Navigation
25
Σεπ
location
Αθήνα
20oC
Λίγα σύννεφα
12 Σεπ 2018

Τα εγκλήματα του 2015 ζητούν επιτακτικά τιμωρία…

Λουκά Γεωργιάδη Απόψεις | Λουκά Γεωργιάδη

Στην Ελλάδα επί δεκαετίες κυριαρχούν τα σκάνδαλα αλλά μάλλον στο τέλος αυτό που μας μένει είναι η σκανδαλολογία. Υπάρχουν οι περιπτώσεις πολιτικών που κατέληξαν στη φυλακή γιατί δοκίμασαν και τα… δέκα δάκτυλα των χεριών τους μέσα στο μέλι! Η υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος είναι κακούργημα και αναμφίβολα πρέπει να πατάσσεται χωρίς ελαφρυντικά. Να εξισώνεται με την αφαίρεση ζωής. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που με πράξεις και παραλείψεις προκαλείται ηθελημένα ζημιά εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στη χώρα; Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα…

Η άσκηση πολιτικής με δανεικά δεν συνιστά ποινικό αδίκημα. Ιδίως όσοι μιλάνε για τα… 40 χρόνια των άλλων φιλοξενώντας στα κόμματα τους αυτούς που ήταν 40 χρόνια στα πράγματα, ας πάρουν να διαβάσουν τους προϋπολογισμούς του κράτους. Θα διαπιστώσουν ότι οι φόροι δεν έφταναν για να πληρωθούν μισθοί στον δημοσιο τομέα, συντάξεις και επιδόματα. Και γι αυτόν τον λόγο προστρέχαμε σε δανεικά για να συμπληρώσουμε το ποσό και επιπλέον για να πληρωθούν τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ και των ΟΤΑ. Γιατί στην πράξη, το κόμμα του κρατισμού ήταν αυτό που κυριάρχησε στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Άλλωστε δεν έχει καταγραφεί έστω και μια πορεία διαμαρτυρίας από αριστερούς και λοιπούς συντρόφους, προκειμένου να σταματήσει η ξέφρενη κούρσα των δανεικών. Αν θυμάται κάποιος, πολύ ευχαρίστως να μας τη θυμίσει και εμάς…

Οι σημερινοί όψιμοι αριστεροί κομισάριοι ας μετρήσουν τα βάρη του κρατικοδίαιτου τομέα όπως αυτά αποτυπώθηκαν από τα χρέη του ΟΣΕ, της ΔΕΗ, της παλαιάς Κτηματικής, του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, της ΕΤΒΑ, των Αστικών Συγκοινωνιών και τόσων άλλων ΔΕΚΟ. Ήταν συνειδητές επιλογές που εμπίπτουν στις διατάξεις περί δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Αν και θα έπρεπε από δεκαετίες να έχουμε προνοήσει ώστε να έχουμε ισοσκελισμέους προϋπολογισμούς.

Όταν… τόλμησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την περίοδο 1990-93 να μιλήσει για μηδενισμό του ελλείμματος μέσα σε μερικά χρόνια, όλοι έπεσαν να τον φάνε. Σίγουρα κάτι τέτοιο ήταν… ανέφικτο για το πολιτικό μας σύστημα από τη στιγμή που έπρεπε να καλυφθούν οι… ανάγκες ενός κακομαθημένου πελατειακού κράτους, το οποίο γιγαντώθηκε επί ΠΑΣΟΚ και για το οποίο πλειοδοτούσαν συνεχώς αριστερά κόμματα, συνδικαλιστές κλπ. Στη δημοκρατία δεν μπορείς να τιμωρήσεις την ιδεολογία. Τιμωρείς όμως τις πράξεις και παραλείψεις κάποιου ή κάποιων, οι οποίες μεταφράστηκαν σε οικονομικό κόστος. Και μάλιστα χωρίς λόγο.

Το 2008 η κατάρρευση της Lehman Brothers οδήγησε σε κρίση εμπιστοσύνης στις αγορές, η οποία μετετράπη σε κρίση δανεισμού. Έτσι, χώρες όπως η Ελλάδα βρέθηκαν σε αδυναμία δανεισμού από τις αγορές καθώς το κόστος αυξήθηκε λόγω υψηλού δημοσίου χρέους και σαρθρής παραγωγικής βάσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν ποινικά αδικήματα. Και γι αυτούς που… γαβγίζουν, πρέπει να επισημάνουμε τι γινόταν κάθε φορά που οι πολίτες ξεσηκώνονταν, όπως συνέβη για παράδειγμα το 2000 με το ασφαλιστικό που αποτέλεσε τον μεγάλο τροφοδότη του δημοσίου χρέους. Σίγουρα την ευθύνη την έχουν οι πολιτικοί που συντήρησαν και ανέχθηκαν αυτήν την κατάσταση, αλλά τι θα μπορούσε να συμβεί όταν 1.000.000 κόσμος κατέβηκε στους δρόμους το 2000 αντιδρώντας στο νομοσχέδιο Γιαννίτση; Έγινε αυτό που ήθελε ο λαός. Δηλαδή τίποτα. Και η συνέχεια είναι γνωστή…

Το 2000 λοιπόν, ο ελληνικός λαός έγινε συνένοχος στην πορεία της χρεοκοπίας του. Ξεκίνησε αυτήν την πορεία προς τον γκρεμό κατά τη δεκαετία του ’80 και την πολέμησε λυσσαλέα την περίοδο 1990-93, όταν η τότε αξιωματική αντιπολίτευση του Παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ πολεμούσε τις μεταρρυθμίσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Οπότε δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε ότι φέρουν την αποκλειστική ευθύνη. Θέλαμε και τα πάθαμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν οι πολιτικοί τη βασική ευθύνη. Άλλωστε αυτοί κυβερνούν το καράβι!
Το 2015 όμως, τα πράγματα μπήκαν σε μια άλλη διάσταση.

Ενώ η χώρα είχε βάλει τις βάσεις να εισέλθει σε μια κανονικότητα μετά το σοκ του 2010 χωρίς νέας μεγάλης έκτασης και έντασης μέτρα και με την προοπτική πλήρους ελέγχου του χρέους το αργότερο έως το 2022, εντούτοις, η… παρέα των τότε…. αντιμνημονιακών ανέτρεψε ακόμη και τα στοιχειώδη. Όπως και τη στοιχειώδη λογική. Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις ανοησίες του 2015 προκάλεσαν εις γνώσιν τους (ή/και βλακωδώς…) κόστος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Προκάλεσαν ένα… δυστύχημα αφού προηγουμένως είχαν παραβιάσει όλα τα σήματα του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Δηλαδή, προσπάθησαν να πάνε κόντρα στους κανόνες που διέπουν τις συμφωνίες. Σε μια τέτοια περίπτωση μιλάμε για εγκληματικές παραλείψεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν και ποινικά! Το έγκλημα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ζητά επιτακτικά τιμωρία. Μάλλον, πρέπει να θεωρήσουμε αδιανόητο για την επόμενη κυβέρνηση ότι δεν θα αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες, ώστε στη συνέχεια η Δικαιοσύνη να αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Αν δεν τις αναλάβει θα είναι υπεύθυνη για εκτροχιασμό της χώρας σε άλλες καταστάσεις που δεν θέλουμε καν να σκεφτούμε…

Η νομιμοποίηση αυτών που προκάλεσαν σκόπιμα ή ανοήτως (ή και τα δύο μαζί…) ένα κόστος δισεκατομμυρίων ευρώ είναι πράξη ανευθυνότητας και ανεντιμότητας απέναντι στον Έλληνα πολίτη. Αν δοθεί συγχωροχάρτι, αυτό ισοδυναμεί με την αφαίρεση και του τελευταίου ψήγματος σεβασμού προς τον αγρίως φορολογούμενο πολίτη. Οι υπαίτιοι της ζημιάς πρέπει να πληρώσουν. Γιατί αν δεν πληρώσουν για τα εγκλήματα τους τότε θα έχουμε νομιμοποιήσει κάθε επόμενο εγκληματία να κάνει το ίδιο. Και αυτό θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την ποιότητα της δημοκρατίας μας…

του Λουκά Γεωργιάδη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress