Navigation
12
Δεκ
location
Αθήνα
17oC
Νεφοσκεπής
11 Νοέ 2019

Το σημαντικότερο χαρτί οι υδρογονάνθρακες

υδρογονάνθρακες Νέα

Ιδού, με αριθμούς, οι λόγοι για τους οποίους η Τουρκία δεν πρόκειται να σταματήσει την επιθετική της πολιτική, έως ότου αποκτήσει πρόσβαση στους υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ακόμα και ίσως χωρίς να προηγηθεί η επίλυση του Κυπριακού, σύμφωνα με τα στοιχεία του δόκτορος Ηλία Κονοφάγου, μέλους της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, που συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση, και γιατί «η εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων Υ/Α είναι σήμερα το σημαντικότερο “χαρτί” που διαθέτουμε ως χώρα», όπως επισημαίνει ο Χρήστος Αρώνης, τ. καθηγητής Ενεργειακής Πολιτικής.

Πάμε πρώτα με τα στοιχεία που μας έδωσε ο Δρ. Ηλίας Κονοφάγος, που υπενθυμίζουν και καταδεικνύουν του λόγου το αληθές: «Συνεκτιμώντας τις ανακαλύψεις κοιτασμάτων από το 2008 μέχρι σήμερα (Οκτώβριος 2019) στο Ισραήλ και την Κύπρο, δηλαδή Tamar, Leviathan, Aphrodite & Karish-Tanin (ψαμμιτικά κοιτάσματα) και τα κοιτάσματα Kalypso, Glafcos, & Onisiforos (ασβεστολιθικά κοιτάσματα), τα συνολικά ήδη ανακαλυφθέντα ανακτήσιμα αποθέματα αγγίζουν σήμερα με 50% πιθανότητα ύπαρξης τα 48 Tef (τρισεκατομμύρια κυβικών ποδών) και τα 1,3 Bbl (δισεκατομμύρια συμπυκνωμάτων πετρελαίου). Λαμβάνοντας υπόψη ότι η μέση τιμή εισαγωγής φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σήμερα 4,5 δολάρια/Mcf (χίλια κυβικά πόδια φυσικού αερίου), η ακαθάριστη αξία των ανακαλυφθέντων ήδη κοιτασμάτων στο Ισραήλ και στην Κύπρο ανέρχεται σε 314 δισ. δολάρια».

Τονίζω, προσθέτει ο Δρ. Κονοφάγος, «μόλις προ διετίας, λόγω των υψηλότερων τιμών του φυσικού αερίου στη διεθνή αγορά, η αξία των ανακαλυφθέντων ήδη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Ισραήλ και την Κύπρο ήταν σχεδόν διπλάσια, δηλαδή της τάξης 600 δισ. δολαρίων. Από αυτά τα οικονομικά μεγέθη καταλαβαίνουμε τους λόγους για τους οποίους η Τουρκία εισέβαλε με αρπακτικό τρόπο στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το ετήσιο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) της Κύπρου είναι σήμερα μόλις 24 δισ. δολάρια και της Ελλάδος 200 δισ. δολάρια, είναι εμφανής η οικονομική σημασία που παρουσιάζουν οι ανακαλύψεις αυτών των κοιτασμάτων στην περιοχή μας για τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου».

Ανακτήσιμα αποθέματα

Για την ιστορία, να πούμε ότι στην Κύπρο, «σύμφωνα με την πρόσφατη ανακοίνωση της Exxon Mobil, η οποία ανακάλυψε το κοίτασμα “Glafkos” στο θαλάσσιο κυπριακό γεωτεμάχιο No10 (Block 10), είναι παρόμοιου τύπου με το “Ζohr”, το μέγεθος δε των ανακτήσιμων αποθεμάτων φυσικού αερίου αυτού του κοιτάσματος βρίσκεται μεταξύ 5 Tcf και 8 Tcf. Οι προσωπικές μας ογκομετρικές στατιστικές εκτιμήσεις έδειξαν ότι το μέσο αναμενόμενο ανακτήσιμο απόθεμα υδρογονανθράκων αυτού του ασβεστολιθικού κοιτάσματος (με πιθανότητα ύπαρξης 50%) είναι πιο κοντά στα 7 Tcf φυσικού αερίου και συμπεριέχει 210 δισεκατομμύρια βαρέλια (210 ΜΜbbl) συμπυκνωμάτων πετρελαίου. Εκπεφρασμένα σε συνολικά βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου (boe) υπολογίζεται ότι τα αποθέματά του ανέρχονται σε δύο δισ. βαρέλια (2 Βboe). Λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τους ορισμούς της πετρελαϊκής βιομηχανίας, ένα κοίτασμα υδρογονανθράκων θεωρείται “γιγαντιαίο” όταν τα αποθέματά του υπερβαίνουν τα 500 εκατομμύρια βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου –η ανακάλυψη αυτή θεωρήθηκε ως μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο την τελευταία 3ετία–, στην πραγματικότητα η ανακάλυψη αυτή αποτελεί ένα τεράστιο γεγονός για την Κύπρο».

Το κοίτασμα «Ζohr» ανακαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, στα θαλάσσια όρια μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου – «είναι το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου της Μεσογείου και το 20ό μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο με αποθέματα φυσικού αερίου της τάξης των 30 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών (30Τcf) και 1 δισ. βαρελιών (1Bbl) συμπυκνωμάτων πετρελαίου. Η συνολική ακαθάριστη αξία του κοιτάσματος υπολογίζεται σήμερα σε 200 δισ. δολάρια. Από το 2015 και εντεύθεν, όλες οι πετρελαϊκές εταιρείες που βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Λιβάνου-Ισραήλ-Κύπρου-Αιγύπτου-Ελλάδος-Λιβύης ψάχνουν για να εντοπίσουν και να ανακαλύψουν γεωλογικά κοιτάσματα φυσικού αερίου παρόμοια με το “Zohr” (ασβεστολιθικά κοιτάσματα), δεδομένου ότι, όπως αποδείχθηκε, το υποθαλάσσιο κοίτασμα “Ζοhr” δεν είναι μοναδικό αλλά επαναλαμβανόμενο».

Δεινή θέση

Η εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων Υ/Α είναι σήμερα το σημαντικότερο «χαρτί» που διαθέτουμε σαν χώρα, που, με λίγη τύχη και σωστή τακτική, μπορεί να μας βγάλει από τη δεινή θέση που μας έχουν οδηγήσει τα λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος, τόνισε ο τ. καθηγητής ενεργειακής πολιτικής στην ημερίδα Ενεργειακής Ασφάλειας Ανατολικής Μεσογείου, που διοργάνωσε στην Αθήνα το ρεπουμπλικανικό κόμμα (ελληνικό παράρτημα) σε συνεργασία με το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ), υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων: «Πρέπει να αναβαθμίσουμε α) την ποιότητα των πληροφοριών και δεδομένων που αφορούν τις γεωλογικές και σεισμικές έρευνες ή των στοιχείων που αφορούν τις πάσης φύσεως γεωτρήσεις που πραγματοποιήθηκαν μέχρι σήμερα στην Ελλάδα από κρατικούς φορείς ή ξένες εταιρίες – θα το εκτιμήσουν οι επενδυτές και β) να αναβαθμίσουμε τις επιχειρήσεις υποστήριξης των δραστηριοτήτων για παραγωγή Υ/Α στην Ελλάδα όπως “ναυπηγεία”, “χαλυβουργίες”, “μεγάλες σωληνουργίες”, κ.λπ, τις οποίες φροντίσαμε επιμελώς να κλείσουμε στο παρελθόν».

Πολλοί αναρωτιούνται, είπε ο Χρήστος Αρώνης, «πόσα χρόνια ακόμα, θα είναι οι υδρογονάνθρακες κυρίαρχη μορφή ενέργειας; Κανένας δεν ξέρει ακριβώς, αλλά όλοι διαισθανόμαστε ότι το τέλος των Υ/Α δεν είναι πάρα πολύ μακριά. Το τέλος της εποχής των Υ/Α θα σηματοδοτηθεί από τη στιγμή που οι Υ/Α θα αρχίσουν να απαξιώνονται από την αγορά επειδή, ας πούμε, θα αναγνωρισθεί πλέον, επίσημα, από την πλειονότητα των ανεπτυγμένων χωρών ότι οι εκπομπές από την καύση τους βλάπτουν σοβαρά την υγεία ή ότι επιταχύνουν την επέλαση της κλιματικής αλλαγής, με αποτέλεσμα η διεθνής τιμή των Υ/Α να αρχίσει να κατρακυλάει. Όταν η τιμή τους φθάσει σε επίπεδα κάτω από το κόστος παραγωγής τους, τότε, αυτονόητα, θα σταματήσει σιγά-σιγά η παραγωγή τους. Αυτό συνέβη πρόσφατα με τον λιγνίτη». Το τέλος των Υ/Α «φέρνουν οι αρνητικές επιπτώσεις των εκπομπών από την καύση τους (κυρίως του πετρελαίου και λιγότερο του φυσικού αερίου) στην υγεία μας, και, ενδεχομένως, στην επέλαση της κλιματικής αλλαγής, και λόγω της επιτάχυνσης των επενδύσεων σε “Εναλλακτικές Μορφές Ενέργειας”, όπως π.χ. στη φθηνή αξιοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας στις μεταφορές (και, ειδικότερα, στα «ηλεκτρικά αυτοκίνητα» που προβλέπεται να υποκαταστήσουν τεράστιες ποσότητες βενζίνης και diesel), στις ΑΠΕ ,στην παραγωγή “υδρογόνου”, στις “κυψέλες καυσίμου” (fuel cells) και “σε πολλές άλλες μορφές ενέργειας” που έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τη φάση των “ερευνών” και των “πιλοτικών εφαρμογών” τους και βρίσκονται σε φάση εμπορευματοποίησης. Για αυτούς τους λόγους, θα πρέπει να επισπεύσουμε, όσο μπορούμε, την αξιοποίηση των εγχωρίων Υ/Α μας, για να δρέψουμε τους καρπούς τους πολύ περισσότερα χρόνια».

Πυρήνες επιρροής σε κέντρα αποφάσεων

Σύμφωνα με την κείμενη ευρωπαϊκή νομοθεσία (Οδηγία 94/22/ΕΚ), η οποία έχει ενσωματωθεί και στο ελληνικό Δίκαιο (Ν. 2289/95), οι διαπιστευμένοι κρατικοί φορείς υδρογονανθράκων σε όλες τις χώρες της ΕΕ έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να διαχειρίζονται, στις χώρες τους, την έρευνα και την παραγωγή Υ/Α, σε όλες τις εκφάνσεις της. Επισημαίνεται, όμως, ότι ο σημερινός ελληνικός διαπιστευμένος Κρατικός Φορέας (ΕΔΕΥ) δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένος και στελεχωμένος για να πρωταγωνιστήσει στο κρίσιμο εγχείρημα, όπως είναι η «εκκίνηση των ερευνών και της παραγωγής εγχωρίων Υ/Α», της Ελληνικής Πολιτείας, υποστηρίζει ο Χρήστος Αρώνης, τ. καθηγητής Ενεργειακής Πολιτικής: Απαιτείται, λοιπόν, η άμεση δημιουργία ενός «νέου ανεξάρτητου κρατικού φορέα Υ/Α, που να διαθέτει τις κατάλληλες προδιαγραφές».

Επίσης «απαιτούνται παρεμβάσεις και δράσεις που είναι προαπαιτούμενα και προϋποθέσεις, από την εξασφάλιση των οποίων εξαρτάται η επιτυχία ή η αποτυχία του εγχειρήματος , όπως είναι: Σχέδια Εκτάκτου Ανάγκης για προστασία της ελληνικής ΑΟΖ, συμμαχίες για “έμπρακτη” προστασία της εθνικής κυριαρχίας μας, πυρήνες επιρροής “lobbies” σε κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού, συστράτευση του απόδημου Ελληνισμού για να βοηθήσει κ.λπ».

Σήμερα είμαστε πίσω λόγω των «αντιδράσεων οι οποίες εκδηλώνονταν κάθε φορά που η ελληνική πλευρά έπαιρνε κάποια πρωτοβουλία, που αφορούσε εγχώριους Υ/Α, και των αντιρρήσεων οι οποίες αποδίδονται σε κύκλους που εξυπηρετούσαν οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα, τόσο στο “εσωτερικό”, όσο και στο “εξωτερικό” της χώρας».

Καιρός να προχωρήσουμε!

του Φίλη Καϊτατζή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

  • pict
  • pict

pict

pict

PolicePress