Navigation
16
Νοέ
location
Αθήνα
12oC
Βροχή
14 Οκτ 2018

Σχέδιο-βόμβα για κρατικοποίηση των τραπεζών

τράπεζα Τράπεζες

Το σενάριο έπεσε στο πρωθυπουργικό τραπέζι των συσκέψεων μεσούσης της εβδομάδας, σε μία από τις πολύωρες συσκέψεις αναζήτησης τρόπων αντιμετώπισης της επικίνδυνης χρηματιστηριακής κρίσης που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες και απειλεί να τινάξει στον αέρα το οικοδόμημα δημοσιονομικής ανάκαμψης που επιχειρεί να κτίσει η κυβέρνηση πρωτίστως σε επικοινωνιακό και δευτερευόντως σε οικονομικό επίπεδο.

Με όχημα την καταπόντιση των τραπεζικών μετοχών, διεθνή επενδυτικά funds, προερχόμενα πρωτίστως από το Λονδίνο, όπως όλα δείχνουν, κλυδωνίζουν το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε μια στιγμή που μόλις έχουν αρθεί τα capital controls, έχουν επιστρέψει οι καταθέτες στα γκισέ και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει κρίνει ότι υπάρχει επαρκής κεφαλαιοποίηση.

«Αλέξη, πρέπει να κινηθούμε επιθετικά, για να μην οδηγηθούμε σε ακόμη πιο επικίνδυνες ατραπούς», τόνισε με νόημα ένας από τους παρισταμένους στον πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Μέγαρο Μαξίμου. «Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;» αναρωτήθηκε ο 44χρονος πολιτικός. Και εκεί ήταν που ξεδιπλώθηκε το σχέδιο, που, εάν αποτύχει, μπορεί ακόμη και να οδηγήσει στην πολιτική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, εάν τυχόν πετύχει, είναι πιθανόν ακόμη και να ανατρέψει πλήρως τη δημοσκοπική εικόνα που δείχνει να έχει παγιωθεί εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο υπέρ της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως ο Καραμανλής το 1975

Το σενάριο αφορά το ενδεχόμενο κρατικοποίησης των τραπεζών, ανάλογες με αυτές στις οποίες είχε προβεί κατά το παρελθόν ως πρωθυπουργός και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τέλη του 1975, όπου η Εμπορική και η Ιονική-Λαϊκή Τράπεζα, κυριολεκτικά εν μια νυκτί, αφαιρέθηκαν από τον Όμιλο Ανδρεάδη! Μάλιστα, ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας είχε κατηγορηθεί τότε για… σοσιαλμανία. Όπως εξηγήθηκε ενδελεχώς και στον κ. Τσίπρα, «μπορεί γενικότερα να μη συνηθίζεται μια τέτοια κίνηση, αλλά μια τυχόν κρατικοποίηση των τραπεζών την παρούσα χρονική περίοδο θα διασφαλίζει οικονομική σταθερότητα, ειδικά για τους καταθέτες και τους επενδυτές». Ουσιαστικά, θα παρέμβει το κράτος μέσω των φορολογούμενων πολιτών, οι οποίοι θα συνεισφέρουν τα κεφάλαιά τους για τη διάσωση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Έμμεση και άμεση

Κομβικής σημασίας ερώτημα είναι εάν μια τέτοιου είδους κρατικοποίηση θα είναι άμεση ή έμμεση, τουτέστιν θα γίνει μέσω της έκδοσης προνομιούχων ή κοινών μετοχών. Εάν γίνει μέσω προνομιούχων μετοχών, θα μιλάμε για έμμεση κρατικοποίηση, ενώ εάν υλοποιηθεί με κοινές μετοχές, τις οποίες θα κατέχει το ελληνικό κράτος, τότε προχωράμε σε άμεση. Και στις δύο περιπτώσεις οι καταθέσεις όχι απλώς δεν κινδυνεύουν, αλλά διασφαλίζονται σε ακόμη μεγαλύτερο επίπεδο.

Εμπειρικά, ένα τέτοιο σενάριο υλοποιείται μέσω της προσφυγής στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που ούτως ή άλλως λειτουργεί προς χάριν του δημόσιου συμφέροντος. Αρχικά οι τράπεζες καταρρέουν χρηματιστηριακά, πολύ περισσότερο σε σχέση με την πτώση που έχουν σήμερα, αλλά μετά την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας καταγράφουν εντυπωσιακά «ράλι» ανόδου, κάτι που συνέβη σε ανάλογες περιπτώσεις τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όσο και στην Ιρλανδία.

«Κλεισμένες» οι αγορές

Το εν λόγω σενάριο, όσον αφορά τα ελληνικά δεδομένα, δύναται να υλοποιηθεί από την κυβέρνηση και με λιγότερο επιθετικούς τρόπους. Εάν συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα η αδυναμία πρόσβασης των τραπεζών στις αγορές, τότε το ενδεχόμενο κυβερνητικής παρέμβασης με τη στήριξη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων μέσω κρατικών κεφαλαίων είναι αρκετά σοβαρό, κάτι που και πάλι θα σημαίνει προσωρινή κρατικοποίησή τους.

Μέσω μιας τέτοιας μορφής κρατικοποίησης, η κυβέρνηση φιλοδοξεί να οδηγηθεί σε ευνοϊκές χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων, σε δανειοδοτήσεις επενδυτών που θα συμβάλουν στη βελτίωση του οικονομικού τοπίου, καθώς και στη ρύθμιση των δανειακών οφειλών αγροτών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων «που θα πάρουν επιτέλους μια ανάσα όσον αφορά τη δυστοκία αποπληρωμής των χρεών τους», όπως τονίζεται χαρακτηριστικά από το περιβάλλον των εισηγητών της πρότασης προς τον πρωθυπουργό. Αυτήν τη στιγμή το τραπεζικό σύστημα φαίνεται ότι έχει ανάγκη από νέα κεφάλαια περίπου 6 με 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το τοπίο, η Τράπεζα Πειραιώς απαιτεί περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, η Εθνική από 1 μέχρι 1,5 δισ., η Alpha Bank κάτι λιγότερο από 1 δισεκατομμύριο, καθώς αυτήν τη στιγμή έχει το μεγαλύτερο κεφαλαιακό απόθεμα, και η Eurobank 1 με 1,5 δισ. ευρώ.

Τι θα κάνει ο Ντράγκι

Στον αντίποδα βέβαια, αυτό που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι στο οικονομικο-πολιτικό περιβάλλον που υπάρχει στις μέρες μας, τέτοιες κινήσεις, όπως η κρατικοποίηση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, μόνο εύκολες δεν μπορούν να είναι, αφού επί της ουσίας, για να υλοποιηθούν, θα απαιτηθεί και η συγκατάθεση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι. Ο Ιταλός ισχυρός άνδρας του χρηματοπιστωτικού συστήματος της γηραιάς ηπείρου δεν θα ήθελε να δει να προχωράνε τέτοιου είδους κινήσεις, ιδίως τώρα που αντιμετωπίζει πολύ πιο σοβαρά προβλήματα η πατρίδα του. Όπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά και οι διεθνείς αναλυτές, το οικονομικό και χρηματιστηριακό πρόβλημα της Ελλάδας είναι μηδαμινό μπροστά σε αυτό που αντιμετωπίζει η γειτονική Ιταλία.

του ειδικού συνεργάτη

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress