράπεζες στην Ιταλία

Σε ό,τι αφορά την Ιταλία, που αντιμετωπίζει και πολιτική κρίση, ο εγχώριος τραπεζικός κλάδος αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» της οικονομίας, διότι είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει πως οι ιταλικές τράπεζες απειλούνται με κατάρρευση σε ενδεχόμενη κρίσης χρέους, ενώ η σημαντική αύξηση του κόστους δανεισμού έχει αρνητικό αντίκτυπο στα τραπεζικά ιδρύματα.

Σημειώνεται πως οι ιταλικές τράπεζες διακρατούν μεγαλύτερο όγκο χρέους της χώρας συγκριτικά με τις τράπεζες άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα ομόλογα του ιταλικού Δημοσίου αντιπροσωπεύουν πάνω από το 10% του ενεργητικού τους. Και βέβαια, η Ιταλία έχει δημόσιο χρέος που υπερβαίνει το 130% του ΑΕΠ της, ενώ φέτος εκτιμάται πως θα διαμορφωθεί στο 135% του ΑΕΠ της. Σε περίπτωση κρίσης χρέους της Ιταλίας, ο τραπεζικός τομέας της γειτονικής χώρας θα δεχθεί ισχυρό πλήγμα.

Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι ιταλικές τράπεζες διέγραφαν «κόκκινα» δάνεια και μείωναν τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που βάρυναν τους ισολογισμούς τους, ωστόσο η εικόνα τους παραμένει εύθραυστη. Επίσης, έχουν αυξημένες ανάγκες χρηματοδότησης και μεγάλες υποχρεώσεις. Έχουν λάβει από την ΕΚΤ δάνεια συνολικού ύψους περίπου 250 δισ. ευρώ, που λήγουν τη διετία 2020-2021 και πρέπει να τα αποπληρώσουν. Παράλληλα, είναι υποχρεωμένες να συνεχίσουν να μειώνουν τα «κόκκινα» δάνεια, ώστε να πετύχουν τους στόχους που έχει θέσει ο SSM.

Του Γιάννη Νέζη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress