Navigation
24
Ιούλ
location
Αθήνα
37oC
Αίθριος - καθαρός
22 Ιούν 2016

Τελικά όλα καταλήγουν στο συναίσθημα…

Χρήστος Κώνστας Απόψεις | Χρήστου Κώνστα

Ακόμη και στην παραδοσιακά ψύχραιμη, κυνική και φλεγματική, βρετανική πολιτική σκηνή, όταν τα διλήμματα που τίθενται στον λαό, γίνονται δύσκολα ή περίπλοκα, η επιχειρηματολογία καταλήγει στο συναίσθημα, στην καρδιά, τον φόβο και την ελπίδα.

Αυτό που συνέβη αργά την Τρίτη το βράδυ, δύο μόλις μέρες πριν το Βρετανικό δημοψήφισμα, στο αχανές τηλεοπτικό στούντιο του γηπέδου στο Γουέμπλεϊ, είναι αποκαλυπτικά διδακτικό.

Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, αναδείχθηκε μ’ένα μεγάλο πολιτικό debate στο οποίο  τρεις εκπρόσωποι της εκστρατείας του Brexit αναμετρήθηκαν με τρεις εκπροσώπους του Bremain.

  • Το εντυπωσιακό στοιχείο της εκδήλωσης, ήταν ότι πολύ σύντομα, οι 6 μονομάχοι εγκατέλειψαν την ορθολογική αντιπαράθεση επιχειρημάτων και δεδομένων, καταφεύγοντας στην προσφιλή εύκολη και αποτελεσματική συνταγή όλων των πολιτικών: Στο συναίσθημα των ψηφοφόρων.
  • Απευθύνθηκαν όχι στο μυαλό αλλά στην καρδιά.
  • Περιόρισαν την λογική και κέντρισαν το συναίσθημα

Την παράσταση έκλεψε, μια σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό πολιτικός, η επικεφαλής των Συντηρητικών στη Σκωτία, Ρουθ Ντέιβιντσον, η οποία επιτέθηκε στον λαϊκιστή πρώην Δήμαρχο του Λονδίνου και κύριο εκφραστή του Brexit, Μπόρις Τζόνσον, με τα ίδια του τα όπλα: Τον φόβο, τον θυμό, τον οίκτο, την ειρωνεία με λίγες δόσεις από ελπίδα.

Στις ανοησίες που έλεγε ο λαϊκιστής Τζόνσον, περί μαζικής εισροής τούρκων μεταναστών στην ένδοξη βρετανική αυτοκρατορία, η Ρουθ Ντέιβιντσον παρουσίαζε τις δηλώσεις του ίδιου του Τζόνσον που απέκλειε, πριν λίγες εβδομάδες μόνον, κάθε προοπτική ένταξης της Τουρκίας Ενωμένη Ευρώπη.

Στον μικροαστικό αντι-μεταναστευτικό παροξυσμό του Τζόνσον, η Ντέιβιντσον απαντούσε με ανέκδοτα και μιλούσε για δουλειές, σπουδές και τέχνες.

Ο Τζόνσον κραύγαζε και η Ντέιβινστον ειρωνευόταν, κάγχαζε.

Για μία ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε μια παλιά πολιτική θεωρία:

  • Στα δημοψηφίσματα οι πολίτες σχεδόν ποτέ δεν απαντούν στο δίλημμα που τίθεται. Επιλέγουν να δώσουν τις δικές του απαντήσεις σε δικές τους θεωρητικές –ενδεχομένως ανυπόστατες- διακυβεύσεις, με εντελώς προσωπικά –πολλές φορές εντελώς συναισθηματικά και όχι λογικά- κριτήρια ή προτεραιότητες.

Στους βρετανικούς εκλογικούς καταλόγους, για το δημοψήφισμα της Πέμπτης 23 Ιουνίου, έχουν εγγραφεί 46,5 εκατομμύρια ψηφοφόροι, περίπου 2 εκατομμύρια περισσότεροι από αυτούς που είχαν εγγραφεί στις τελευταίες εκλογές. Το ενδιαφέρον είναι προφανές.

Προφανώς το δίλημμα των βρετανών είναι δύσκολο. Δεν μπορεί να υπάρχει απλή απάντηση σε μια τόσο περίπλοκη και βαθιά πολιτική σχέση μιας χώρας μ’ έναν σύνθετο υπό διαμόρφωση υπερεθνικό οικονομικό και πολιτικό σχηματισμό…

Όταν τα ερωτήματα είναι περίπλοκα, οι πολίτες αποφασίζουν στην τύχη. Με βάση την παρόρμηση, το συναίσθημα και τις επιφανειακές εντυπώσεις.

Γι’ αυτό η Δημοκρατία χρειάζεται ισχυρούς και αντιπροσωπευτικούς θεσμούς που να μπορούν με επαγγελματισμό, επιστημοσύνη και κυρίως με αξιοπιστία να διαχειρίζονται δύσκολα διλήμματα.

Σε κάθε άλλη περίπτωση ακόμη και η αναμφισβήτητα ισχυρή και πρωτοπόρος βρετανική δημοκρατία, είναι υποχρεωμένη να καταφεύγει σε πρωτόγονες λύσεις πολιτικού εντυπωσιασμού…

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi