Navigation
20
Απρ
location
Αθήνα
24oC
Αίθριος - καθαρός
21 Δεκ 2017

Πολιτικοί διαφθορείς και διεφθαρμένοι πολίτες στην… οδό χρεοκοπίας!

Λουκά Γεωργιάδη Λουκά Γεωργιάδη

Πολλές φορές αναφερόμαστε στη χρεοκοπία της χώρας με οικονομικούς όρους διαβάζοντας τους αριθμούς. Όμως, η οικονομική επιστήμη εντάσσεται στις κοινωνικές επιστήμες λαμβάνοντας ως κριτήριο τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Όταν μια κοινωνία καθοδηγείται με σχέδιο που έχει αρχή, μέση και τέλος, τότε πολύ σπάνια έρχεται αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία. Όταν όμως υπάρχουν αρρωστημένες νοοτροπίες συνεπεία ενός γενικευμένου και συνειδητού εκμαυλισμού, τότε το… κακό είναι αναπόφευκτο.

Στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, συναντάμε πολλές αντιφάσεις. Επιπλέον, γινόμαστε μάρτυρες πολιτικών συμπεριφορών που παραπέμπουν ευθέως σε διαφθορά. Όταν υπόσχεσαι για να εξαγοράσεις τότε είσαι διεφθαρμένος. Όταν δίνεις την ψήφο σου σε αυτόν που σου υπόσχεται ότι θα σου δώσει κάτι, τότε επίσης είσαι διεφθαρμένος. Διαφθορά σημαίνει ότι κάποιος κοιτάζει μόνο το «εγώ» του, αδιαφορώντας για μια πιθανή ζημιά που θα προκληθεί στο «εμείς». Μόνο που σε μια τέτοια περίπτωση, δεν αντιλαμβάνεται ότι η ζημιά θα παρασύρει και τον διεφθαρμένο που συναίνεσε στην τακτική του διαφθορέα του. Τα τελευταία χρόνια ζούμε τη θρασύτητα πολλών μέσα από καίριες και ιστορικές αντιφάσεις που παραπέμπουν σε σοβαρό έλλειμμα γνώσης και αντίληψης ή σε υπερ-πλεόνασμα υποκρισίας και φαυλότητας.

Βλέπουμε κάποιους να μιλάνε για «τα 40 χρόνια που κυβερνούσαν οι άλλοι» και χωρίς να το αντιλαμβάνονται, μάλλον αυτοεξευτελίζονται. Τα χρόνια πριν τη χρεοκοπία φαίνεται ότι ήταν καλά που υπερδανειζόμασταν και επιβαρυνόταν η οικονομική κατάσταση της χώρας, ενώ μόλις ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και το παραμύθι έλαβε… τέλος, τότε άρχισαν να κουνάνε το δάκτυλο. Οποία υποκρισία βεβαίως! Και φυσικά κουνούσαν το δάκτυλο σε αυτούς που έδιναν επί δεκαετίες, αλλά λόγω του ξεχειλώματος στην οικονομία υποχρεώθηκαν από τις συνθήκες να μαζέψουν ή να περιορίσουν το μέγεθος της συμφοράς. Στο σημείο αυτό ας κάνουμε τους συνειρμούς για το πώς σκεφτόταν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας επί Ανδρέα και πώς λειτούργησε όταν πριν μερικά χρόνια έλαβε τέλος η… σεμνή τελετή του σλόγκαν «λεφτά υπάρχουν» του υιού του Γιώργου!

Ο σύγχρονος Νεοέλληνας αποτελεί από μόνος του μια ξεχωριστή κατηγορία εκμαυλισμένου πολίτη. Όταν του τα δίνουν δεν μιλάει. Δεν τον ενδιαφέρει αν… φεσώνεται η χώρα. Αρκεί να γεμίσει την τσέπη του. Αδιαφορεί για το εάν αυτό το πρόσκαιρο… γέμισμα αποδειχθεί καταστροφικό για τον ίδιο αργότερα ή για τα παιδιά του στο μέλλον… Με το ίδιο σκεπτικό δεν έχει πρόβλημα με κάποιον που… μασάει δημόσιο χρήμα, αρκεί να σιτίζεται και αυτός από το ίδιο φαγητό που έχει η… κατσαρόλα. Όταν όμως ξεχειλώνει το πράγμα στα οικονομικά του κράτους και πρέπει να ληφθούν οδυνηρές αποφάσεις τότε καταγγέλλει αυτούς που λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις. Και ας του έδιναν στο παρελθόν τα ίδια κόμματα. Και κουνάνε και το… δάκτυλο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι λόγω του εθισμού του σε διεφθαρμένες πρακτικές, ο μέσος Έλληνας δεν ασχολείται για το αν οι παροχές του παρελθόντος ήταν πέρα και πάνω από τα όρια αντοχής της οικονομίας. Απλά είχε μάθει στη λογική «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά».

Σύγχρονος Νεοέλληνας είναι αυτός που έχει στο μυαλό του τις παροχές με δανεικά του Ανδρέα Παπανδρέου και όχι το γεγονός ότι η υπερχρέωση μας οδήγησε στη χρεοκοπία και σε σκληρά μέτρα προσαρμογής. Ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε δηλώσει το 1993 ότι «ή το έθνος θα αφανίσει το χρέος, ή το χρέος θα αφανίσει το έθνος». Ουσιαστικά ως έξυπνος και πανούργος πολιτικός είχε αντιληφθεί τα λάθη του παρελθόντος του και ουσιαστικά αυτοκατήγγειλλε τα πεπραγμένα του κατά τη δεκαετία ΄80. Κυρίως δε την πρώτη τετραετία ΠΑΣΟΚ (1981-85) αλλά και την περίοδο 1987-89 όπου λόγω της πίεσης από το σκάνδαλο Κοσκωτά επιστράτευσε κάθε μέσο προκειμένου μέσω εκτεταμένων παροχών να περιορίσει το εύρος της ήττας του, μη διστάζονας να τινάξει στον αέρα την αξιοθαύμαστη προσπάθεια δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής της περιόδου 1985-1987.

Το Κεϋνσιανό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, δηλαδή της χρηματοδότησης με δανεικά ώστε να ενισχύεται η κατανάλωση και να είναι όλοι… ευτυχισμένοι, δεν μπορούσε να περπατήσει σε μια Ελλάδα όπου η παραγωγική της βάση διαρκώς έφθινε. Χρέος 200% του ΑΕΠ έχει και η Ιαπωνία, αλλά το χρηματοδοτεί γιατί παράγει και το χρήμα ανακυλώνεται εντός της χώρας είτε με τη μορφή αγοράς χρέους (ομόλογα), είτε με τη μορφή κατανάλωσης προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας (αυτοκίνητα, υπολογιστές κλπ.). Στην Ελλάδα βεβαίως, όλα αυτά είναι… ψιλά γράμματα. Όλοι θέλουν να γεμίσει η τσέπη τους, αδιαφορώντας αν αυτό προέρχεται από δανεικά. Και όταν τα δανεικά δεν μπορείς να τα πληρώσεις και αναγκάζεσαι να λάβεις δραστικά μέτρα, τότε χρεοκοπείς. Και τότε έχεις… αγανακτισμένους πολίτες που θυμούνται τις παλιές εποχές της διαφθοράς και του εκμαυλισμού των συνειδήσεων με παροχές και ρουσφέτια. Εννοείται ότι κάποιος που μιλάει για συμμάζεμα του Κράτους και για επέκταση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας είναι… δακτυλοδεικτούμενος.

Η προδιαγεγραμμένη λόγω κακών επιλογών μας χρεοκοπία το 2010, απελευθέρωσε όλες τις αρνητικές συμπεριφορές της πλειοψηφίας των πολιτών. Το κόψιμο των υπερβολών σε συντάξεις και μισθούς και το γενικότερο πρόγραμμα προσαρμογής της χώρας υπό την καθοδήγηση των εταίρων-δανειστών ήταν κάτι που δεν άρεσε καθόλου στους περισσότερους. Και όταν αυτοί «που κυβερνούσαν 40 χρόνια» έχοντας στο μυαλό τους τον Ανδρέα Παπανδρέου αναγκάστηκαν να πάρουν δύσκολες αποφάσεις, τότε οι πολίτες επέλεξαν αυτούς που τους θύμιζαν τον… Ανδρέα Παπανδρέου. Έστω και ως κακέκτυπο. Πήγαν εκεί που πίστευαν σε μια αναλογική επανάληψη της δεκαετίας του ΄80. Τώρα, οι περισσότεροι διαπιστώνουν την… ανοησία τους, αλλά μάλλον είναι πολύ αργά. Το τίμημα που πληρώνουμε όλοι είναι τεράστιο. Σήμερα η μεσαία τάξη φτωχοποιείται και οι αδύναμοι εξαθλιώνονται. Τα μερίσματα της… ντροπής που δίνει η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά το τίμημα του εκμαυλισμένου Νεοέλληνα, όταν επιλέγει πολιτικούς που διακρίνονται για τον κυνισμό, την απάτη και τον τυχοδιωκτισμό τους. Δηλαδή οι εκμαυλισμένοι, εθισμένοι και κουτοπόνηροι πολίτες που έμαθαν στα εύκολα και στο βόλεμα ταυτίζονται με εκμαυλισμένους πολιτικούς οι οποίοι τους υποσχέθηκαν… άφθονο εκμαυλισμό. Τα όσα είπαν οι σημερινοί κυβερνώντες θα περάσουν στην ιστορία ως ο ορισμός της διαφθοράς. Γιατί αυτός που διαφθείρεται έχει την ίδια ή και μεγαλύτερη ευθύνη από αυτόν που τον διαφθείρει. Αυτού του τύπου οι σχέσεις ανάμεσα σε πολιτικούς και πολίτες διακρίνονται από κυνισμό, ψευτιά, απάτη, αμοραλισμό και θράσος. Αποτελούν δε το… λίπασμα για να εκδηλωθούν συμπεριφορές που δείχνουν μικροψυχία, αναίδεια και… βρώμικη ψυχή. Είναι το τελευταίο στάδιο πριν την οικονομική χρεοκοπία. Είναι η προϋπάρχουσα χρεοκοπία της νοοτροπίας και της ανθρώπινης συμπεριφοράς που όμως βρίσκεται σε σύντομο χρονικό διάστημα αντιμέτωπη με την εκδίκηση από την ίδια την αλήθεια και την ωμή πραγματικότητα.

του Λουκά Γεωργιάδη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress