Navigation
21
Ιούλ
location
Αθήνα
31oC
Αίθριος - καθαρός
26 Ιούλ 2016

Πάλι τις Ανεξάρτητες Αρχές έβαλαν στόχο

Χρήστος Κώνστας Απόψεις | Χρήστου Κώνστα

Μια «αριστερή» κυβέρνηση όταν είναι αντιπολίτευση προσφεύγει στις Ανεξάρτητες Αρχές για την «προστασία θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων»… Όταν όμως η Αριστερά γίνει κυβέρνηση, τότε «ο τεχνοκρατικός τρόπος που αντιμετωπίζουν τα ζητήματα οι Ανεξάρτητες Αρχές, είναι προβληματικός»
Σήμερα σε ολόκληρο τον πολιτισμένο και πολιτικά προηγμένο πλανήτη,  ο βαθμός προόδου μιας Δημοκρατίας προσδιορίζεται από τον τρόπο λειτουργίας των Ανεξάρτητων Αρχών…
Στην Ελλάδα, οι ΑΑ στην αρχή αντιμετωπίσθηκαν ως πανάκεια, ως όαση ανεξαρτησίας μέσα στον ωκεανό του φαύλου κομματικοποιημένου κράτους, περίπου κάτι σαν κοινής συναίνεσης διαιτητή στους μεγάλους αγώνες ντέρμπυ μεταξύ της ανυπόφορης κρατικής ανυπαρξίας και του αντιαναπτυξιακού, γραφειοκρατικού, αντιπαραγωγικού υπερ-ρυθμιστικού Δημόσιου Τομέα…

Κατόπιν, είδαμε του εκάστοτε κυβερνώντες να τις αντιμετωπίζουν ως εμπόδιο στην άσκηση πολιτικής ή τουλάχιστον ως αναγκαίο κακό το οποίο κάθε πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να γνωρίζει πως θα παρακάμψει…

Τώρα τελευταία, οι αριστεροί ανησυχούν από την «ανεξαρτησία» των Ανεξάρτητων Αρχών»…
Όλοι φυσικά αγνοούν το γεγονός πως ο θεσμός των Ανεξάρτητων Αρχών δεν είναι φυσικά ελληνική εφεύρεση, οι Α.Α. δημιουργήθηκαν και λειτουργούν εδώ και χρόνια σε πάρα πολλές προηγμένες χώρες σε Ευρώπη και Αμερική, εκεί όπου το να είσαι Δημόσιος Υπάλληλος αποτελεί τίτλο τιμής και η Δημόσια Διοίκηση λειτουργεί αποτελεσματικά με στόχο την εξυπηρέτηση του πολίτη και όχι των κομμάτων…

Μια ανεξάρτητη Αρχή (π.χ. η Επιτροπή Ανταγωνισμού, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, η Επιτροπή Ιδιωτικής Ασφάλισης, η Ανεξάρτητη Αρχή για τις Τηλεπικοινωνίες και τις Μεταφορές κοκ) υπάρχει με σκοπό να ασκείται αποτελεσματικότερα το δικαίωμα των πολιτών να εποπτεύουν την εκτελεστική εξουσία αλλά και για να προστατεύονται οι πολίτες κατά την εφαρμογή των νόμων.

Η Ανεξάρτητη Αρχή δεν είναι Δημόσιο, δεν είναι κυβερνητικός οργανισμός. Λειτουργεί ως τρίτος πυλώνας, ανεξάρτητος από την διοίκηση και τους πολίτες, γι’ αυτό δεν πρέπει να λογοδοτεί στην κυβέρνηση , ούτε στη Βουλή ώστε τα στελέχη της να μην είναι ευάλωτα σε πολιτικές πιέσεις.

Φυσικά υπάρχει και αιωρείται αενάως το ερώτημα: Ποιος θα ελέγχει τους ελεγκτές;

Στην Ελλάδα η πρώτη σοβαρή προσπάθεια δημιουργίας μιας Ανεξάρτητης Αρχής ήταν το περιβόητο ΑΣΕΠ που θεσπίστηκε από τον εξίσου διαβόητο Νόμο Πεπονή. Ήταν η πρώτη ειλικρινής προσπάθεια να μπει θεσμικά κάποιο φρένο στην αυθαιρεσία της κομματικοποιημένης κρατικής μηχανής και γι’ αυτό από τότε το σύστημα προσπαθεί να υποδαυλίσει το θεσμό. Φυσικά ο νόμος περί ΑΣΕΠ έχει αδυναμίες και ιδιαίτερα στην υπερβολή της εφαρμογής του, οδηγεί σε ακραία φαινόμενα όπου καθηγητής ΤΕΙ μπορεί να χριστεί Γενικός Διευθυντής Μεγάλου Νοσοκομείου…

Φυσικά έχουν δίκιο οι διοικούντες μεγάλους Οργανισμούς ή ΔΕΚΟ οι οποίοι διαμαρτύρονται για τις καθυστερήσεις τις αναβολές και παράλογες συνθήκες επιλογής των στελεχών που έχουν ανάγκη…

Μπορεί το σύστημα ΑΣΕΠ να έχει κάποιες αδυναμίες σε ό,τι αφορά την χρονική καθυστέρηση, αλλά στην πραγματικότητα αυτή η καθυστέρηση περιόρισε τη βιομηχανία του Ρουσφετιού στην πρόσληψη μονίμων υπαλλήλων στο δημόσιο.

Μετά το ΑΣΕΠ, η Ελλάδα κατάφερε να αποκτήσει κι άλλες Ανεξάρτητες Αρχές, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη. Η διαφορά είναι πως ο Συνήγορος του Πολίτη δεν μπορεί να θεωρηθεί Ανεξάρτητη Αρχή γιατί δεν έχει εκτελεστική εξουσία.
Κάποια στιγμή αναβίωσε η Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία τώρα τελευταία προσπαθεί να παρέμβει ουσιαστικά υπέρ του Ανταγωνισμού στην ελληνική οικονομία αλλά φυσικά αντιμετωπίζει τα γνωστά προβλήματα από το κομματικό και επιχειρηματικό κατεστημένο….

Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι αν δεν ήταν υποχρεωτική η θέσπιση των Ανεξάρτητων Αρχών, η Ελλάδα θα έπρεπε να του εφεύρει… Στη χώρα μας ευρύτερος δημόσιος τομέας είναι σε άθλια κατάσταση, και γι’ αυτό ο ιδιωτικός τομέας κάνει ό,τι θέλει μέχρι να τον σταματήσει κάποιος άλλος. Ο πολίτης, ο καταναλωτής είναι απροστάτευτος απέναντι στις κρατικές και τις ιδιωτικές αυθαιρεσίες με αποτέλεσμα να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι τρώμε, τι αναπνέουμε, τι ακτινοβολίες δεχόμαστε, τι λογαριασμούς πληρώνουμε.

Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τις Ανεξάρτητες Αρχές ως εμπόδιο στην προσπάθεια «επανίδρυσης του Κράτους» . Προσπαθούν να περιορίσουν τις αρμοδιότητες του ΑΣΕΠ στις προσλήψεις, και αλλάζουν τους Προέδρους (με εξόφθαλμη περίπτωση αυτή του κ. κ. Δαφέρμου της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ο οποίος δεν αποκλείεται να δικαιωθεί στα Δικαστήρια και να επιστρέψει…) και κατά καιρούς προσπαθούν να πλήξουν το κύρος των αποφάσεων των Ανεξάρτητων Αρχών ώστε να γίνει αποδεκτό από την κοινωνία το ψαλίδισμα των αρμοδιοτήτων τους…

Φυσικά ουδείς είναι αλάνθαστος. Σε αρκετές περιπτώσεις ενδέχεται οι αποφάσεις των Ανεξαρτήτων Αρχών να είναι εσφαλμένες, υπερβολικές ή ακόμη και ύποπτες. Αυτός όμως δεν είναι λόγος για την κατάργησή τους…Ο θεσμός είναι πολύ νέος ακόμη στην Ελλάδα και χρειάζεται και άλλη πίστωση χρόνου, αλλά και ενίσχυση και σεβασμό από πολίτες και πολιτικούς.

Δυστυχώς, οι κυβερνητικές βολές κατά των Ανεξάρτητων Αρχών βρίσκουν χειροκροτητές και ανάμεσα σε δημοσιογράφους, που υποτίθεται ότι η δουλειά τους δεν είναι μόνον η πληροφόρηση , αλλά και ο συνεχής έλεγχος της εξουσίας. Τι ωραία…

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi