Navigation
25
Σεπ
location
Αθήνα
20 Σεπ 2016

Κάτω οι φόροι! Αλλά ποιοι φόροι;

Ουγγρίνης Απόψεις | Πρόσωπα

του Φάνη ΟΥΓΓΡΙΝΗ

Χαμός επικράτησε στο Βελλίδειο όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης προανήγγειλε μειώσεις φόρων. οι ζητωκραυγές που ακούστηκαν όταν αναφέρθηκε σε δραστική μείωση της εταιρικής φορολογίας ξεπέρασαν και εκείνες σχετικά με τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, ίσως επειδή μέσα ακροατήριο υπήρχαν πολύ επιχειρηματίες, ίσως επειδή οι παριστάμενοι θεώρησαν μικρή την μείωση του φόρου για τα ακίνητα.

Η ουσία είναι πως οι φόροι έχουν καταντήσει πλέον εντελώς αβάσταχτοι, κι αυτό το μαρτυρά και η σταθερή μηνιαία αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο.

Συνεπώς, η τοποθέτηση του Μητσοτάκη είναι προς την κατεύθυνση της λογικής και της παραγωγικότητας, ενώ αυτονόητη θα πρέπει να θεωρείται και η παράλληλη αύξηση της συμμόρφωσης. Οι φόροι τόσο χρόνια αυξάνονται επειδή εισπράττονται μερικώς.

Ήρθε πια η ώρα να πληρώνουμε όλοι λιγότερα, αλλά να τα πληρώνουμε όλα.

Σαν φιλελεύθερος φυσικά και είμαι υπέρ της κάθε μείωσης κρατικών επιβαρύνσεων. Προτιμώ να αποφασίζω εγώ τι θα κάνω με τα χρήματα μου, πολλά ή λίγα, κι όχι κάποιος υπουργικός μανδαρίνος με μαλακά χέρια και ουτοπικές πεποιθήσεις.

Αν διατηρώ μια επιφύλαξη σε σχέση με πολλούς γύρω μου αυτή έχει να κάνει αποκλειστικά με την προτεραιοποίηση των φορολογικών ελαφρύνσεων.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ΕΝΦΙΑ. Είναι βαρύς, ειδικά για περιουσία η οποία δεν βρίσκεται υπό εκμετάλλευση. Δεν είναι καθόλου ανταποδοτικός μα αποτελεί ξεκάθαρο χαράτσι. Και τέλος εισπράττεται σε λίγες δόσεις, κατά την ίδια σχεδόν περίοδο με τον φόρο εισοδήματος, οδηγώντας τους οφειλέτες σε απελπισία και την αγορά σε νέκρωση.

Όμως, παρά τα προφανή μειονεκτήματα του, πιέζει προς τα κάτω τις τιμές των ενοικίων, υποχρεώνει αδιάφορους ιδιοκτήτες σε αξιοποίηση των ακινήτων τους, και φυσικά έχει την καλύτερη εισπραξιμότητα.

Η μείωση του θα ανακουφίσει πολλούς πολίτες, αποκλείεται όμως να ξεπεράσει την  θετική επίδραση που θα επέλθει με την επίσης εξαγγελθείσα μείωση του ΦΠΑ.

Ο ΦΠΑ, αυτός ο ύπουλος αντιδημοκρατικός φόρος, που επιβαρύνει κυρίως τα χαμηλότερα στρώματα χωρίς να γίνεται αντιληπτός, πρόκειται να μειωθεί κατά δυο μονάδες, από το από το 24% στο 22%, κι από το 13% στο 11%.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα γεμίσει περισσότερο το καθημερνό καλάθι της νοικοκυράς και θα αυξήσει την εσωτερική ζήτηση, ειδικά αν περιλάβει και μεταφορές αγαθών από τον υψηλό στον χαμηλό συντελεστή.

Είναι τέλος πάντων γελοίο να φορολογούνται οι κρέμες αντιγήρανσης εξίσου με τα οικοδομικά υλικά! Κάποιοι θα πουν πως έτσι θα αυξηθούν οι εισαγωγές, όμως πλέον η κατανάλωση έχει πέσει τόσο που ακόμη κι αυτή χρειάζεται στήριξη.

Κι αν δε αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, οι θετικές συνέπειες θα φανούν και αλλού, όπως στα ακίνητα. Πιο γεμάτο πορτοφόλι σημαίνει συχνά ανάληψη επενδυτικού ρίσκου, όπως ένα ιδιόκτητο σπίτι. Μια αναζωογονημένη αγορά αυξάνει την ζήτηση για επαγγελματικούς χώρους, ανεβάζοντας τις αξίες τους. Και ταυτόχρονα, μια συνεπακόλουθη μείωση της ανεργίας προκαλεί αυξημένη ζήτηση μισθωμένων κατοικιών, για νέους επαγγελματίες που βρίσκονται στα πρώτα τους βήματα. Μα και η αναθέρμανση της κτηματαγοράς θα φέρει αναπόφευκτα και αναθέρμανση του συνόλου της οικονομίας.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τους φόρους εταιρικών κερδών. Η μείωση τους ακούγεται εντυπωσιακή, όμως στην  περίπτωση μας το απτό αποτέλεσμα δε θα είναι και σημαντικό.

Βλέπετε, οι εναπομείνασες ελληνικές επιχειρήσεις σπανίως παρουσιάζουν άξια λόγου κέρδη. Αυτό που τις καίει έιναι η άμεση επιβίωση τους, σε περιβάλλον χαμηλής ζήτησης και χρηματοδοτικής ανομβρίας. Άρα, πρώτα απ’ όλα τις ενδιαφέρει η περαιτέρω μείωση του κόστους παραγωγής και λειτουργίας, κι αυτό μπορεί πια να επέλθει μόνο με την μείωση των ανάλογων επιβαρύνσεων.

Ο Μητσοτάκης έδειξε πως κατανοεί αυτή την διάσταση.

Ασφαλιστικές εισφορές, φόροι στην ενέργεια, φόροι στο κρασί και στον καφέ, εισφορές υπερ ΤτΕ και υπερ τρίτων, δημοτικά τέλη, όλα συνθέτουν ένα πλέγμα συντελεστών που εξαφανίζουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Το κράτος επιβάρυνε όλους τους εξαγωγείς με το country risk και τα capital controls, το λιγότερο που μπορεί να κάνει γι αυτούς είναι να τους διευκολύνει να βγουν σε ξένες αγορές με κάπως καλύτερους όρους.

Ίσως τώρα να αναρωτηθείτε πώς θα έρθουν ξένες επενδύσεις αν δεν μειωθούν άμεσα οι φόροι.

Κατ’ αρχήν επιτρέψτε μου να γίνω κάπως κυνικός και να σας θυμίσω πως οι πολυεθνικές διαθέτουν μύριους τρόπους για να αποφεύγουν την φορολόγηση των κερδών τους, κι αυτό μάλλον  θα ισχύει και στο άμεσο μέλλον. Σίγουρα τις ενδιαφέρει και αυτό το είδος επιβαρύνσεων, όμως ιδιαίτερα επικεντρώνουν την προσοχή τους στα προαναφερθέντα κόστη παραγωγής, στην σταθερότητα του φορολογικού καθεστώτος, στην ταχύτητα μείωσης του ανθρωπίνου δυναμικού του και φυσικά στην δυνατότητα να εξάγουν τα κέρδη τους.

Πριν λοιπόν μειώσουμε τους φόρους επί των κερδών, επείγει να εστιάσουμε στο πώς οι επιχειρήσεις μας θα ξαναέχουν κέρδη, και στο πώς οι ξένοι θα έρθουν για να μείνουν κι όχι για να τσεπώσουν μια καλή αρπαχτή.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi