Navigation
24
Μαρ
location
Αθήνα
22oC
Αίθριος - καθαρός
22 Ιούλ 2015

Προσωρινή προσαρμογή;

Ευρωπαϊκή κρίση Απόψεις | Πρόσωπα

γράφει ο ΑΔΟΓΜΑΤΙΣΤΟΣ

Ο Kontradieff (Κοντραντίεφ) ήταν ένας Ρώσος οικονομολόγος που έζησε λίγα χρόνια (είχε φυλακισθεί από τον Στάλιν). Ωστόσο, κατόρθωσε να εντοπίσει κάτι σημαντικό, ιδίως την 3η δεκαετία του 20ου αιώνα – λίγο πριν την μεγάλη ύφεση του 1929. Παρατήρησε ότι οι οικονομικοί κύκλοι έχουν μία διάρκεια περίπου 50 ετών. Γενικά ο οικονομικός κύκλος ξεκινάει με άνοδο και κλείνει με κάθοδο. Το σύστημα εξοπλίζεται, φτιάχνει άμυνες και ένας νέος κύκλος ξεκινάει εκ νέου. Με το πέρασμα των ετών και ιδίως μετά την λήξη του 2ου Π.Π., οι οικονομικοί κύκλοι επαναλαμβάνονταν ολοένα και σε μικρότερο χρονικό διάστημα, καθώς οι οικονομίες έμπαιναν σε σχέσεις διεθνοποίησης, νομισματικών ενοποιήσεων και εξαρτήσεων, τεχνολογικής ανάπτυξης, αύξησης πληθυσμού και συγκέντρωσης του στα αστικά κέντρα, πολυπλοκότητας χρηματοδοτικών προϊόντων, πλήρους ελέγχου της κυκλοφορούσας ποσότητας χρήματος σε λογιστικό αλλά και σε πραγματικό επίπεδο κ.α.

Ένας θεμελιώδης νόμος των οικονομικών, είναι πως η ανάπτυξη και η μεγέθυνση (πρόκειται για διαφορετικές έννοιες) μίας οικονομίας διαμορφώνονται από διάφορους παράγοντες. Βασικότερος από αυτούς είναι η ζήτηση του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Αυτό προέρχεται από την αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος προς κατανάλωση (C) και επένδυση (Ι). Υπό το πρίσμα βασικής μακροοικονομικής παράθεσης, λίγο πολύ, αποδίδει και γίνεται αντιληπτό στην πραγματικότητα. Πού στηρίζεται όμως αυτή η πεποίθηση; Σε κάτι πολύ απλό και ανθρώπινο. Στην προσδοκία. Περιγραφικά κάποιος μπορεί να το πει και προεξόφληση ευημερίας. Όταν το οικονομικό ον προσδοκά ότι οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες, προχωρά σε επενδύσεις (ώστε να απορροφήσει την ατομική ζήτηση επί της προσφοράς του) και σε κατανάλωση (παρέχει την αγοραστική του δύναμη σε άλλους επενδυτές). Ο οικονομικός κύκλος αρχίζει και αναπτύσσεται. Όταν συμβαίνει το αντίθετο επέρχεται η καχεξία.

Σε τι επίπεδα είναι αυτή η προσδοκία στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια; Στα χειρότερα των τελευταίων 40 ετών. Η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα του 3ου υφεσιακού μνημονίου είναι απαραίτητο να γίνει με αντισταθμιστικά αναπτυξιακά μέτρα. Η ειδοποιός διαφορά είναι πως τα υφεσιακά μέτρα έχουν άμεσο αποτέλεσμα ενώ τα αναπτυξιακά όχι. Αυτό το κενό χρόνου είναι που πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν μικρότερο ώστε η ανάπτυξη να αποκτήσει δυναμική προτεραιότητας έναντι της ύφεσης.  Και σε αυτό θα συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό ο ψυχολογικός παράγοντας σε συνδυασμό με τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη. Τους τελευταίους 11 μήνες και ιδίως τους τελευταίους 6 δεν έγινε καμμία απολύτως προετοιμασία για δημιουργία αναπτυξιακού υπόβαθρου ώστε να πραγματοποιηθούν παραγωγικές επενδύσεις. Γιατί μόνον αυτές δημιουργούν νέες θέσεις εργασίες και κατά συνέπεια αύξηση της ζήτησης.

Το 2008 η κρίση έφερε άμεσα ύφεση. Και αυτό που ζει η Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια ήδη, δεν είναι κρίση αλλά ύφεση. Η κρίση ξεπερνιέται. Αυτό έγινε στις Η.Π.Α. που είχαν άμεσα αντανακλαστικά. Έδειξαν πώς «γίνεται η δουλειά». Οι δικοί μας ηγέτες ακόμα και σήμερα δεν θέλουν να δράσουν. Δεν δέχονται να μάθουν.

Οι τεχνοκράτες, όπως εγώ, δεν έχουμε τη δυνατότητα πολιτικού λόγου.

Οι αριθμοί και οι νεκροί δεν λένε ποτέ ψέματα.

 

adogmatistos@yahoo.gr

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

kinima_ypervasi