Navigation
23
Μαΐ
location
Αθήνα
28oC
Αίθριος - καθαρός
21 Φεβ 2019

Μια συγκέντρωση που δεν έγινε ποτέ στην Πλατεία Συντάγματος…

Λουκά Γεωργιάδη Απόψεις | Λουκά Γεωργιάδη

Στην Ελλάδα τα τελευταία 45 χρόνια έγιναν χιλιάδες διαδηλώσεις για τη διεκδίκηση «κεκτημένων», για τους… Σαντινίστας, τους Τουπακμάρος, την… καρέτα καρέτα και ό,τι μπορεί να βάλει ο καθένας στο μυαλό του. Ήταν το απαραίτητο… ντεκόρ σε μια χώρα όπου κυριαρχούσαν οι αριστερές αντιλήψεις της παρακμής, του κουτσαβακισμού και των κούφιων αφηγημάτων.

Μια χώρα που είχε ως σημείο αναφοράς τον κρατικοδίαιτο παρασιτισμό ο οποίος πνίγει τις υγιείς δυνάμεις και τους μηχανισμούς παραγωγής πλούτου, δεν θα μπορούσε να πάει παραπέρα. Όλα αυτά συμπυκνώνονται στην έννοια της χρεοκοπίας του 2010, η οποία αν και ήταν συντεταγμένη και ελεγχόμενη, εντούτοις ήταν το αποτέλεσμα των ανερμάτιστων πολιτικών που ξεκίνησε το αριστερό-σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ΄80. Αρκεί να σημειωθεί ότι το 1981 το δημόσιο χρέος ήταν στο 33% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος, ενώ (όταν ο κόσμος… έτρωγε ψωμάκι με τον Ανδρέα) έφτασε στο τέλος της δεκαετίας στο 100%!!! Δυστυχώς, με εξαίρεση την κυβέρνηση Μητσοτάκη την περίοδο 1990-93, όλες οι άλλες κυβερνήσεις έως και το 2010 κινούνταν ακριβώς στο ίδιο μοτίβο.

Η ελληνική οικονομία από τη δεκαετία του ΄80 υπέφερε από την υψηλή φορολογία ως αποτέλεσμα της γαλαντόμας πολιτικής των «τυφλών» μισθολογικών και επιδοματικών αυξήσεων οι οποίες επιβάρυναν την ανταγωνιστικότητα. Όταν άρχισε να ξεφεύγει το δημόσιο χρέος ως αποτέλεσμα των υπερβολικών δαπανών που δεν αντιστοιχούσαν σε πραγματικά οικονομικά μεγέθη, άρχισαν να μας ζώνουν τα… φίδια. Κάθε πολιτική που είχε ως αποτέλεσμα την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών έπεφτε στο κενό. Η μεταρρύθμιση Γιαννίτση για το ασφαλιστικό το 2000, ήταν η τελευταία ευκαιρία για να μπούμε στο ευρώ χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος της χρεοκοπίας. Δυστυχώς, δεν προχώρησε το… έργο και στη συνέχεια έγιναν όσα έγιναν και βιώνουμε το… δράμα!

Ο βασικός τροφοδότης του δημοσίου χρέους, δηλαδή τα ελλείμματα της κοινωνικής ασφάλισης, συνδυάστηκαν με τον εκτροχιασμό των μισθολογικών δαπανών του Δημοσίου. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο το 2010 ήταν μη ελεγχόμενο. Η διεθνής κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2008 μας ήρθε περίπου 20 μήνες μετά. Σαν το τσουνάμι που έχει ξεκινήσει και χτυπά μετά από μέρες περιοχές που βρίσκονται πολύ μακρύτερα από το επίκεντρο. Και ενώ θα περίμενε κάποιος ότι θα βάζαμε μυαλό και θα επιστρέφαμε στην πρωτογενή πηγή παραγωγής πλούτου, δηλαδή την επιχειρηματικότητα, τότε μας προέκυψαν οι… ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Σήμερα η χώρα, έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ τη στήριξη της επιχειρηματικότητας. Για να γίνει αυτό πρέπει να δημιουργηθεί ένα… επιθετικά φιλικό επενδυτικό περιβάλλον το οποίο συνδέεται με τον εκσυγχρονισμό των δομών της διοίκησης αλλά και της διάρθρωσης της οικονομίας και των αγορών αγαθών και υπηρεσιών. Οι επενδύσεις ακαθαρίστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου βρίσκονται στον πάτο λόγω της μείωσης των τοποθετήσεων στα ακίνητα, ενώ κανονικά θα έπρεπε να έχουν ανακάμψει από το 2015, εάν δεν συνέβαινε το… πολιτικό ατύχημα με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Όσο δεν ανακάμπτουμε επενδυτικά, θα κλαίμε πάνω από την καρδάρα με το χυμένο γάλα! Θα κλαίμε για το γεγονός ότι εξελισσόμαστε πιο ραγδαία απ΄ ότι περιμέναμε, σε χώρα γερόντων. Και μάλιστα με εδραιωμένη εκροή ανθρωπίνων εγκεφάλων και με αναμφισβήτητη εισροή λαθραίων μεταναστών.

Στην Ελλάδα η διαδήλωση που θα έπρεπε να γίνει αλλά δεν έγινε ποτέ λόγω του κρατικοδίαιτου… δηλητηρίου ήταν μία: για την επιχειρηματικότητα. Αν ήμασταν πολίτες μιας άλλης σοβαρής χώρας, θα έπρεπε έστω για μία και μόνη φορά να κατέβουμε στο Σύνταγμα. Για να… διαδηλώσουμε με τη σιωπή μας και με πανό υπέρ της επιχειρηματικότητας. Ποιος έχει τα κότσια για κάτι τέτοιο και πόσοι θα είναι άραγε αυτοί που θα βρεθούν εκεί; Ελάχιστοι. Εκεί ακριβώς σε αυτό τον συμβολισμό μιας τέτοιας συγκέντρωσης, βρίσκεται και η απάντηση για το κατάντημα μας και τη νοοτροπία μας. Βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια. Σκοτώνουμε την επιχειρηματικότητα από ιδεολογική ανισορροπία, ενώ είναι ο μόνος τρόπος για να είμαστε ζωντανοί και να υπάρχουμε, ευημερώντας και κάνοντας όνειρα…

Λουκάς Γεωργιάδης

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress