Navigation
17
Δεκ
location
Αθήνα
9oC
Βροχή
19 Νοέ 2018

Πλήγμα για τη βιομηχανία το υψηλό κόστος Ενέργειας

ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ Νέα

«Η ελληνική βιομηχανία έχει δεχθεί αλλεπάλληλα πλήγματα υπό το βάρος της κρίσης σε συνδυασμό με το υψηλότερο κόστος Ενέργειας συγκριτικά με τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές της», δηλώνει στη συνέντευξη έδωσε στο «Π» η Ελένη Κολλιοπούλου, πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλίας Κεντρικής Ελλάδος (ΣΘΒΚΕ), η οποία έχει τονίσει σε ομιλία της: «Είμαστε αποδέκτες αποφάσεων και μέτρων που μας συνθλίβουν».

Θέσαμε υπόψη της προέδρου του Συνδέσμου (έχει συμπληρώσει μισό αιώνα δραστηριότητας από την ίδρυσή του) ζητήματα που αφορούν το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας και πώς τα αντιμετωπίζει ο χώρος τον οποίο εκπροσωπεί:

Έχετε υπηρετήσει τον κλάδο σας από πολλές θέσεις. Μπορείτε να μας πείτε ποια βήματα έχουν γίνει για να μειωθεί το ενεργειακό κόστος στη βιομηχανία από την πλευρά σας και από την Πολιτεία;

Είναι γνωστή η μάχη επιβίωσης που δίνει η ελληνική βιομηχανία, σε μια περίοδο που η ανταγωνιστικότητα του παραγωγικού ιστού έχει δεχθεί αλλεπάλληλα πλήγματα υπό το βάρος της κρίσης σε συνδυασμό με το υψηλότερο κόστος Ενέργειας (ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο) συγκριτικά με τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές της (σημειώνεται ότι οι μεγάλες βιομηχανίες θεωρούν ότι το μέτρο της «διακοψιμότητας» είναι μία από τις ελάχιστες δυνατότητες μείωσης του υπέρογκου ενεργειακού κόστους. O μηχανισμός αυτός αποζημιώνει τη βιομηχανία για τη μείωση της κατανάλωσης ρεύματος, όποτε το απαιτεί ο AΔMHE για λόγους επάρκειας ή ευστάθειας του συστήματος).

Ο πρωθυπουργός την ίδια στιγμή θέτει ως στόχο την αύξηση συμμετοχής της μεταποίησης στο ΑΕΠ από το 9% που είναι σήμερα στο 12% έως το 2020, αναγνωρίζοντας τον ρόλο της βιομηχανίας.

Τιμολόγια ΔΕΗ – ΔΕΠΑ

Όσον αφορά όμως τα τιμολόγια της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, είναι ορθότερο να μιλάμε για εξορθολογισμό της λειτουργίας των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου που απέχουν παρασάγγας από τη λειτουργία μιας σύγχρονης και ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής αγοράς.

Από το δεύτερο εξάμηνο του 2018 –οπότε οι τιμές των δικαιωμάτων των ρύπων CO2 ξεπέρασαν τα 20ευρώ/tn CO2–, έχουμε αύξηση κατά 15% στα βιομηχανικά τιμολόγια, καθώς αυτά είναι τα μόνα που έχουν ως διακριτή χρέωση και μάλιστα βάσει των χρηματιστηριακών τιμών του προηγούμενου μήνα τη χρέωση CO2, η οποία αποτελεί μέρος της ανταγωνιστικής τιμής. Σημειώνουμε ότι ο εν λειτουργία μηχανισμός της αντιστάθμισης που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη για να στηριχθούν οι επιλέξιμοι βιομηχανικοί κλάδοι (carbon leakage), λόγω ακριβώς της μεθοδολογίας χρέωσης που ακολουθείται από τη ΔΕΗ, επιτυγχάνει για το 2018 αντιστάθμιση του κόστους CO2 κατά 40% μόνο.

Μοντέλο-στόχος

Στο πλαίσιο του μοντέλου στόχου (target model), προβλέπονται η ενοποίηση όλων των ευρωπαϊκών αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και επίσης η αναδιάρθρωση της υφιστάμενης αγοράς. Το χρονοδιάγραμμα έχει ήδη δύο φορές αναβληθεί – προβλέπεται η νέα αγορά να λειτουργήσει το 2020, η δε σύνδεσή της με τις γειτονικές χώρες (coupling) σε μεταγενέστερο στάδιο.

Αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις στρεβλώσεις οι οποίες στο τέλος της ημέρας επιβαρύνουν κύρια τη ΔΕΗ με 600εκατ. /έτος, καθώς κατέχει το 80% της αγοράς, ενώ πλέον παράγει το 55%. Η μεγαλύτερη στρέβλωση είναι οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ, όπου η ΔΕΗ υποχρεούνται να πουλάει σε δημοπρασίες λιγνιτική παραγωγή σε τιμές κόστους (220 εκατ./έτος), χωρίς μάλιστα να έχει επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης της θέσης της ΔΕΗ στην αγορά. Ενώ η επιχείρηση διαθέτει ενέργεια που αντιστοιχεί στο 35%-37%, έχει απολέσει μόνο το 20%, καθώς οι υπόλοιπες ποσότητες εξάγονται προς όφελος ιδιωτών προμηθευτών. Ακολουθεί ο μηχανισμός αποζημίωσης των μονάδων φυσικού αερίου με κόστος για τη ΔΕΗ 70 εκατ. ευρώ για τις υπηρεσίες ευελιξίας που προσφέρουν στο σύστημα.

Είναι φυσικό στο διάστημα της μετάβασης σε μια νέα αγορά να απαιτηθεί ικανός χρόνος για να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός – απαιτείται η βιομηχανία έντασης ενέργειας (όπως χάλυβας, κλωστοϋφαντουργία, χαρτοβιομηχανίες, τσιμέντα κ.ά.) να προστατευτεί από την αβεβαιότητα των τιμών.

Δυστυχώς αυτήν τη στιγμή βρήκε η ΔΕΗ για να απαιτήσει κατάργηση των θεσμοθετημένων εκπτώσεων και αύξηση των υφιστάμενων τιμολογίων για τους μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές σε ποσοστό υψηλότερο του 30% (!), κάτι που θα θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα όσων βιομηχανιών βγήκαν ζωντανές μέσα από την κρίση. Μια οικονομική κρίση που δεν έχει τελειώσει, καθώς δεν υπάρχει ακόμη στοιχειώδης ρευστότητα από τις τράπεζες κ.λπ.

Τα ίδια συμβαίνουν στην αγορά φυσικού αερίου. Θα περάσουν πολλά χρόνια για να αναπτυχθεί στοιχειώδης λειτουργία αγοράς. Η μόνη δυνατότητα που υπάρχει μόνο για τις μεγάλες βιομηχανίες, και για τις περιοχές που υπάρχει φυσικό αέριο (π.χ. Βόλος), είναι η προμήθεια φυσικού αερίου σε ανταγωνιστική τιμή από τις δημοπρασίες στις οποίες έχει υποχρεωθεί η ΔΕΠΑ.

Ειδικός Φόρος

Αποτελεί πάγιο αίτημα της βιομηχανίας να εξομοιωθεί ο ΕΦΚ 5 ευρώ/MWh με εκείνον της ΥΤ 2,5 ευρώ/Mwh τουλάχιστον για τις βιομηχανίες με καταναλώσεις > 13 Gwh/έτος. Επίσης επισημαίνουμε ότι απαιτείται ο εξορθολογισμός-διαφοροποίηση της χρέωσης διανομής τουλάχιστον για τις μεγάλες βιομηχανίες στο πρότυπο της χρέωσης μεταφοράς, ώστε η χρέωση να βασίζεται στη μέγιστη ισχύ και όχι στο μέγεθος της κατανάλωσης.

Για το θέμα της δυνατότητας υπογραφής εξατομικευμένων συμβάσεων μεταξύ της ΔΕΗ και της βιομηχανίας, η πάγια πρακτική της ΔΕΗ είναι αποφασίζουμε και διατάζουμε. Θα περάσουν πολλά χρόνια ακόμη για να αλλάξει νοοτροπία το κρατικό μονοπώλιο. Στη ΔΕΘ ο πρόεδρος της ΔΕΗ δήλωσε: «Δεν είναι η ΔΕΗ που δεν θέλει να εξαντλήσει κάθε περιθώριο να τους δώσει όσο το δυνατόν φθηνότερη ηλεκτρική ενέργεια. Αναγνωρίζουμε μάλιστα ότι το ενεργειακό κόστος, τουλάχιστον για τους περισσότερους από αυτούς, είναι ζωτικής σημασίας, όπως επίσης είναι βιομήχανοι, έχουν θέσεις εργασίας, πρέπει να τις διαφυλάξουμε κι όπως είπε και ο πρωθυπουργός μας, θα πρέπει η συμμετοχή της βιομηχανίας από το 9% στο ΑΕΠ να πάει στο 012% έναντι του 15% που είναι το μέσο κοινοτικό».

Όσον αφορά το πάγιο αίτημα για το επίπεδο του ΕΦΚ που επιβάλλεται στο φυσικό αέριο που προορίζεται για βιομηχανική χρήση και για ηλεκτροπαραγωγή, εφαρμόζεται ήδη μειωμένος ΕΦΚ στο φυσικό αέριο αλλά μόνο για καταναλώσεις υψηλότερες από 10.000 MWh, άρα αφορούν βιομηχανίες που χρησιμοποιούν συστηματικά στην παραγωγή τους φυσικό αέριο. Η ηλεκτροπαραγωγή έχει απαλλαγεί.

Η ενσωμάτωση στο Εθνικό Δίκαιο των κατευθυντηρίων γραμμών (EEAG) για κρατικές ενισχύσεις στους τομείς του περιβάλλοντος και της ενέργειας για την περίοδο 2014-2020 είναι επιβεβλημένη. Ενδεικτικά αναφέρω τη σοβαρή καθυστέρηση στην υποβολή σχεδόν στο πάρα πέντε, παρά την εξαγγελία του σχετικού μέτρου, πέρυσι από τον ίδιο τον πρωθυπουργό προς την Κομισιόν, πρότασης σύγκλισης με τις κατευθυντήριες γραμμές για τη χρέωση υπέρ ΑΠΕ.

Μήπως οι απαλλαγές που εσείς θα έχετε γίνονται οικονομικά βάρη που μετακυλίονται σε μισθωτούς και εργαζομένους;

Κυκλοφορεί ο μύθος πως οι απαλλαγές που ζητά η βιομηχανία μπορούν να γίνουν οικονομικά βάρη που μετακυλίονται σε μισθωτούς και εργαζομένους. Θεωρούμε ότι ισχύει το αντίθετο, π.χ. η χρέωση ρύπων έως και 15 ευρώ/MWh βαρύνει σήμερα μόνο τα τιμολόγια της μέσης και ΥΤ.

Τα οικιακά τιμολόγια είναι τα χαμηλότερα στην Ευρώπη και δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς λόγω της κρίσης. Εάν αναφερθούμε στην ανωτέρω κρατική ενίσχυση για τη χρέωση υπέρ ΑΠΕ, η όποια επιδότηση δοθεί θα δοθεί από τα χρήματα που έχει ως έσοδα η κυβέρνηση από την πώληση των δικαιωμάτων ρύπων που διαθέτει, όπως συνέβη και σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ξένα κεφάλαια σε καινοτόμες επενδύσεις

«Την τελευταία τριετία, στη Θεσσαλία και στη Στερεά Ελλάδα, έστω και δειλά, δημιουργούνται νέες παραγωγικές μονάδες, προσελκύονται ξένα κεφάλαια, κυρίως σε επενδύσεις καινοτόμες και υψηλής τεχνολογίας. Ωστόσο, αυτές οι επενδύσεις, και ο ρυθμός με τον οποίο πραγματοποιούνται δεν μπορούν να καλύψουν το υψηλό ποσοστό αποεπένδυσης που συντελέστηκε τα προηγούμενα χρόνια», μας είπε η πρόεδρος του ΣΘΒΚΕ Ελένη Κολλιοπούλου.

Ποιες είναι οι δυνατότητες και η συμβολή των βιομηχανιών του συνδέσμου στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (ΑΠΑ) της περιφέρειας από όπου ασκούν τις δραστηριότητές τους;

Μόνο οι μεταποιητικές επιχειρήσεις, εξαιρουμένων των εξορυκτικών βιομηχανιών και των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, που συνδιαμορφώνουν τον δείκτη (ΕΛΣΤΑΤ – 2015), συμμετέχουν στη διαμόρφωση της ΑΠΑ για την Περιφέρεια Θεσσαλίας κατά 12,93%, ενώ στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος συμμετέχουν περίπου κατά 25,50%.

του Φίλη Καϊτατζή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress