Navigation
25
Νοέ
location
Αθήνα
12oC
Λίγα σύννεφα
16 Μαρ 2020

«Ανεξήγητα τα σχόλια του Τζέφρι Πάιατ»

Λουκά Γεωργιάδη Λουκά Γεωργιάδη | Νέα

Εάν το Ισραήλ βρισκόταν στη θέση της Ελλάδας, αισθάνομαι βέβαιος ότι θα ενεργούσε με αποφασιστικότητα για την προστασία των υπεράκτιων ενεργειακών του πόρων απέναντι σε κάθε ξένη επίθεση, δηλώνει ο Μαρκ Ζελ, πρόεδρος του παραρτήματος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ στο Ισραήλ, σε συνέντευξή του στο «Π»: Η Τουρκία δεν απέδειξε ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για συνεργασία ή σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων εθνών στην περιοχή , όσο για τη γνώμη που εξέφρασε ο πρέσβης Πάιατ για συμμετοχή της Τουρκίας στο EastMed Forum , «δεν αντικατοπτρίζει τους δηλωμένους στόχους των ΗΠΑ».

Αναφερθήκατε σε δηλώσεις του Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος πρότεινε τη συμμετοχή της Τουρκίας στο EastMed Forum, διατυπώνοντας το ερώτημα, γιατί να προσκληθεί μια χώρα, που δημόσια υποστηρίζει ότι δεν επιθυμεί καμία πρόοδο, στο EastMed project και θα κάνει (η Άγκυρα) ό,τι μπορεί να το σταματήσει, με τη βοήθεια των νέων της συμμάχων. Μήπως θα έπρεπε να δείτε και τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ σε σχέση με τη δηλωμένη φιλία του απέναντι στον Ερντογάν; Μήπως υπάρχει και άλλη ανάγνωση;

Η Τουρκία δεν έχει μόνο υιοθετήσει μία εχθρική στάση απέναντι στην ενεργειακή συμφωνία της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά έχει πράγματι επικαλεστεί τη στρατιωτική ισχύ για να εμποδίσει την Κύπρο να αναπτύξει τους πόρους της, τις ενεργειακές της πηγές.

Τον Δεκέμβριο του 2019, η Τουρκία αναχαίτισε ένα ισραηλινό ερευνητικό πλοίο σε κυπριακά ύδατα και το ανάγκασε να αποχωρήσει. Επίσης, η Τουρκία παρεμπόδισε την ελληνική ναυτική δραστηριότητα στα κυπριακά ύδατα.

Πιο πρόσφατα, προσπάθησε μονομερώς να επανασχεδιάσει τα θαλάσσια σύνορα των οικονομικών ζωνών της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας μια οικονομική ζώνη Τουρκίας-Λιβύης, η οποία πρόκειται (σ.σ. με σκοπό δηλαδή) να παρεμποδίσει τη δημιουργία ενός αγωγού (EastMed) μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Το τουρκικό σχέδιο καταδικάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ επίσης επέπληξαν την Τουρκία για τη γεώτρηση στα ύδατα που διεκδικεί η Κύπρος.

Σε αυτό το πλαίσιο της τουρκικής πρόκλησης, του εκφοβισμού και των μονομερών προσπαθειών για εξόρυξη φυσικού αερίου στα κυπριακά ύδατα, τα σχόλια του πρέσβη Τζέφρι Πάιατ είναι ανεξήγητα και ασυμβίβαστα με την τρέχουσα πολιτική της Διοίκησης (σ.σ. αμερικανική πολιτική) αναφορικά με την Ανατολική Μεσόγειο.

Επιπροσθέτως, ο κ. Ζελ είπε στην εκδήλωση ότι η άποψη του Αμερικανού πρέσβη «δεν αντικατοπτρίζει τους δηλωμένους στόχους των ΗΠΑ ούτε τις επιθυμίες των ρεπουμπλικάνων σε παγκόσμια κλίμακα».

Υπάρχουν φωνές που λένε, «τι θέλετε, να πάμε για πόλεμο, ας μοιράσουμε τους υδρογονάνθρακες με την Τουρκία να έχουμε ειρήνη στην περιοχή, ειδάλλως πάμε για αποσταθεροποίηση». Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Κανένας από τους εταίρους του Συμφώνου Ανατολικής Μεσογειακής Ενέργειας δεν ενδιαφέρεται για τον πόλεμο (σ.σ. δεν θέλει πόλεμο). Το ιδανικό είναι ότι όλες οι χώρες της ανατολικής Μεσογείου θα πρέπει να συντονίσουν την ανάπτυξη των πηγών υδρογονανθράκων της περιοχής.

Δυστυχώς, η Τουρκία δεν απέδειξε ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για συνεργασία ή σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων εθνών στην περιοχή. Η Τουρκία επιδιώκει να προωθήσει τα εθνικά της συμφέροντα μέσω απειλών και στρατιωτικού εκφοβισμού.

Ούτε η Ελλάδα ούτε η Κύπρος ούτε το Ισραήλ πρέπει να υποστούν ή να ανεχτούν μια τέτοια επιθετικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ενδιαφερόμενοι (εμπλεκόμενοι) πρέπει να επιλύσουν τη διαφορά τους μέσω βίας. Υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί για την επίλυση των διαφορών τους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Εάν και όταν η Τουρκία αποφασίσει να ενεργήσει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όπως έχουν συμβουλεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να βρεθεί μια δίκαιη και εφαρμόσιμη λύση. Αλλά μέχρι εκείνη την ημέρα, η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ θα πρέπει να συνεχίσουν να αναπτύσσουν τους υπεράκτιους πόρους υδρογονανθράκων με ειρηνικό και περιβαλλοντικά συνετό τρόπο, χωρίς τον φόβο των τουρκικών απειλών.

Ειδικοί περί των υδρογονανθράκων, που δεν είναι αντίθετοι με τον EastMed, έχουν πει: Για να είναι βιώσιμος ο αγωγός και να μην είναι μόνο ένα πολιτικό πρότζεκτ –χωρίς να παραβλέπουν τη χρησιμότητα αυτής της πλευράς–, πρέπει να βρεθούν τα απαραίτητα κοιτάσματα στην περιοχή για να εξασφαλίσουν επαρκείς ποσότητες για τη διαρκή τροφοδοσία του αγωγού με αέριο, να είναι συμφέρουσες οι τιμές LNG όταν θα μπει σε λειτουργία – με την προϋπόθεση επίσης να έχουν ξεπεραστεί οι τεχνικές δυσκολίες και να έχει βρεθεί χρηματοδότηση για την κατασκευή του. Ποια είναι η γνώμη σας;

Αν και η οικονομική βιωσιμότητα είναι σίγουρα ένα σοβαρό κριτήριο που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την απόφαση για την κατασκευή του αγωγού, υπάρχουν και στρατηγικοί λόγοι για αυτό το έργο που μπορεί να ξεπεράσουν, να υπερβούν την καθαρά οικονομική σκοπιμότητα.

Δεν είμαι ειδικός στα οικονομικά μεταφοράς αερίου και έτσι δεν μπορώ να σχολιάσω την πτυχή αυτή. Μπορώ όμως να πω ότι, από την πλευρά του Ισραήλ, η σημερινή κακή κατάσταση των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ δεν ευνοεί μια γραμμή μεταφοράς που να περνά από την Τουρκία. Για το Ισραήλ, κάτι τέτοιο είναι πολιτικά και στρατηγικά μη πρακτικό, ακόμη και επικίνδυνο για την ισραηλινή εξάρτηση.

Προκειμένου να εξαγάγει πλήρως την παραγωγή φυσικού αερίου, το Ισραήλ απαιτεί μια εναλλακτική πορεία προς την Ευρώπη. Και το έργο Eastern Med προσφέρει μια τέτοια επιλογή.

Πιστεύετε ότι οι ενεργειακοί πόροι μπορούν να κάνουν δυνατή μια χώρα ή χρειάζεται και η ισχύς των όπλων για να προστατέψει την εθνική της κυριαρχία; Τι θα έκανε το Ισραήλ αν ήταν στην θέση της Ελλάδας;

Το ζήτημα δεν είναι η πολιτική εξουσία. Είναι η παραγωγή καυσίμων για την παραγωγή ηλεκτρικής και άλλης ενέργειας προς όφελος κάθε χώρας και των πολιτών της.

Εάν το Ισραήλ βρισκόταν στη θέση της Ελλάδας, αισθάνομαι βέβαιος ότι θα ενεργούσε με αποφασιστικότητα στην προστασία των υπεράκτιων ενεργειακών πόρων του από κάθε ξένη επίθεση. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει το Ισραήλ καθ’ όλη τη διάρκεια της 72ετούς ύπαρξής του.

Από την ημέρα της δημιουργίας του μέχρι σήμερα, οι εχθροί του Ισραήλ προσπάθησαν να καταστρέψουν το ίδιο το εβραϊκό κράτος και να οδηγήσουν τον πληθυσμό του στη θάλασσα.

Δεν αφορούσε την προστασία των ενεργειακών πόρων του (οι οποίοι ήταν αμελητέοι πριν από την ανακάλυψη του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ του Ισραήλ) αλλά την εθνική επιβίωση.

Το Ισραήλ ανταποκρίθηκε, φάνηκε αντάξιο στην πρόκληση σε μεγάλο βαθμό χωρίς διεθνή υποστήριξη και ως εκ τούτου δημιούργησε μία από τις πιο αποτελεσματικές στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο.

Ακόμη και σήμερα το Ισραήλ αντιτίθεται, αγωνίζεται ενάντια στις υπαρξιακές απειλές (από το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και το φονταμενταλιστικό Ισλάμ, για να αναφέρουμε μερικές). Το Ισραήλ παραμένει σε επαγρύπνηση και διατηρεί τη στρατιωτική του δύναμη, για να εξασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών του και την επιβίωση του έθνους.

Αυτή είναι η σωστή χρήση της εξουσίας, υπό την έννοια της ερώτησής σας.

«Ισραηλινο-κυπριακή κατανόηση»

Ρωτήσαμε επίσης τον Μαρκ Ζελ, πρόεδρο του παραρτήματος των Ρεπουμπλικανών στο Ισραήλ:

Υπήρχαν κάποια ζητήματα μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ για το κοίτασμα «Αφροδίτη» στην Κυπριακή ΑΟΖ. Επιλύθηκαν;

Οι μόνες μου πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα προέρχονται από ελεύθερες πηγές. Κατανοώ ότι η Κύπρος έχει χορηγήσει 25ετή άδεια για την ανάπτυξη του οικοπέδου «Αφροδίτη» σε κοινοπραξία που περιλαμβάνει τη Noble Energy (την ίδια εταιρεία που αναπτύσσει τα κύρια ανοικτά πεδία φυσικού αερίου του Ισραήλ), την ισπανική εταιρεία ενέργειας Delek και τη Shell. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό δεν θα ήταν δυνατό, ελλείψει ισραηλινο-κυπριακής κατανόησης ή, τουλάχιστον, συμφωνίας για την επίλυση της διμερούς διαφοράς μέσω κατάλληλων μηχανισμών επίλυσης διαφορών και Διεθνούς Δικαίου.

Θεωρείτε ότι τα ορυκτά καύσιμα συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή;

Δεν είμαι ειδικός για το κλίμα. Νομίζω ότι είναι δίκαιο να πούμε ότι όλη η ανθρώπινη δραστηριότητα στον πλανήτη, από την αρχή του είδους μας μέχρι σήμερα, έχει επηρεάσει το περιβάλλον και θα συνεχίσει να το κάνει.

Μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας στη Γη εξαρτάται από την προστασία του «σπιτιού» (πλανήτη) μας με υπεύθυνο τρόπο, παρέχοντας παράλληλα τους πόρους για τη συνεχή ανάπτυξη της ανθρωπότητας.

του Φίλη Καϊτατζή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

 

 

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ