Navigation
26
Ιούλ
location
Αθήνα
33oC
Αίθριος - καθαρός
16 Ιούν 2015

Mια αιρετική άποψη για το «μαύρο χρήμα»

Φοροδιαφυγή Απόψεις | Πρόσωπα

γράφει ο Αδογμάτιστος

Εξ αρχής να διευκρινίσω ότι το παρόν δεν αναφέρεται σε συναλλαγές από εγκληματικές δραστηριότητες, αλλά τόσο στις συναλλαγές της καθημερινότητας όσο και στις συνήθεις συναλλαγές που μπορούν να συνδυάζουν «μαύρο» και «λευκό» χρήμα.

Η φράση «ζητώ απόδειξη» έχει αποκτήσει πολλαπλό νόημα στην Ελλάδα και έχει γίνει πολιορκητικός κριός ή ακόμα και επαναστατικό λάβαρο διαφόρων μεγαλεπήβολων φορολογικών μεταρρυθμίσεων. Έχει τεθεί, επίσης, ως θέσφατο αλλά και ακόμα ως μέσο ατομικής καταναλωτικής εξάγνισης και πραγμάτωσης.

Σε όλους λίγο πολύ μας έχει τεθεί το δίλημμα «τόσο με απόδειξη και τόσο χωρίς απόδειξη». Ο κατακαημένος Έλληνας φορολογούμενος που έχει αποκτήσει θαυμαστή ικανότητα στο να υπολογίζει αμέσως τι τον συμφέρει σε τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως δεν ζητάει απόδειξη. Γιατί όμως; Γιατί ξέρει ότι αν πάρει απόδειξη, η δαπάνη αυτή ή δεν εκπίπτει ή εκπίπτει ελάχιστα από το φορολογητέο εισόδημα του (αν δεν πάρεις απόδειξη σου μένουν στην τσέπη χρήματα άμεσα), ότι η ανταποδοτικότητα των φόρων του είναι ανύπαρκτη πρακτικά, ότι ακόμα και το ίδιο το κράτος καλύπτει ευσχήμως με νομοθετήματα τις «μαύρες» συναλλαγές σε συγκεκριμένους κλάδους και δίνει άφεση σε περιπτώσεις πλαστών και εικονικών τιμολογίων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ με αποτέλεσμα η ατομική επαγρύπνηση της φορολογικής συνείδησης να είναι ουτοπική.

Το κουβάρι αυτό δεν έχει μόνον δύο άκρες. Για παράδειγμα, πριν 10 περίπου χρόνια οι Τράπεζες, που ήθελαν πάση θυσία να διαθέσουν τα τεράστια καταθετικά τους πλεονάσματα, ακολουθούσαν τακτική δανειοδότησης προς τους ελεύθερους επαγγελματίες με το – ανεπίσημο – σκεπτικό πως αυτοί είχαν εισόδημα τουλάχιστον τριπλάσιο από όσο δήλωναν και επ’ αυτού του εισοδήματος προχωρούσαν στην χορήγηση – ένας θεός ξέρει με ποια μοντέλα αξιολόγησης. Κάπως έτσι προέκυψε ΚΑΙ η φούσκα των ακινήτων.

Κανείς δεν θέλει τις «μαύρες» συναλλαγές, σε θεωρητικό και ακαδημαϊκό επίπεδο,  όμως η πραγματικότητα είναι άλλη. Πριν 10 χρόνια η παραοικονομία στην Ελλάδα ανερχόταν στο 60% περίπου του Α.Ε.Π., ενώ σήμερα είναι κάτω από 40%. Ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει. Παντού υπάρχει, σε κάθε οικονομία.

Σε μία φορολογική παράβαση (π.χ. υπερτιμολόγηση) δημιουργείται άμεσα ένας «μαύρος» πλούτος που αργά ή γρήγορα θα διοχετευθεί στην αγορά είτε μέσω φανερών επενδυτικών και καταναλωτικών κινήσεων είτε μέσω δανείων από το τραπεζικό σύστημα. Ο μόνος τρόπος που το «μαύρο» χρήμα δεν πέφτει στην αγορά, είναι όταν θάβεται στο χώμα για πολύ καιρό.

Γιατί κάποιος να μην έχει τόσες ενοχές όταν τα παίρνει «μαύρα»; Ίσως ότι η φορολογία 26% από το πρώτο ευρώ αλλά και η προκαταβολή φόρου (το κράτος προεισπράττει φόρο χωρίς ακόμα να ξέρει αν θα ζει καν ο φορολογούμενος), ο αιμοδιψής Ο.Α.Ε.Ε., τα ανελαστικά λειτουργικά έξοδα ωθούν τον ελ. επαγγελματία να έχει γίνει φακίρης στην φοροαποφυγή. Η εξίσωση δεν βγαίνει παρά μόνον σε δύο ενδεχόμενα. Ή ο ελεύθερος επαγγελματίας θα πρέπει να φυτοζωεί ή να λαμβάνει «μαύρο» χρήμα για να πληρώνει τις υποχρεώσεις του στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα και να αποταμιεύει όταν υπάρξει πλεόνασμα. Εννοείται ότι επιλέγεται η δεύτερη περίπτωση. Πώς θα αλλάξει αυτό; Με την δραστική μείωση της φορολογίας. Ξεκινώντας από εκεί, το αποτέλεσμα θα είναι άμεσο. Η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος είναι μονόδρομος για αύξηση της ζήτησης.

Όποιος δεν έχει πληρώσει ή εισπράξει «μαύρα», ας πει «παρών»!

 

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi