Navigation
29
Απρ
location
Αθήνα
28oC
Αραιή συννεφιά
3 Απρ 2017

Xάθηκαν οι συντάξεις, χάθηκε και η Ποσοτική Χαλάρωση (QE)

Χρήστος Κώνστας Απόψεις | Χρήστου Κώνστα

Η παθιασμένη εμμονή της Υπουργού Εργασίας (αλλά και των στενών συνεργατών του Πρωθυπουργού) να εμφανίσουν ως «θρίαμβο» την αντιστροφή των μεταρρυθμίσεων στην επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων (επιστροφή των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων), «τύφλωσε» την ελληνική αντιπροσωπεία και οδήγησε σε “Βατερλό”, άλλα πολύ σημαντικότερα ζητήματα, όπως το τσεκούρι σε όλες τις συντάξεις, με την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» από την 1η Ιανουαρίου 2019.

  • Περισσότεροι από 900.000 συνταξιούχοι πληροφορήθηκαν ότι η Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνηση συμφώνησε με τους «θεσμούς» ότι όλες οι συντάξεις θα μειωθούν από 7% έως και 35%, μονομιάς, με την κατάργηση της περιβόητης «προσωπικής διαφοράς» που είχε επινοήσει ο Γιώργος Κατρούγκαλος για να παραπλανήσει την κοινή γνώμη και να αποδεχθεί τον Ασφαλιστικό του νόμο.
  • Αν συνυπολογισθεί η ταυτόχρονη μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 5.600€ (για τον άγαμο) και 5.900 € (για την οικογένεια), οι απώλειες για όλους τους συνταξιούχους είναι καταστροφικές.
  • Οδηγούν σε απόλυτη φτώχεια.

Ως «αντάλλαγμα» η Κυβέρνηση κέρδισε μια χαλαρότερη διατύπωση για την επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων «μετά την λήξη της δημοσιονομικής επιτροπείας».

Η κυβέρνηση μετέφρασε αυτή τη φράση ως επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων από την 1η Αυγούστου 2018 και επέμεινε να υπάρξει σχετική ρητή διατύπωση.

  • Η κα Αχτσιόγλου επέμενε να καταγραφεί ρητά στη συμφωνία ότι μετά την 1η Αυγούστου 2018 επανέρχεται σε ισχύ ο νόμος 1876/1990 για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον τρόπο διαμόρφωσης του βασικού μισθού και ημερομισθίου.

Το ΔΝΤ από την δική του πλευρά ήταν σαφές: Η χαλάρωση των εργασιακών σχέσεων δεν μπορεί να συμβεί όσο η Ελλάδα βρίσκεται σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και διεθνή εποπτεία.

  • Δυστυχώς όλα δείχνουν πως η Ελλάδα δεν θα προλάβει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά συνέπεια δεν θα μπορέσει να βγει στις αγορές το καλοκαίρι του 2018.
  • Κατά συνέπεια θα υποχρεωθεί να ξαναμπεί σε «πρόγραμμα διεθνούς επιτροπείας» ή κάποια άλλη μορφή τέταρτου Μνημονίου.

 Η σκοτεινή συμφωνία των Βρυξελλών

Ήταν 2 το πρωί, Παρασκευή 24 Μαρτίου, όταν ο Πόουλ Τόμσεν και η Ντέλια Βελκουλέσκου εγκατέλειψαν τη μικρή αίθουσα συσκέψεων του γραφείου του Ντέκλαν Κοστέλο, στο γκρίζο κτίριο Charlemagne των Βρυξελλών, έχοντας πάρει ακριβώς αυτό που ζητούσαν:

  • Την «εμπροσθοβαρή ορθολογικοποίηση της ασφαλιστικής δαπάνης» δηλαδή την «frontloaded» μείωση κατά 1,8 δις Ευρώ του ποσού που καταβάλει ο Προϋπολογισμός για τις συντάξεις μέσω της «προσωπικής διαφοράς», από την πρώτη μέρα του 2019.

Ως αντάλλαγμα οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ είχαν δεχθεί να μην αυξηθεί το ποσοστό των Ομαδικών Απολύσεων από 5% σε 10% το μήνα, να μην αλλάξει αμέσως ο Συνδικαλιστικός Νόμος (αλλά να μπει ως προαπαιτούμενο της γ’ αξιολόγησης μαζί με το θέμα της ανταπεργίας Lock Out) και να παραταθεί ως έχει η ισχύς του πλαισίου για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

  • Το θέμα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ δεν αφορούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αλλά την ευρωπαϊκή πλευρά των «θεσμών» αλλά σ’ αυτό το ζήτημα δεν υπήρξε διαφωνία.

Όταν τα στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου συνειδητοποίησαν τι ακριβώς είχε συμφωνηθεί στις Βρυξέλλες, ξεκίνησε μια προσπάθεια αποδόμησης και επαναδιαπραγμάτευσης του πλαισίου, μέσα από τις διαδικασίες του EuroWorkingGroup.

  • Την περασμένη Τετάρτη, έστειλαν νέο σχέδιο που προβλέπει εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ το 2019 η οποία θα επιμερίζεται σε 0,7% του ΑΕΠ από την μείωση των συντάξεων και 0,3% από μείωση του αφορολόγητου και άλλο 1% το 2020, το οποίο θα επιμερίζεται αντίστοιχα σε 0,3% από περικοπή συντάξεων και 0,7% του ΑΕΠ από περικοπή αφορολόγητου.

Οι Ευρωπαίοι φάνηκαν δεκτικοί για μια σταδιακή προσαρμογή της ασφαλιστικής δαπάνης αλλά μόλις το ΔΝΤ πληροφορήθηκε την αλλαγή στάσης της Ελληνικής πλευράς, δεν έφερε αμέσως αντιρρήσεις αλλά –όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις- «άνοιξε» και πάλι το σύνολο των ζητημάτων των μεταρρυθμίσεων:

  • Το ΔΝΤ ως εγγυητής των «μεταρρυθμίσεων» στο ελληνικό πρόγραμμα επιμένει για πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με άρση της διοικητικής ρύθμισης για την ενεργοποίησή του, την επαναφορά της ανταπεργίας (lock out) που έχει καταργηθεί από το 1982 και την άμεση αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, ώστε να γίνει πιο δύσκολη η κήρυξη απεργίας και οι συνδικαλιστές να χάσουν κάποια από τα προνόμιά τους.

Το ναυάγιο –ξημερώματα Παρασκευής- στη συνεδρίαση του EuroWorkingGroup ήταν περίπου προδιαγεγραμμένο, από την στιγμή που –λίγες μέρες νωρίτερα- το Μέγαρο Μαξίμου συνειδητοποίησε τι ακριβώς είχε συμφωνηθεί για το θέμα των συντάξεων και του Ασφαλιστικού στις περιβόητες τριήμερες διαπραγματεύσεις των 5 υπουργών στις Βρυξέλλες την προηγούμενη εβδομάδα.

Είναι πλέον δεδομένο ότι το κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και στο Υπουργείο Οικονομικών έχει καταστραφεί ανεπανόρθωτα.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν εμπιστεύεται πλέον τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και προσπαθεί από την αρχή να κρατήσει ανοικτή τη διαπραγμάτευση μέχρι το τέλος Απριλίου όταν στην Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ (21-23 Απριλίου), στην Ουάσιγκτον, συζητηθεί το θέμα μεσοπρόθεσμης διευθέτησης του Χρέους.

Στο μεταξύ όμως η Ελληνική Οικονομία χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Οι πληρωμές στον ιδιωτικό τομέα έχουν παγώσει. Οι καταθέτες αποσύρουν αποταμιεύσεις από τις τράπεζες και καθυστερούν την αποπληρωμή δανείων. Το Κράτος δεν πληρώνει τίποτ’ άλλο εκτός από μισθούς και συντάξεις.

  • Η Ελλάδα χάνει το τρένο της ποσοτικής χαλάρωσης QE το οποίο εκτός από φθηνό χρήμα για τις τράπεζες, θα άνοιγε το δρόμο για την έξοδο στις αγορές όχι μόνο του Δημοσίου αλλά και των μεγάλων επιχειρήσεων της χώρας.

Το σχέδιο του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε που ήθελε την Ελλάδα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης (QE) αλλά και τη διευθέτηση του Χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές υλοποιείται με επιμέλεια.

Την ευθύνη ωστόσο των καθυστερήσεων φέρει αποκλειστικά η Ελληνική διαπραγματευτική ομάδα που θέλει να παρουσιάσει την επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων ως «αριστερό θρίαμβο» έναντι των «νεοφιλελεύθερων πολιτικών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

kinima_ypervasi
PolicePress