Navigation
18
Ιαν
location
Αθήνα
13oC
Ασθενής Βροχή
25 Σεπ 2015

Ταχεία Διεξαγωγή Δίκης και το ωράριο Γραμματέως

Θεμιστοκλής-Σοφός1 Απόψεις | Πρόσωπα

του Θεμιστοκλή Ι. Σοφού 

Δ.Ν. – Δικηγόρου

 

Είναι 14:10 μ.μ. και στο Έκθεμα του Δικαστηρίου έχουν εισαχθεί να εκδικασθούν 28 υποθέσεις. Με την αριθμητική σειρά της εκδίκασής τους, οριζόμενη με κύριο γνώμονα το χρόνο τέλεσης κάθε πράξης, έχει φθάσει και εκδικάζεται η υπ΄αριθμόν 4. Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου ακούει τους συνηγόρους να εισηγούνται ευγενικά προς το Δικαστήριο την προεκφώνηση των υπολοίπων υποθέσεων, προκειμένου να αναβληθούν «λόγω ωραρίου», το οποίο τηρεί ο κ. Γραμματέας της Έδρας. Πράγματι, την 15:00 μ.μ. λήγει το καθορισμένο ωράριο εργασίας του κ. Δικαστικού Γραμματέως. Και τηρείται απαρέγκλιτα και αναντιλέκτως το Δικαστήριο, ελλείψει γραμματέως, δεν έχει πια τη νόμιμη συγκρότηση.

Ο Οργανισμός και η λειτουργία των Δικαστηρίων ορίζονται στον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων, που υπογράφηκε την 24.02.1988 και τέθηκε σε ισχύ την 16.09.1988,  συντάχθηκε από την Ειδική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή που συγκροτήθηκε με βάση το άρθρο 8 παρ. 1 του ν. 1649/86 και σύμφωνα με την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης 101938/86 και κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του ν. 1756/1988 ΦΕΚ Α 35/16.9.1988. Για τη νόμιμη συγκρότηση του δικαστηρίου απαιτείται η παρουσία του γραμματέα του, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά (άρ. 7 Ν. 1756/1988). Αν, για οποιοδήποτε λόγο, δεν υπάρχει γραμματέας και είναι αδύνατη η αναπλήρωση του από άλλο δικαστικό υπάλληλο, ο προϊστάμενος της γραμματείας αναθέτει προσωρινά την εκτέλεση των καθηκόντων στον γραμματέα σ’ οποιοδήποτε ημεδαπό κρίνει κατάλληλο (άρ 10 παρ. 6 Ν. 1756/1988). Ο λόγος για τον οποίο δεν δύναται να συνεδριάσει το Δικαστήριο μετά την 15:00 μ.μ. δεν ανάγεται σε αδυναμία αναπλήρωσης από άλλο δικαστικό υπάλληλο, αφού κανείς δεν θα βρεθεί να αναπληρώσει συνάδελφό του μετά το πέρας του ωραρίου εργασίας, χωρίς να του παρέχεται η δυνατότητα να αμειφθεί για την υπερωρία. Κατά συνέπεια οι υποθέσεις αναβάλλονται, οι δίκες καθυστερούν και η Δικαιοσύνη αντιμετωπίζει,προφανώς αδίκως, τη μομφή της παραβίασης του αιτήματος της ταχείας διεξαγωγής της Δίκης, που συνιστά ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα,που απορρέει από την αρχή της Δίκαιης Δίκης,θεσπιζόμενης στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μέρος της εσωτερικής έννομης τάξης της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Αυτό μπορεί να αντιμετωπισθεί με την οικονομική επιβάρυνση του Πολίτη, που επιθυμεί να αναλάβει το κόστος της υπερωρίας προς όφελος της ταχείας διεξαγωγής της Δίκης. Θα αντιλέξει κανείς, ότι αυτό είναι καθήκον της Πολιτείας, και δεν είναι δυνατόν να επωμισθεί ο Πολίτης, δαπάναις του, την υποχρέωση του Κράτους να ικανοποιήσει την αξίωσή του για γρήγορη ολοκλήρωση της δικαστικής εκκρεμότητάς του. Πλην όμως, δεν λαμβάνεταιυπόψινη κατάχρηση του «δικαιώματος», ότι εξυπηρετείται μεγάλο μέρος των παραγόντων της Δίκης από τις συνεχείς αναβολές των υποθέσεων, σε βάρος εκείνων που επιθυμούν, πάση θυσία, μία δικαστική απόφαση.

Η διαδικασία νομοθέτησης εκλαμβάνεται από τον Habermas ως η αέναη διαδικασία ερμηνείας και διαμόρφωσης του συστήματος των δικαιωμάτων από τους πολίτες (FaktizitätundGeltung, BeiträgezurDiskurstheoriedesRechtsunddesDemokratischenRectsstaats, 1992, 282 επ.). Θεσμικό καθήκον του δικαστή είναι να αποφασίσει για την εφαρμογή ενός κανόνα και να θεμελιώσει την απόφασή του σε πηγές που βρίσκονται στο εσωτερικό του νομικού συστήματος, που διαμορφώνεται από τις αποφάσεις των πολιτών με διαδικασίες που τους επιτρέπουν να είναι αυτοί οι δημιουργοί του δικαίου. Η δικαιοδοτική κρίση πρέπει να βασίζεται μόνον σε αιτιολογίες, που βρίσκουν έρεισμα στο νόμο, διότι οι πολίτες θεωρούνται άμεσοι δημιουργοί του δικαίου που εφαρμόζεται, ως φορείς δικαιωμάτων. Ο σεβασμός της συνθήκης αυτής απαιτεί από το δικαστή να λαμβάνει υπόψιν του μόνον το νόμο, και όχι εξωδικαιϊκά δεδομένα. Άλλωστε, όλες οι θεωρίες κοινωνικού συμβολαίου στηρίζονται στην υποτιθέμενη συναίνεση των κοινωνών (hypotheticalconsent). Για να μιλήσει κανείς με τους όρους του Rawls, τα άτομα πίσω από το πέπλο της άγνοιας έχουν απολέσει κάθε ανθρώπινο χαρακτηριστικό τους, με την εξαίρεση του ορθού λόγου.Χωρίς να υπεισέρχονται κριτήρια ωφελιμισμού αντιλαμβάνεται κανείς την αποδοτικότητα ως έναν όρο που συνθέτει, μεταξύ άλλων, την έννοια της ουσιαστικής και ταχείας απονομής της Δικαιοσύνης.

Με Υπουργική Απόφαση, μπορούν να προσδιορισθούν οι όροι και προϋποθέσεις καταβολής τέλους δικαστικού ενσήμου, για την περίπτωση υπερωριακής απασχολήσεως του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης όλης της συνθέσεως, και του δικαστικού Γραμματέως,το οποίο (τέλος) με αίτηση ενός από τους διαδίκους μπορεί να τους επιβαρύνει, κατ΄ ισομοιρία, ώστε να ικανοποιηθεί η αξίωσή τους να διεξαχθεί η Δίκη εντός ευλόγου χρόνου. Επομένως, μετά την 15:00 μ.μ., οιασδήποτε ημέρας που είναι πρόσφορη και για το Δικαστήριο, μπορούν οι Πολίτες με τη συνεργασία της Πολιτείας, να δεχθούν μία αποτελεσματική αλλά συγχρόνως δικαιοκρατική αντιμετώπιση των υποθέσεών τους με ταχεία δικαιοδοτική κρίση.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

kinima_ypervasi