Navigation
22
Ιούλ
location
Αθήνα
36oC
Αίθριος - καθαρός
26 Ιαν 2018

Έτσι θα χτίσουμε την αυριανή κοινωνία υπεύθυνων πολιτών

Λουκά Γεωργιάδη Απόψεις | Λουκά Γεωργιάδη

Εσφαλμένως πιστεύουν κάποιοι ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση. Η κρίση είναι μια σχετικώς βραχύβια κατάσταση που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα. Αυτό που βιώσαμε το 2010 είναι απλά η κατάρρευση ενός μοντέλου πλασματικής ευημερίας και συνοδεύτηκε από το «δίδυμο» έλλειμμα-μαμούθ σε προϋπολογισμό και ισοζύγιο. Είναι σαν να πάθαμε ταυτόχρονα έμφραγμα και εγκεφαλικό. Η… άσωτη ζωή των προηγούμενων δεκαετιών αποτέλεσε την αιτία για την εκδήλωση αυτής της κατάστασης. Εμείς βλέπουμε το σύμπτωμα και είμαστε απρόθυμοι να δούμε τις αιτίες. Γι αυτό έως το 2020 θα βρισκόμαστε σε καθεστώς σκληρού μνημονίου και θα χρειαστεί να περάσουν τουλάχιστον άλλα 10 χρόνια πριν συνειδητοποιήσουμε την επιστροφή μας σε μια σχετικώς κανονική κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση όμως θα είμαστε υπό επιτροπεία μέχρι να αποπληρώσουμε το 75% των δανείων που έχουμε λάβει από τους ευρωπαίους. Δηλαδή, πρέπει να αποπληρώσουμε τα 171 από τα 234 δισ. ευρώ που έχουμε λάβει, κάτι που με βάση τα σημερινά δεδομένα δεν αναμένεται πριν το 2060!

Η χώρα περιήλθε σε αδιέξοδο λόγω πολιτισμικών, αξιακών και θεσμικών ελλειμμάτων που με τη σειρά τους οδήγησαν στη διαμόρφωση παρασιτικών ή αναιδών συμπεριφορών ως αποτέλεσμα της κατάχρησης των όρων και των κανόνων της πραγματικής δημοκρατίας. Γιατί αν κάποιος θεωρεί ότι δημοκρατία είναι να κάνει ό,τι γουστάρει, τότε μάλλον κάτι άλλο έχει στο μυαλό του… Σίγουρα είναι υποστηρικτής άλλων «ιδεολογιών»!

Η χώρα αυτοκαταστράφηκε γιατί δηλητηριάστηκε από τον λαϊκισμό, την πολιτική απάτη, το ψέμα και τον τυχοδιωκτισμό διαφόρων παρασίτων της πολιτικής (και όχι μόνο…) ζωής. Όταν το δικαίωμα στην ελευθερία και την ισότητα εκλαμβάνεται από τους πολίτες ως… κεκτημένο, τότε κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας. Και όπου υπάρχει κάτι σάπιο, τότε υπάρχουν πολλά… σκουλήκια και άλλοι παθογόνοι μικροοργανισμοί! Όταν οι πολίτες χάνουν την επαφή τους με την ιστορία, τις ρίζες και τις παραδόσεις, τότε αρχίζει το… ξήλωμα του πουλόβερ και δημιουργείται ζωτικός χώρος για εκδήλωση άκρως… ενοχλητικών συμπεριφορών. Όταν το πολιτικό σύστημα άρχισε να γίνεται πιο χαλαρό και οι πολίτες να αντιλαμβάνονται την ελευθερία και την ισότητα ως δικαίωμα στην αυθάδεια, την παρανομία ως κεκτημένο, την αναίδεια του λόγου ως… μαγκιά και την αναρχία ως ευδαιμονία, τότε αυτή η Πολιτεία είναι καταδικασμένη να (αυτο)καταστραφεί.

Το 1982 αρχίσαμε να… λοξοδρομούμε μέσα από εκπτώσεις στους κανόνες και την οργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο πλαίσιο του «εκδημοκρατισμού». Έτσι μπήκε το πρώτο λιθαράκι για να πάθουμε αυτά που πάθαμε και παθαίνουμε! Όταν στη συνέχεια έπεσε ο σπόρος του λαϊκισμού και της πολιτικής αναίδειας με λίπασμα την παγίωση αντικοινωνικών συμπεριφορών (καταλήψεις, φθορές δημόσιας-ιδιωτικής περιουσίας κλπ.), τότε το πράγμα άρχισε να ξεφεύγει. Ταυτόχρονα, μια τέτοια κοινωνία που εξέλαβε τη… μαγκιά ως δικαίωμα, μάλλον αντελήφθη ότι κάτι ανάλογο θα μπορούσε να συμβαίνει για παράδειγμα και στον δρόμο, όταν οδηγούμε.

Ο πολιτισμός που όλοι επικαλούνται αλλά καθημερινά κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τον… τσαλαπατούν, ήταν το πρώτο καμπανάκι για την πορεία της χώρας. Ήταν το στοιχείο που καθόρισε την εξέλιξη του Έλληνα σε… Νεοέλληνα. Η οικονομική, θεσμική, πολιτισμική και αξιακή χρεοκοπία είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων δράσεων και πρακτικών του παρελθόντος που μας έφεραν σε μια ελεεινή κατάσταση με χαρακτηριστικό την πλήρη αδράνεια της διανοητικής μας λειτουργίας. Σταματήσαμε να σκεφτόμαστε ως νοικοκύρηδες. Πήραμε διαζύγιο από την ορθολογική σκέψη σε όλα τα επίπεδα. Ακόμη και όταν η αλήθεια και η πραγματικότητα μοιάζουν με μια ισχυρή δέσμη φωτός, δυστυχώς είμαστε απρόθυμοι να δεχθούμε την εκτυφλωτική λάμψη τους. Ο ελληνικός λαός μετετράπη σε επιμέρους μάζες με χαρακτηριστικά όχλου, έτοιμος να κάνει… αντίσταση κάθε μέρα ρέποντας προς την αυτοκαταστροφή του. Κάτι σαν τις τάσεις αυτοκτονικού ιδεασμού…

Εάν θέλουμε να φτιάξουμε λοιπόν κράτος από δω και πέρα, πρέπει να αποκαταστήσουμε πλήρως την έννοια της συντεταγμένης πολιτείας στη λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Από εκεί ξεκινούν όλα. Εκεί βρίσκεται το συστατικό στοιχείο για να επιστρέψουμε στις ρίζες μας. Να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος αποκαθιστώντας τις… κουρελιασμένες αρχές και ιδέες του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, ώστε να τις προσαρμόσουμε αναλόγως στον σύγχρονο και απαιτητικό κόσμο που ζούμε. Ο πολιτισμός είναι η βάση για να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με την υπευθυνότητα και την ωριμότητα μέσα στη μεγάλη… γειτονιά που λέγεται πλανήτης Γη. Να απομακρυνθούμε δηλαδή από τον σημερινό ολισθηρό δρόμο της αυθάδειας, της μαγκιάς, της θρασύτητας, της φαυλότητας, της ανευθυνότητας, του… ψευτοτσαμπουκά και του παρασιτικού βολέματος. Να αξιοποιήσουμε τα θετικά στοιχεία της φυλής μας και να εκμεταλλευτούμε θετικά και εποικοδομητικά τις προκλήσεις των καιρών και των άλλων λαών.

Αν θέλουμε να φτιάξουμε τις επόμενες γενιές συνειδητοποιημένων πολιτών πρέπει πρώτα απ΄ όλα να μάθουμε τι σημαίνει αγωγή. Αυτή διδάσκεται στο σχολείο, αλλά διαμορφώνεται στο σπίτι και βρίσκει πεδίο εφαρμογής στην κοινωνία. Αφού ξαναβρούμε την ταυτότητα μας μέσα από την ενδεδειγμένη αγωγή, πρέπει ακολούθως να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε με το… αριστερό μέρος του εγκεφάλου μας. Να βάλουμε δηλαδή το μυαλό μας να σκέφτεται συνολικά ορθολογικά αξιοποιώντας κάθε κύτταρο του! Για παράδειγμα, πρέπει να μάθουμε ότι το νοικοκυριό μας είναι η μικρογραφία του νοικοκυριού του κράτους. Εδώ που έχουνε φτάσει τα πράγματα όμως αυτό δεν αρκεί. Χωρίς ένα πρόγραμμα ουσιαστικής παροχής οικονομικής παιδείας και γνώσης από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και ολοκληρωτικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν μπορούμε να πάμε παραπέρα. Η γνώση βασικών όρων και η λειτουργία των μηχανισμών της οικονομίας θα αποτελέσουν τη βάση για να βγουν περισσότεροι καταρτισμένοι και οικονομικά μορφωμένοι πολίτες, έτσι ώστε να βελτιώσουν το επίπεδο διαβίωσης τους μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής μεγέθυνσης προσωπικής δημιουργίας, προκοπής και ευημερίας.

Ταυτόχρονα με την οικονομική παιδεία, πρέπει να μάθουμε από τις μικρές ηλικίες την αξία της ανθρώπινης ζωής όταν οδηγούμε ή… περπατάμε. Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας από τις μικρές τάξεις θα πρέπει να λειτουργήσει ως ένα στοίχημα για όλους μας. Ο σεβασμός στον εαυτό μας όταν οδηγούμε, σημαίνει ότι σεβόμαστε και τον συνάνθρωπό μας. Επιπλέον, κάνουμε καλό και στην… τσέπη μας, καθώς το κόστος των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων βραχυπρόθεσμα αλλά και μεσομακροπρόθεσμα επηρεάζει το επίπεδο παροχών υγείας αλλά και το ύψος των συντάξεων. Το ίδιο πρέπει να γίνει και με το κάπνισμα. Η εφαρμογή δρακόντειων διατάξεων όπως αρμόζει σε κάθε πολιτισμένη χώρα, μπορεί να προκαλέσει ένα θετικό… σοκ στην ελληνική κοινωνία. Το δικαίωμα σε μια ποιοτική ζωή απαλλαγμένη από τοξίνες και δηλητήρια πρέπει να αποτελεί μονόδρομο. Το σχολείο από τις μικρές τάξεις μπορεί να βάλει τις βάσεις για να δημιουργήσουμε τους αυριανούς υπεύθυνους πολίτες και στο θέμα αυτό. Το κόστος του ασφαλιστικού συστήματος για τις ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα είναι τεράστιο. Τροχαία ατυχήματα-δυστυχήματα και κάπνισμα είναι δύο από τους βασικούς παράγοντες που εκτός από τον προφανή ανθρώπινο πόνο, προκαλούν και… πόνο στην τσέπη!

Κρίσιμο θέμα που συνδέεται με την ποιότητα ζωής και τη μακροπρόθεσμη ευημερία είναι η διδασκαλία των θεμάτων υγείας και διατροφής από μικρή ηλικία. Η σωστή διατροφή και η αποφυγή των πάσης φύσεως καταχρήσεων ενισχύει τους δείκτες οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας. Αν μη τι άλλο, μέσα από μια τέτοια διαδικασία θα μειώσουμε τους κινδύνους και τις δυσάρεστες καταστάσεις για τον άνθρωπο αλλά και τις δαπάνες του κράτους για το ασφαλιστικό σύστημα. Και σίγουρα μέσα σε όλα αυτά, ο υπεύθυνος πολίτης πρέπει να ξέρει να σέβεται το περιβάλλον, δηλαδή την ίδια του τη ζωή. Ή, να μάθει να πληρώνει όταν ρυπαίνει για να αλλάξει νοοτροπία…

Μια κοινωνία που έχει οικονομικά «ψαγμένους» και ενημερωμένους πολίτες, που… ξέρουν να οδηγούν και να… περπατούν στον δρόμο, που δεν ρυπαίνουν, που δεν κάνουν καταχρήσεις, που έχουν μέτρο στη ζωή τους, που σέβονται τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία, είναι μια κοινωνία που θα μεγαλουργήσει. Μια τέτοια κοινωνία θα είναι δύσκολο να παρασυρθεί από πάσης φύσεως τυχοδιώκτες, παράσιτα, ρετάλια και… αναρχομάγκες. Μια τέτοια κοινωνία θα είναι υποψιασμένη για να αποκρούσει τον λαϊκισμό, τους ψεύτες, τους απατεώνες, τους θρασύτατους πάτρονες της. Μια τέτοια κοινωνία μπορεί να απορρίψει κάθε αντισυμβατική συμπεριφορά που υπονομεύει το «εμείς» μέσω του «εγώ» μας. Μια τέτοια κοινωνία, λέγεται κανονική κοινωνία. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι κανονικές κοινωνίες φτιάχνονται με καταλήσεις και καταληψίες, τραμπούκους, ανεύθυνους και θρασύτατους, τότε είναι καταδικασμένοι να πληρώσουν πανάκριβα δίδακτρα για να μάθουν το κόστος των επιλογών τους. Και η… άτιμη η ζωή τα φέρνει έτσι που νομοτελειακά τα λάθη, όταν διαδέχονται το ένα το άλλο, αρχίζουν από μια σταγόνα και στο τέλος γίνονται ωκεανός που πνίγει τους πάντες και τα πάντα…

 

Λουκάς Γεωργιάδης

e-mail: [email protected]

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress