Navigation
22
Μαΐ
location
Αθήνα
26oC
Αραιή συννεφιά
9 Μαΐ 2016

Το μετέωρο βήμα της παγκόσμιας ανάπτυξης

Ρουμπινί Οικονομία

του Νουριέλ Ρουμπινί

Καθηγητή Οικονομικών στοSternSchoolof  Business, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης

Δεν απόρησε κανείς που στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,και όχι μόνο,αναθεώρησαν, για άλλη μια φορά,προς τα κάτω τις προβλέψεις για την παγκόσμια ανάπτυξη, καθώς, όπως πολλοί επισημαίνουν, η παγκόσμια οικονομία έχει λίγα φωτεινά σημεία και,μάλιστα,πολύ αμυδρά.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται με ρυθμούς ανάπτυξης του 1%, η ευρωζώνη σε πολύ κάτω από 1% , στην Ιαπωνία η ατμομηχανήεξαντλείται, η Βρετανία βρίσκεται σε αβεβαιότητα γύρω από το δημοψήφισμα, ενώ χώρες όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Νορβηγία αντιμετωπίζουν προβλήματα από τις χαμηλές τιμές βασικών εμπορευμάτων», επισημαίνει ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος,Νουριέλ Ρουμπινί, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και για τις περισσότερες αναδυόμενες οικονομίες:«Μεταξύ των πέντε χωρών του BRICS, η Βραζιλία και η Ρωσία είναι σε ύφεση, η Νότια Αφρική είναι μόλις και μετά βίας σε θετικό πρόσημο, η Κίνα βιώνει μια έντονη διαρθρωτική επιβράδυνση και η Ινδία πάεικαλά μόνο επειδή,όπως είπεχαρακτηριστικά ο κεντρικόςτραπεζίτης, στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος».

Όπως επισημαίνει σε άρθρο του στο «ProjectSyndicate»,η οικονομική αστάθεια που απορρέει από τη χαλαρή νομισματική, δημοσιονομική και πιστωτική πολιτική των… καλών χρόνωνκάνει τις όποιεςμεταρρυθμίσεις στην αγορά παραλλαγές του κρατικού καπιταλισμού.

«Τα υψηλά επίπεδα του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους περιορίζουν τις δαπάνες, ιδίως την ενίσχυση της ανάπτυξης κεφαλαιουχικών δαπανών, οι οποίες μειώθηκαν ως ποσοστό του ΑΕΠ μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση και δεν έχουν βρεθείποτέστα προ της κρίσης επίπεδα. Αυτή ηκάμψη των επενδύσεων προκαλείβραδύτερη ανάπτυξη της παραγωγικότητας, ενώ η γήρανση του πληθυσμού σε ανεπτυγμένες χώρες, αλλά και σε αυξανόμενο αριθμό αναδυόμενων αγορών, όπως Κίνα, Ρωσία και Κορέα, μειώνει την εισροή εργασίας στην παραγωγή», σημειώνει ο Αμερικανός καθηγητής.

 

Όπως προειδοποιεί,ηπαρατεταμένη κυκλική ύφεση μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης, κάτι που οι οικονομολόγοι ονομάζουν «υστέρηση».

Χρειάζονται, όπως τονίζει ο Ρουμπινί, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά, όπως παραδέχεται, αυτές φέρνουνμπροστά τα βάρη, ενώ τα οφέλη είναι μεσοπρόθεσμα ή και μακροπρόθεσμα,δίνοντας έτσιστουςπολέμιους πολιτικό πλεονέκτημα.

Στο μεταξύ, ιδιωτικές και δημόσιες δαπάνες πρέπει να μειωθούν, η εξοικονόμηση πρέπει να αυξηθεί, τα υψηλά ελλείμματα και τα χρέη πρέπει να περιοριστούν. Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε στις ΗΠΑ μετά την κατάρρευση της αγοράςακινήτων, στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη στις αναδυόμενες αγορές που πέρασαν την τελευταία δεκαετία, όπως γράφει ο Ρουμπινί, σε «όργιο δανεισμού».

Την ίδια στιγμή, προειδοποιεί πως το μείγμα πολιτικής δεν είναι ιδανικό, εξηγώντας πως με τις περισσότερες προηγμένες οικονομίες να στρέφονται πολύ γρήγορα σε δημοσιονομική λιτότητα, το βάρος της ανάκαμψης τοποθετήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μη συμβατικές νομισματικές πολιτικές, οι οποίες έχουν φθίνουσες αποδόσεις αν όχι αντιπαραγωγικές συνέπειες.

Όπως τονίζει ο Ρουμπινί, δεν υπάρχουν πολιτικά εύκολες λύσεις στο τρέχονδίλημμα της παγκόσμιας οικονομίας.

«Το μη βιώσιμο υψηλό χρέος πρέπει να μειωθεί με ταχύ και μεθοδικό τρόπο και οιμηχανισμοίομαλής μείωσής του είναι πολιτικά δύσκολο να εφαρμοστούν στο εσωτερικό των χωρών για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.Εξίσου δύσκολο είναι να αφήσουμε πίσω αντισυμβατικές νομισματικές πολιτικές»,σημειώνει, επισημαίνοντας πως στο μεταξύ η δημοσιονομική πολιτική, ιδιαίτερα οι παραγωγικές δημόσιες επενδύσεις που ενισχύουν τόσο τη ζήτηση όσο και την προσφορά,παραμένουν όμηρος των υψηλών χρεών και της άστοχης λιτότητας.
Έτσι, προς το παρόν, είναι πιθανό, όπως αναφέρει ο Ρουμπινί, να παραμείνουμε σε αυτό που το ΔΝΤ αποκαλεί «μετριότητα», ο ΛάριΣάμμερς αποκαλεί «κοσμική στασιμότητα» και οι Κινέζοι αποκαλούν «νεο-φυσιολογικό».

Ωστόσο, προειδοποιεί:«Δεν υπάρχει τίποτα φυσιολογικό ή υγιές σε μια οικονομία που αυξάνειτην ανισότητα και σε πολλές χώρεςοδηγεί σε μια λαϊκίστικη αντίδραση –τόσο δεξιά όσο και αριστερά–ενάντια στο εμπόριο, την παγκοσμιοποίηση, τη μετανάστευση, την τεχνολογική καινοτομία και τις προσανατολισμένες στην αγορά πολιτικές».

 

Το παρόν κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο 07/05

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi