Navigation
24
Μαρ
location
Αθήνα
22oC
Αίθριος - καθαρός
20 Ιούλ 2016

Θέμα ποιότητας μετόχων στον τραπεζικό κλάδο

Χρήστος Κώνστας Απόψεις | Χρήστου Κώνστα
Η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών πραγματοποιήθηκε κάτω από εξαιρετικά δύσκολες οικονομικές, χρηματιστηριακές και πολιτικές συνθήκες και κατέληξε σε οδυνηρή επιτυχία, αφού καλύφθηκε μεν το σύνολο των κεφαλαιακών αναγκών (περίπου 14 δις Ευρώ) αλλά σε –κυριολεκτικά- εξευτελιστικές τιμές μετοχών
Σήμερα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν έχει προβλήματα κεφαλαιακής επάρκειας ούτε στελεχιακού δυναμικού. Αντιμετωπίζει όμως σοβαρότατο πρόβλημα ποιότητας μετόχων.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Τράπεζας Πειραιώς.
Ο κ. John Paulson δεν είναι ένας συνηθισμένος διαχειριστής κεφαλαίων. Ο κ. Paulson είναι ένας αστέρας των hedgefunds, ένας κερδοσκόπος με εξαιρετικά βραχύ επενδυτικό ορίζοντα.
Δουλειά του είναι να πηγαίνει «κόντρα» στην τάση των αγορών για να αποκομίζει μεγάλα κέρδη σε εξαιρετικά μικρό χρονικό περιθώριο.
Η πρόσφατη κρίση των στεγαστικών δανείων στην αμερικανική αγορά ωφέλησε εξαιρετικά τα funds που διαχειρίζεται ο κ. Paulson.
  • Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό η τύχη δεν είναι με το μέρος του κ. Paulson
  • To 2015 κατέγραψε σημαντικές απώλειες 2,1 δις δολαρίων και χιλιάδες πενδυτές τον εγκατέλειψαν, με αποτέλεσμα τα υπό διαχείριση κεφάλαιά του να μειωθούν από τα 40 δις δολάρια σε μόλις 15,6 δις.
  • Ο ίδιος ο κ. Paulson, υποχρεώθηκε να βάλει ενέχυρο (collateral) προσωπικά περιουσιακά του στοιχεία για να εξασφαλίσει τις απαραίτητες πιστώσεις για να συνεχίσει η λειτουργία του επενδυτικού του ομίλου.
Στην Τρ. Πειραιώς, ο κ. Paulson ελέγχει το 9,3% του μετοχικού κεφαλαίου ενώ θεωρείται εξαιρετικά πιθανό, μέσω άλλων χαρτοφυλακίων ή μετοχικών συνασπισμών, να ελέγχει ποσοστό που προσεγγίζει έως και το 15%.
Εκπρόσωπος του κ. Πόλσον στο Δ.Σ. της Πειραιώς είναι ο κ. A. Blades ο οποίος διατηρούσε εξαιρετικά στενή και φιλική σχέση με τον προηγούμενο Διευθύνοντα Σύμβουλο της Τράπεζας Πειραιώς κ. Άνθιμο Θωμόπουλο ο οποίος παραιτήθηκε πριν από μερικούς μήνες.
Είναι προφανές ότι o κ. Blades επιθυμούσε, να διατηρεί μια ιδιαίτερη προνομιακή σχέση μετόχου-επενδυτή, για τον όμιλο που εκπροσωπεί, με εξαιρετικά καλή πληροφόρηση για το μεγάλο περιουσιακό στοιχείο της Τράπεζας Πειραιώς: το δανειακό της χαρτοφυλάκιο που αντιστοιχεί περίπου στο 50% των δανείων που έχει χορηγήσει το σύνολο του τραπεζικού συστήματος στην Ελλάδα.
Η Τρ. Πειραιώς, είναι η τράπεζα που κατά τη διάρκεια της κρίσης 2010-2015, λειτούργησε ως καταλύτης εξυγίανσης και σωτηρίας του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, απορροφώντας το μεγαλύτερο τμήμα των προβλημάτων του. Απορροφήθηκαν 10 τράπεζες, χωρίς οι καταθέτες να χάσουν ευρώ .
Ο πόλεμος για τον έλεγχο του μεγαλύτερου χαρτοφυλακίου δανείων της ελληνικής επιχειρηματικότητας, μέσα στην Τράπεζα Πειραιώς, μαίνεται εδώ κι ένα χρόνο.
Η «μάχη» για την ανάληψη του ελέγχου της Πειραιώς προφανώς συνδέεται με τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δεδομένου ότι η Πειραιώς, λόγω μεγέθους, διατηρεί το μεγαλύτερο απόθεμα προβληματικών στοιχείων ενεργητικού. Καλώς ή κακώς αυτή είναι σήμερα η πιο προσοδοφόρος και πολλά υποσχόμενη τραπεζική δραστηριότητα στην Ελλάδα.
Μετά την παραίτηση του κ. Θωμόπουλου, η διοίκηση της Τρ. Πειραιώς ξεκίνησε τη διαδικασία ενός διεθνή διαγωνισμού για την επιλογή του νέου διευθύνοντος συμβούλου και γι’ αυτό προσελήφθη η Egon Zehnder.
Είναι εντυπωσιακή η διαπλοκή αρμοδιοτήτων και συμφερόντων που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια επιλογής και αξιολόγησης τραπεζικών στελεχών που έθεσαν υποψηφιότητα για τη θέση διευθύνοντος συμβούλου στην τρ. Πειραιώς.
Εμφανίσθηκαν 3 διαφορετικά επίπεδα επιρροής.
1.  Ο  Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) και η Τράπεζα της Ελλάδος ως εκπρόσωπος της ΕΚΤ.
2.  Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) και η Ελληνική Κυβέρνηση
3.  Οι «θεσμοί» και κυρίως η Κομισιόν και το ΔΝΤ
Το πρώτο επίπεδο επιρροής ήθελε να εποπτεύει, το δεύτερο να ελέγχει  και να επηρεάζει τη διαδικασία και το τρίτο ήθελε να εξασφαλίσει ότι στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν θα επαναληφθούν «λάθη του παρελθόντος» δηλαδή τοποθέτηση προσώπων «με συγκεκριμένο πολιτικό ή κομματικό πρόσημο» σε τεχνοκρατικές θέσεις.
Παραδόξως, οι επιλογές και οι προτιμήσεις των τριών επιπέδων επιρροής, δεν συνέπεσαν ούτε σ’ ένα πρόσωπο, Όλοι πλέον γνωρίζουν πως οι εκπρόσωποι του κ. Paulson είχαν κινήσει γη και ουρανό, τόσο στην Φραγκφούρτη όσο και στην …Ουάσιγκτον, για να αποτραπεί η τοποθέτηση του κ. Χρήστου Παπαδόπουλου στον οποίο είχε καταλήξει, ο διεθνής διαγωνισμός της Egon Zehnder, με την απόλυτη έγκριση του ΤΧΣ αλλά και του SSM.
 
Συμπέρασμα πρώτο:
 
Aυτό που διακυβεύεται αυτή τη στιγμή, για το σύνολο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, προφανώς δεν είναι οι καρέκλες και ποιοι θα καθίσουν σ’ αυτές.
Το μοντέλο διαχείρισης των «κόκκινων δανείων» που θα επιλεγεί είναι το πραγματικό έπαθλο του πολέμου. Τα «κόκκινα δάνεια» που ξεπερνούν τα 106 δις, πρέπει να αναδιαρθρωθούν μ’ ένα τρόπο που να είναι κοινωνικά δίκαιος και οικονομικά αποτελεσματικός.
Ένας ξένος βραχυπρόθεσμος επενδυτής, ελάχιστα ενδιαφέρεται για τις κοινωνικές επιπτώσεις του μοντέλου διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Ένας διαχειριστής hedge fund ενδιαφέρεται για την απόδοση των επενδύσεών του σε σύντομο χρονικό διάστημα και όχι για το μέλλον της οικονομίας της χώρας.
 
Συμπέρασμα δεύτερο:
Οι ευθύνες του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος είναι αξιοσημείωτες. Ο κ. Στουρνάρας είναι ο εντολοδόχος επόπτης του τραπεζικού μας συστήματος και αποκλειστικά υπεύθυνος για την τήρηση των κανόνων και των στρατηγικών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ταυτόχρονα όμως είναι ο Έλληνας αξιωματούχος που οφείλει να προστατεύει όχι μόνο την ελληνικότητα του τραπεζικού μας συστήματος αλλά κυρίως να εγγυάται την θωράκισή του από τα πάσης φύσεως μικρά ή μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την οικονομική αδυναμία της χώρας.
Δεν μπορεί ο εγγυητής της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος να επιτρέπει να εξελίσσονται «πόλεμοι μικροσυμφερόντων» μέσα στις τράπεζες. Ο Διοικητής της ΤτΕ πρέπει να θέτει τα όρια και τους κανόνες και φυσικά να τιμωρεί όσους τους παραβαίνουν.
 
Συμπέρασμα τρίτο:
Ο βεβιασμένος και πιεστικός τρόπος που ολοκληρώθηκε πέρυσι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σήμερα αποκαλύπτει πολλές νέες πτυχές του προβλήματος.
·         Στην Eurobank βρέθηκε ο καναδός μεγαλοεπενδυτής Prem Watsa που πίστεψε στο όραμα του Greecovery, της ανάκαμψης, έβαλε πολλά λεφτά, χάνει σήμερα πολλά λεφτά, αλλά είναι αποφασισμένος να τα πάρει πίσω με σύστημα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
·         Η Alpha Bank επίσης κατάφερε με δυσκολίες αλλά αποτελεσματικά να βρει τα απαραίτητα κεφάλαια μέσα από ένα σχετικά ομοιογενές επενδυτικό σχήμα που έχει εμπιστοσύνη στην προοπτική της χώρας και της οικονομίας.
·         Στην Εθνική, τα λεφτά των επενδυτών βρέθηκαν αφού όμως δόθηκαν ρητές υποσχέσεις ότι θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ κυβέρνησης, πολιτικού συστήματος και τραπεζικής διοίκησης.
Η πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας, Λούκα Κατσέλη, μιλώντας στη γενική συνέλευση των μετόχων της τράπεζας επεσήμανε ότι το νέο «μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης» που επιδιώκουν κάποιοι να επιβάλλουν στην Ελλάδα είναι μονοδιάστατο και συγκεντρωτικό και θέτει σε κίνδυνο «την ανταγωνιστική τους τοποθέτηση στο διεθνές τραπεζικό τοπίο». Η κυρία Κατσέλη σύμφωνα με τον νόμο που ισχύει σήμερα για τις διοικήσεις των συστημικών τραπεζών θα πρέπει να αντικατασταθεί, καθώς μέχρι πρόσφατα ήταν αρχηγός πολιτικού σχηματισμού Κοινωνική Συμμαχία
Ταυτόχρονα με όλα τα ανωτέρω, δρομολογούνται αλλαγές στα διοικητικά συμβούλια και στο στελεχικό δυναμικό όλων των τραπεζών. Την τελική ευθύνης της επιλογής των νέων διοικήσεων θεωρητικά έχει ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM) της ΕΚΤ.
Στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) , η Επιτροπή Αξιολόγησης της διοίκησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στελεχών και ζήτησε –με ευγενικό τρόπο είναι αλήθεια- τις παραιτήσεις του Διευθύνοντος Συμβούλου Άρη Ξενόφου του αναπληρ. Διευθ. Συμβούλου Γιώργου Κουτσού και του μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής Αναστάσιου Γάγαλη. Ο Πρόεδρος του ΤΧΣ Γιώργος Μιχελής θα διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του Ταμείου για τουλάχιστον έναν ακόμη χρόνο.
 
Τελικό συμπέρασμα:
Οι εκπρόσωποι των «θεσμών» διακατέχονται από βαθιά καχυποψία και δυσπιστία για το εγχώριο στελεχικό δυναμικό. Η «άσκηση εμπιστοσύνης» δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι προϋπόθεση για να είναι κάποιος πρόεδρος επιτροπής τράπεζας είναι να μην έχει την παραμικρή σχέση με ελληνική τράπεζα τα τελευταία 10 χρόνια….

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

kinima_ypervasi