Navigation
19
Οκτ
location
Αθήνα
9 Ιούλ 2015

Η Ελλάδα χρωστάει λιγότερα από ό, τι λέει η Ευρώπη

Soll Απόψεις | Πρόσωπα

του  Jacob Soll

Από τα μεσάνυχτα της Τρίτης, φαίνεται τώρα ότι η Ελλάδα έχει αθετήσει μέρος του χρέους της, παραλείποντας να καταβάλλει τη δόση του δανείου της ποσού $ 1.700.000.000 στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Με τις τράπεζες της πλέον κλειστές, και τους πολίτες να στερεύουν από μετρητά. Η Ελλάδα εμφανίζεται χρεοκοπημένη από το τεράστιο φορτίο χρέους της – ένα τεράστιο ποσό ύψους 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, ένα ποσό που έχει υπολογιστεί από την ελληνική στατιστική υπηρεσία ΕΛΣΤΑΤ, και επιβεβαιώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αλλά περιμένετε: είναι αυτό που η Ελλάδα οφείλει πραγματικά; Στην πραγματικότητα, υπάρχουν λίγοι, κι εάν υπάρχουν, (ορκωτοί) λογιστές, οι οποίοι συμφωνούν με αυτόν τον αριθμό. Λόγω της αναδιάρθρωσης του χρέους, πολλοί ανεξάρτητοι παρατηρητές έχουν υπολογίσει την αγοραία αξία του ελληνικού χρέους κάπου κοντά στο ένα δέκατο του ως άνω αριθμού.

Αυτό είναι μια τεράστια διαφορά, και ίσως να πιστεύετε ότι ήταν χαλκευμένη (κατασκευασμένη) από κάποιον φανατικό φιλέλληνα λογιστή. Αλλά το επιχείρημα έχει εκφραστεί από γερμανούς τραπεζίτες, αμερικανούς αναλυτές ομολόγων και διεθνείς λογιστικούς ηγέτες. Συμφωνούν ότι αν το χρέος της Ελλάδας υπολογιστεί με βάση τα σύγχρονα λογιστικά πρότυπα γνωστά ως IPSAS – τους κανόνες που χρησιμοποιούνται από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και από χώρες όπως η Βρετανία και η Πορτογαλία – θα μπορούσε να είναι τόσο χαμηλό όσο $ 36 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Τον Μάιο έγραψα μια στήλη για την POLITICO σχετικά με τις λογιστικές προκλήσεις της Ευρώπης, από τότε που κατατέθηκε, η ίδια η Ελλάδα έχει υιοθετήσει τα λογιστικά πρότυπα IPSAS. Στην πραγματικότητα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να τα υιοθετήσουν όλες οι χώρες της ΕΕ.

Σύμφωνα με τα πρότυπα IPSAS, οι Έλληνες έπρεπε να είναι σε θέση να εκτιμούν την αναδιάρθρωση του χρέους τους στην αγοραία αξία κατά την ημερομηνία που η οφειλή γεννήθηκε. Αυτό είναι το πώς οι τράπεζες, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες εκτιμούν σήμερα το χρέος. Σε αυτή την περίπτωση, το αναδιαρθρωμένο χρέος της Ελλάδας έχει εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια – πολύ λιγότερο από 2% – και ημερομηνίες λήξεως στο μακρινό μέλλον ακόμα και το 2054, καθιστώντας αυτά μικρά και ελεγχόμενα.

Αλλά αντ’ αυτού, το ελληνικό χρέος υπολογίζεται σε ονομαστική αξία – η αξία του χρέους, όταν αυτό εκδόθηκε για πρώτη φορά, αγνοώντας όλες τις αναπροσαρμογές της αναδιάρθρωσης στα βιβλία. Το ελληνικό χρέος αναδιαρθρώθηκε το 2010, το 2011 και δύο φορές το 2012. Αλλά με τον τρόπο που υπολογίζεται, οι Έλληνες εξακολουθούν να μην παίρνουν κανένα όφελος από τους νέες όρους: Μάλλον, είναι κολλημένοι με ένα Σισύφειο χρέος που δεν αλλάζει ποτέ. Ουσιαστικά, η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη σε έναν αριθμό χρέους που ορίζεται από πολιτικούς και όχι από την οικονομική πραγματικότητα.

Μην κάνετε λάθος: Οι Έλληνες δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Το ελληνικό κράτος και οι τράπεζες του βρίσκονται σε αμόκ, και δανείζονται σφόδρα. Η ελληνική κοινωνία είχε ήδη καταστραφεί, πριν την καταστροφή του χρέους. Αλλά όσο φορολογικά ανεύθυνο ήταν το ελληνικό κράτος ήταν και οι τράπεζες, και φαίνεται ότι εκείνοι που έδιναν δάνεια ήταν ακόμη πιο αλαζόνες. Δεν υπήρξε ποτέ κάποιος τρόπος που οι Έλληνες να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα 350 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, που αποτελούν το 175% ενός ραγδαία εξαφανιζόμενου ΑΕΠ.

Σημασία έχει να υπολογίσουμε τον αριθμό του χρέους όπως πράγματι έχει, όχι μόνο γιατί αποτελεί μια δίκαιη λύση, αλλά και επειδή προσφέρει επίσης μια εύκολη οικονομική λύση σε αυτό που αποτελεί σαφώς ένα πολιτικό πρόβλημα. Είναι επίσης σημαντικό το γεγονός ότι ολόκληρη η ελληνική τραγωδία έχει παιχτεί σε ηθικούς όρους: οι σπάταλοι Έλληνες δανείστηκαν πάρα πολλά χρήματα και δεν μπορούν να τα ξεπληρώσουν. Τώρα, θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Οι πιστωτές της Ελλάδας, είναι σαφές, ότι έχουν την ισχύ να επιβάλλουν το δικό τους λογιστικό σύστημα. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι έχουν επίσης τα μέσα για να επαναπροσδιορίσουν το χρέος. Από οποιαδήποτε οπτική γωνία να το δει κανείς, η Ελλάδα είναι απένταρη, αλλά το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να ανακάμψει.

Αυτά τα αναδιαρθρωμένα δάνεια έχουν κρατήσει την Ευρώπη στη ζωή και αγοράζουν χρόνο για την ΕΕ. Αλλά τώρα, εκλείπει. Συμπίπτοντας το χρέος με βάση τα σύγχρονα, διεθνώς αποδεκτά λογιστικά πρότυπα είναι ο απλούστερος και πιο έξυπνος τρόπος για να βρεθεί λύση σ’ αυτή την κρίση. Το καλύτερο μέρος είναι αυτό που έχει ήδη γίνει. Πράγματι, αυτό είναι στα βιβλία.

 

Ο Jacob Soll, καθηγητής ιστορίας και λογιστικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, είναι ο συγγραφέας του «The Reckoning: Δημοσιονομική Ευθύνη και η Άνοδος και η Πτώση των Εθνών». 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi