Navigation
14
Δεκ
location
Αθήνα
14oC
Νεφοσκεπής
24 Ιούν 2018

Χωρίς… γραβάτα η ρύθμιση του χρέους

ελληνικο χρεος Οικονομία

Μαρτύριο της σταγόνας θα αποτελέσει στις επόμενες δεκαετίες η ρύθμιση του ελληνικού χρέους, καθώς οι δανειστές επέλεξαν τη μερική τακτοποίησή του σε δόσεις προς παραδειγματισμό και… σωφρονισμό για όσα συνέβησαν το 2015!

Η προχθεσινή 9ωρη συνεδρίαση του Eurogroup, που έγινε μέσα σε τεταμένο κλίμα λόγω της πολύ σκληρής γραμμής… Σόιμπλε, που εξέφρασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς, έκλεισε με έναν αναγκαστικό συμβιβασμό για όλες τις πλευρές, που ωστόσο δεν μπορεί να ικανοποιεί την Ελλάδα. Η «περήφανη διαπραγμάτευση» του 2015, πέρα από το τεράστιο κόστος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων που προκάλεσε στη χώρα για τις επόμενες δεκαετίες, λειτούργησε ως αφετηρία από τους δανειστές προκειμένου να επιβάλουν την τιμωρία τους στην Ελλάδα για τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Η συμφωνία δεν προβλέπει σε καμία περίπτωση ρύθμιση έως το 2050-2060 και εξαντλείται σε διευθέτηση έως το 2032. Σε πρώτη φάση, η επιμήκυνση των δανείων του EFSF, ύψους 100 δισ. ευρώ, θα έχει 10ετή ορίζοντα με περίοδο χάριτος για την πληρωμή τόκων και θα συνοδευτεί από χαμηλά επιτόκια. Επιπλέον, η Ελλάδα θα πάρει ως δόση περίπου 15 δισ. ευρώ για να χρηματοδοτήσει το χρέος της και να βγάλει από τη μέση σταδιακά το ακριβό δάνειο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σε βάθος χρόνου. Έως το 2022 η Ελλάδα θα λαμβάνει κάθε Ιούνιο και Δεκέμβριο τα κέρδη των ελληνικών τραπεζών επί των ελληνικών ομολόγων που είχαν καταγραφεί έως το 2017 και είχαν… χαθεί λόγω του 2015, ενώ επιπλέον 4 δισ. ευρώ θα δοθούν για τις απώλειες του α΄ εξαμήνου 2015. Επιπλέον, θα λάβει ως δόση για την τέταρτη αξιολόγηση συνολικά 15 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 5,5 δισ. θα πάνε για την αποπληρωμή χρέους και τα υπόλοιπα 9,5 δισ. σε ειδικό λογαριασμό για τη δημιουργία «μαξιλαριού ασφαλείας» (buffer).

Ουσιαστικά το «μαξιλάρι ασφαλείας» για την περίοδο που θα βγει η Ελλάδα στις αγορές απηχεί τη θέση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αλλά και της Τραπέζης της Ελλάδος. Επιπλέον, όπως αποφάσισε το Eurogroup, το ΔΝΤ θα παραμείνει ενεργό στο πρόγραμμα, καθώς η Ελλάδα έχει αναλάβει όλες τις σκληρές δεσμεύσεις που απαιτούνται, ενώ καλύπτεται… εν μέρει και από τη διευθέτηση χρέους που αποφάσισαν οι Ευρωπαίοι. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, μέσα σε ένα εμφανώς παγωμένο κλίμα, επανέλαβε τις αμφιβολίες της σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους σε μακροπρόθεσμη βάση. Κι αυτό γιατί η Ελλάδα παραμένει… ακάλυπτη για την περίοδο από το 2032 έως το 2060, έχοντας ως μοναδική ελπίδα την απόδοση των μεταρρυθμίσεων, ώστε οι αγορές να τη δανείζουν φθηνά.

 

 Μεταμνημονιακή… μέγγενη

Η παροχή περιορισμένων διευκολύνσεων προς την Ελλάδα με αντάλλαγμα σκληρότερη εποπτεία καθορίζει πλέον ξεκάθαρα το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η χώρα μας μετά τις 20 Αυγούστου.

Το μεγάλο αντίτιμο για τη… δειλή ρύθμιση του ελληνικού χρέους είναι οι περικοπές των συντάξεων, η μείωση του αφορολόγητου ορίου καθώς και η λειτουργία του αυτόματου «κόφτη», όταν θα παρατηρείται εκτροχιασμός από τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Όπως είχε γράψει το «Π», η διάθεση των εταίρων-δανειστών και κυρίως των Ευρωπαίων ήταν τιμωρητική προς την Ελλάδα για το «ατύχημα» του 2015 και έτσι το τελευταίο… μνημονιακό Eurogroup αποφάσισε οριστικά την εισαγωγή δρακόντειων ασφαλιστικών δικλείδων, ώστε να μην κινδυνεύσει το μεταμνημονιακό πρόγραμμα έως το 2060! Στο πλαίσιο αυτό, επί της ουσίας υιοθετήθηκε ο κορμός του σχεδίου Σόιμπλε με βάση τις αποφάσεις του 2017 και του 2016. Σημειωτέον ότι το πλάνο για το ελληνικό χρέος είχε αποφασιστεί τον Νοέμβριο του 2012 και από το 2014 είχε εισέλθει σε τροχιά βιωσιμότητας. Ωστόσο, η «περήφανη διαπραγμάτευση» και οι… ακροβασίες Βαρουφάκη άλλαξαν άρδην τα δεδομένα, με αποτέλεσμα σήμερα η Ελλάδα να είναι καλυμμένη μερικώς έως το 2032, αλλά εκτεθειμένη σε σχέση με την εξόφληση των υπόλοιπων δανείων που εκτείνονται έως το 2060!

Ουσιαστικά, η… λύση που έδωσε το Eurogroup εντείνει τον προβληματισμό σε σχέση με τη βιωσιμότητα του χρέους μετά το 2030-2032 και αποτελεί προϊόν σκληρών συμβιβασμών των εταίρων-δανειστών προς τις θέσεις της Γερμανίας, που αποτελεί άλλωστε και τον βασικό χρηματοδότη του ελληνικού προγράμματος. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρουσία του ΔΝΤ στο μεταμνημονιακό πρόγραμμα αποτελεί και την τελευταία ελπίδα των Ευρωπαίων για την οριστική εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, ώστε να καταστεί βιώσιμο το χρέος μετά το 2032.

του Λουκά Γεωργιάδη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress