Navigation
24
Σεπ
location
Αθήνα
24oC
Αίθριος - καθαρός
9 Φεβ 2021

Ο IGB με φόντο αντιπολιτευτικές κρίσεις

φυσικό αέριο Νέα

Στο κείμενο που ακολουθεί, παρουσιάζονται –περιληπτικά– τα υπέρ και τα κατά του διασυνδετήριου αγωγού Ελλάδας Βουλγαρίας IGB project και του Καταστατικού τού Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), όπως αποτυπώθηκαν στις 21/1/2021 κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην Ολομέλεια της Βουλής για το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στις 26/1/2021, οπότε και κυρώθηκαν οι δύο συμβάσεις: Κύρωση της Διακυβερνητικής Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας για τον IGB project και κύρωση του Καταστατικού (Ίδρυσης) του Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF). Το EMGF έχει έδρα το Κάιρο και θα λειτουργήσει ως γέφυρα που θα φέρει κοντά τους παραγωγούς φυσικού αερίου, τους καταναλωτές και τις χώρες διαμετακόμισης, με τελικό στόχο την ανάπτυξη μιας βιώσιμης περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπέρ, του σχεδίου νόμου ψήφισαν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Κίνημα Αλλαγής, κατά ΚΚΕ και ΜέΡΑ25, ενώ «παρών» η Ελληνική Λύση.

Για την ιστορία, αναφέρουμε ότι η συμφωνία για τον αγωγό κυρώθηκε από τη βουλγαρική Βουλή στις 2 Ιουλίου 2020!

Στις 10 Οκτωβρίου 2020 υπεγράφη η Διακυβερνητική Συμφωνία για το έργο από τον τότε Έλληνα υπουργό Ενέργειας και Περιβάλλοντος Κωστή Χατζηδάκη και την ομόλογό του, της Βουλγαρίας, Tεμενούτσκα Πέτκοβα.

Από ελληνικής πλευράς, ο IGB επρόκειτο να ολοκληρωθεί «στις αρχές του 2020», όπως είχε διαβεβαιώσει κατά την παρουσίαση του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, πριν από δυο χρόνια, ο πρώην υπουργός ΠΕΝ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Σταθάκης.

Το έργο του διακρατικού αγωγού, το οποίο χαρακτηρίζεται «εθνικής σημασίας» για την Ελλάδα, βάσει του ν. 4001/2001, και για τη Βουλγαρία, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 07/06/2012, έχει συμπεριληφθεί στον 4ο Κατάλογο Έργων Κοινού Ενδιαφέροντος της Ε.Ε. (PCIs), ενώ μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020 είχε ολοκληρωθεί σε ποσοστό 52%, με το 40% του αγωγού να έχει υπογειοποιηθεί, όπως δήλωσε στη Βουλή ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση φιλοδοξεί να ολοκληρωθεί η κατασκευή του μέχρι το τέλος του 2021.

Τι προβλέπεται

Το έργο του Ελληνο-Βουλγαρικού Διασυνδετήριου Αγωγού αποτελείται από έναν αγωγό μήκους περίπου 182 χλμ. (εκ των οποίων περίπου 31 χλμ. βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας), καθώς και από τις αναγκαίες υποστηρικτικές εγκαταστάσεις.

Στην αφετηρία του, στην Ελλάδα, ο αγωγός θα συνδέεται με τον Διαδριατικό Αγωγό (TAP) και το σύστημα του ΔΕΣΦΑ, ενώ στην κατάληξή του θα συνδέεται με το σύστημα της Bulgartransgaz (διαχειριστής φυσικού αερίου Βουλγαρίας).

Με σημείο εκκίνησης την Κομοτηνή, ο αγωγός θα καταλήγει στη Stara Zagora, συνδέοντας τα δίκτυα Φυσικού Αερίου Ελλάδος και Βουλγαρίας, ενώ θα υπάρχει η δυνατότητα της αντίστροφης ροής (reverse flow). Προβλέπεται επίσης η διασύνδεσή του με τον αγωγό TAP. Ο αγωγός IGB έχει αρχική δυναμικότητα 3 δισ. κυβ. μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, με δυνατότητα αύξησής τους στα 5 δισ. κυβ. μέτρα ετησίως, με την κατασκευή Σταθμού Συμπίεσης. Για την αρχική δυναμικότητα των 3 bcm/a, το εκτιμώμενο κόστος επένδυσης ανέρχεται στα 220 εκατ. ευρώ. Το έργο της μελέτης, της κατασκευής και της λειτουργίας έχει αναλάβει η κοινοπραξία ICGB AD. Μέτοχοι της εταιρείας είναι κατά 50% η ελληνική εταιρεία ΥΑΦΑ Ποσειδών, στην οποία συμμετέχουν ισομερώς η ΔΕΠΑ και η ιταλική EDISON, και κατά το υπόλοιπο 50% η βουλγαρική κρατική Εταιρεία Bulgarian Energy Holding (BEH).

Παρατηρήσεις – ενστάσεις

Ας δούμε τώρα εν τάχει τις παρατηρήσεις της μείζονος και τις ενστάσεις της ελάσσονος αντιπολίτευσης, σε επίπεδο εισηγητών, και στη συνέχεια τη θέση της κυβέρνησης.

Σωκράτης Φάμελλος, τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας και βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: O Διασυνδετήριος Αγωγός Ελλάδας-Βουλγαρίας (IGB) και το Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF) είναι πρωτοβουλίες οι οποίες (στην πρώτη περίπτωση) ωρίμασαν και (στη δεύτερη) ξεκίνησαν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ – εντάσσονταν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μίας προσπάθειας, που πέτυχε, να καταστεί η Ελλάδα εμπορικός και ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή. Παράλληλα, ενισχύσαμε τον ρόλο του Δημοσίου και της Πολιτείας, ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρεί στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ Εμπορίας, όπου και μετέφερε, με νόμο, τον σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου Αλεξανδρούπολης. Την ίδια επιζήμια στρατηγική για την ενεργειακή μετάβαση και την εθνική ασφάλεια ακολουθεί και στην ιδιωτικοποίηση του δικτύου φυσικού αερίου της ΔΕΠΑ Υποδομών. Η συζήτηση για την απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες πρέπει να ανοίξει σε επίπεδο μεσογειακών χωρών.

Γιώργος Αρβανιτίδης, βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης, Κίνημα Αλλαγής: Τόσο ο ΤΑP, που ολοκληρώθηκε, όσο και ο κάθετος διάδρομος προς Βορρά με τα έργα του ΙGB, και το δίδυμο έργο του, το FSRU της Αλεξανδρούπολης, αποτελούν πρωτοβουλίες προηγούμενων ετών της παράταξής μας και ελπίζουμε να μπουν σε πλήρη λειτουργία το συντομότερο δυνατόν.

Η Ελλάδα ωστόσο εξαρτάται σχεδόν κατά 100% από το εισαγόμενο φυσικό αέριο για την κάλυψη των αναγκών της. Οι αγωγοί φυσικού αερίου που διαπερνούν τη Βουλγαρία έχουν κατά βάση ρωσικό αέριο, αφού ο αγωγός διαπεράσει πρώτα την Ουκρανία και τη Ρουμανία, ενώ οι αγωγοί φυσικού αερίου της Τουρκίας έχουν από διάφορες πηγές, αλλά κυρίως αέριο από το Αζερμπαϊτζάν. Λόγω των πολιτικών διαφορών Ρωσίας και Ουκρανίας, το ρωσικό αέριο δεν θα φτάνει σύντομα στην Ελλάδα μέσω Βουλγαρίας, αλλά τελικά μέσω της Τουρκίας. Συνεπώς, η χώρα μας θα είναι ευάλωτη στους περιορισμούς και τους εκβιασμούς που θα θέτει η Άγκυρα. Η δε ιδιωτικοποίηση ελληνικών εμπορικών εταιρειών, όπως η ΔΕΠΑ, εκτιμούμε ότι θα δυσχεράνει τον βαθμό επιρροής της Ελλάδας σε αυτές τις κρίσιμες γεωπολιτικές εμπλοκές.

Νίκος Καραθανασόπουλος, βουλευτής ΚΚΕ: Οι δύο συμβάσεις, και για τον IGB και για το Ενεργειακό Φόρουμ για το Φυσικό Αέριο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αποτελούν κομμάτι ενός παζλ που εντάσσεται στη μεγάλη εικόνα στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, η οποία χαρακτηρίζεται από τους οξύτατους ανταγωνισμούς με διαφοροποιήσεις των Αμερικανών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενάντια στη Ρωσία, για τις πηγές ενέργειας που θα αξιοποιηθούν για τους ενεργειακούς δρόμους, και ενάντια στην Κίνα για τους εμπορικούς δρόμους.

Βασίλης Βιλιάρδος, βουλευτής της Ελληνικής Λύσης: Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να ελέγχει την προέλευση και τα συμφέροντα του φυσικού αερίου που θα περνάει από τον αγωγό, οπότε να το επιτρέπει ή όχι αν είναι εχθρικές χώρες. Περιορίζεται με απαράδεκτο τρόπο η άσκηση της εθνικής μας κυριαρχίας εντός της ίδιας μας της επικράτειας. Δεν συμφωνούμε με το ότι η διαχείριση θα γίνεται από τη Βουλγαρία, ενώ η μόνιμη εγκατάσταση θα είναι στην Ελλάδα.

Κρίτων Αρσένης, βουλευτής του ΜέΡΑ25: Μελλοθάνατες τεχνολογίες, εταιρείες, αγωγοί και projects είναι όλα αυτά – είναι οι «δεινόσαυροι» της τεχνολογίας, είναι σαν να επιδοτείτε εργοστάσια παραγωγής φαξ. Μόνο που αυτά δεν θα κατέστρεφαν τη χώρα μας Η κούρσα των υδρογονανθράκων, στην οποία έχουμε μπει τα τελευταία χρόνια, αυξάνει τις εντάσεις με την Τουρκία, μια άλλη παλαιολιθική πολιτικά χώρα, η οποία και αυτή θέλει υδρογονάνθρακες και είναι διατεθειμένη να κάνει και πόλεμο μαζί μας, αν χρειαστεί.

Ακολουθούν σημεία από την ομιλία του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστα Σκρέκα.

Συμφωνίες-σταθμός

Κώστας Σκρέκας για IGB και EMGF (σταχυολογούμε):

«Οι δύο αυτές συμφωνίες προωθούν και διασφαλίζουν την ενεργειακή ασφάλεια και την ενεργειακή επάρκεια της χώρας μας, την ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας μας, με ανταγωνιστικές τιμές ενέργειας, διασφαλίζοντας αυτήν τη μεταβατική περίοδο από το σήμερα στο αύριο».

«Μπορούμε να πάμε σήμερα, από τη μια στιγμή στην άλλη σε μια νύχτα, από τη χρήση ορυκτών καυσίμων, είτε είναι λιγνίτης, είτε είναι πετρέλαιο, είτε είναι φυσικό αέριο, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Αυτήν τη στιγμή τεχνικά δεν είναι εφικτό. Θα το θέλαμε».

«Όταν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, το εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα έλεγε ότι το 2040 θα έχουμε στην Ελλάδα 1,3 γιγαβάτ εγκατεστημένης ισχύος, που θα καίει λιγνίτη για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια. Για το φυσικό αέριο έλεγε ότι θα έχουμε 4,6 γιγαβάτ εγκατεστημένης ισχύος που θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από φυσικό αέριο».

«Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση είπε ότι εμείς δεν θα παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια από λιγνίτη, όχι το 2040 που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι το 2050, αλλά μόλις το 2028».

«Η ιδέα της κατασκευής του ελληνο-βουλγαρικού αγωγού είχε ξεκινήσει από το 2009, από τον Χρήστο Φώλια και με την υπογραφή, τον Απρίλιο του 2009, ενός μνημονίου συνεργασίας (είχε υπογράψει ο προκάτοχός μου, Κωστής ο Χατζηδάκης – τότε έτυχε να ήταν υπουργός Ενέργειας και είχε σημαντικό ρόλο στην προώθηση αυτού του αγωγού)».

Είχαν διασφαλιστεί 45.000.000 ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2009, που αποτέλεσαν το 20% της κατασκευής του. Αργότερα η κυβέρνηση της ΝΔ, με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, είχε πετύχει τη στρατηγικής σημασίας αλλαγή της όδευσης, που από κάποια κέντρα προωθούνταν, του ΤΑΡ, του αγωγού που μεταφέρει Κασπιανό φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Θέλανε να περάσει ο αγωγός πάνω από τα βόρεια σύνορά μας».

του Φίλη Καϊτατζή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

























  • pict
  • pict

pict

pict