Navigation
25
Νοέ
location
Αθήνα
23 Οκτ 2017

Μία μόνο «μνημονιακή μεταρρύθμιση» εφάρμοσε: Την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων.

Χρήστος Κώνστας Απόψεις | Χρήστου Κώνστα

Καθώς συμπληρώθηκαν 1.000 μέρες ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία, μια πρώτη αποτίμηση της μεταρρυθμιστικής τους πολιτικής είναι επιβεβλημένη.

Η αλήθεια είναι ότι επί εποχής ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ:

  • Οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχώρησαν πολύ. Ολοκληρώθηκαν μόνο οι υπογεγραμμένες  από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, των γερμανοτσολιάδων πολιτικών, που απλώς δέσμευαν την σημερινή λαοπρόβλητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
  • Η απελευθέρωση αγορών και επαγγελμάτων επίσης δεν προωθήθηκε. Στις περιπτώσεις που κάτι έγινε, η κυβέρνηση επέλεξε να μην συγκρουστεί με τις συντεχνίες.
  • Στην φορολογία, είναι γεγονός ότι καταγράφεται μεγάλη επιτυχία. Η κυβέρνηση είναι περήφανη, για την υπεραπόδοση των φόρων η οποία δυστυχώς δεν προέρχεται από αύξηση των εισοδημάτων. Έτσι πληρώνουμε όλοι περισσότερους φόρους για μια περιουσία που διαρκώς απαξιώνεται και για εισοδήματα που καθημερινά συρρικνώνονται.

Η μεγάλη όμως -πραγματική και αναμφισβήτητη- ολοκληρωτική και αποτελεσματική ΕΠΙΤΥΧΙΑ της κυβέρνησης εντοπίζεται στις εργασιακές σχέσεις…

Η μοναδική μεταρρύθμιση της Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνησης που ολοκληρώθηκε, «έτρεξε» και παρήγαγε απτά αποτελέσματα, είναι το ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ.

  • Το μισθολογικό κόστος πραγματικά μειώθηκε.
  • Το κόστος αποζημίωσης στις απολύσεις εξαϋλώθηκε.
  • Η επιρροή των συνδικάτων στους εργασιακούς χώρους κυριολεκτικά εξατμίσθηκε.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης κυριαρχούν, αφού το 60% των νέων θέσεων εργασίας αφορά τέτοιου είδους δουλειές.

Τα οικονομικά αποτελέσματα αυτής της μεταρρύθμισης – της μοναδικής που εφάρμοσε πλήρως και αποτελεσματικά η Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνηση της χώρας- είναι πλέον ορατά:

  • Αυξήθηκε η κινητικότητα στην αγορά εργασίας
  • Οι ομαδικές απολύσεις είναι πλέον εύκολες και φθηνότερες.
  • Η προσφυγή συνδικάτων στην Διαιτησία είναι περίπλοκη, χρονοβόρος και ακριβή.
  • Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιβιώνουν απολύοντας μεγάλης ηλικίας «ακριβούς» εργαζόμενους, προσλαμβάνοντας στη θέση τους περισσότερους νεαρής ηλικίας ανειδίκευτους των 400 Ευρώ μηνιαίως.
  • Οι μεγάλες πολυεθνικές άδραξαν την ευκαιρία και κλείνουν σωρηδόν παραγωγικές μονάδες με πρωτοφανές για την Ελλάδα χαμηλό κόστος.

Οι «σκληροπυρηνικοί» θεσμικοί δανειστές επικροτούν. Τα καλά λόγια περισσεύουν. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι χειροκροτούν. Όλοι μαζί συζητούν για νέες επενδύσεις πάνω στα αποκαΐδια της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

  • Πολλοί θα σπεύσουν να υποστηρίξουν ότι η απαξίωση της εργασίας ήταν ο αποκλειστικός στόχος των Μνημονίων, ότι οι δανειστές αυτό ακριβώς επιδίωκαν από την αρχή: Την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων.

Μια ματιά στις άλλες «μνημονιακές» χώρες θα τους πείσει ότι αυτό ΔΕΝ είναι αλήθεια. Ούτε στην Ιρλανδία ούτε στην Κύπρο ούτε στην Πορτογαλία προκλήθηκε τέτοια εξόντωση της εργατικής τάξης. Μόνο στην Ελλάδα της Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ανέβηκε στην Εξουσία με πραξικόπημα. Σχηματίσθηκε από μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που δημιουργήθηκε με την ψήφο των Ελλήνων όχι μία αλλά 5 φορές (Ευρωεκλογές, Περιφερειακές εκλογές, Ιανουάριος 2015, Δημοψήφισμα, Ιούνιος 2015).

Η βαριά παράλογη φορολογία της παραγωγής και η εξοντωτική φτήνια της εργασίας ήταν η εύκολη επιλογή μιας ΠΦΑ κυβέρνησης που οραματίζεται ένα κομματικό κράτος, με παραγωγή που θα στηρίζεται σε δημόσιες επενδύσεις, δημόσιες «αναπτυξιακές» τράπεζες και φτωχοποιημένο, απελπισμένο, υπάκουο προλεταριάτο….

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
PolicePress