Navigation
19
Οκτ
location
Αθήνα
22 Ιούν 2016

Εθνικοί Πρωταθλητές-Μύθοι και Πραγματικότητα

kostoulas Απόψεις | Πρόσωπα

Άρθρο άποψη του κου Ευάγγελου Κωστούλα, οικονομολόγος Μ.Α. και Διευθύνων Εταίρος της συμβουλευτικής εταιρείας Trident Partners.

Αφορμή για το άρθρο αυτό αποτελεί ο σχολιασμός της τοποθέτησηςπολιτικών και οικονομικών παραγόντων για την ανάγκη δημιουργίαςεπιχειρήσεων Εθνικών πρωταθλητών, μέσω των συγχωνεύσεων ή άλλων χρηματοοικονομικών εργαλείων σε διάφορους κλάδους της Ελληνικής οικονομίας.

Σε ένα άρθρο μου στο www.toxrima.gr ένα χρόνο πριν, είχα επιχειρηματολογήσει στην αντίθετη κατεύθυνση, όπως ίσως κάποιος αναγνώστης αρχικά θα μπορούσε να συμπεράνει. Επειδή σε ένα περιορισμένο χώρο δεν είναι δυνατόν κάποιος να αναπτύξει λεπτομερώς μια θέση του θα ήθελα, παίρνοντας αφορμή και από την πρόσφατη αυτή τοποθέτηση, να καταθέσω πιο ολοκληρωμένη την άποψη μου η οποία και έχει προέλθει από την εμπειρία μου σε θέσεις ευθύνης στην διαχείριση σημαντικών Ελληνικών βιομηχανικών επιχειρήσεων.

Με βάση μια εις βάθος ανάλυση μεγάλων επιχειρηματικών σχημάτων του εξωτερικού βγαίνει το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι η βασική πηγή κερδοφορίας των επιχειρήσεων αυτών αποτελεί η εγχώρια αγορά τους. Όπως και εάν εξετάσεις την ποσοστιαία κερδοφορία τους μεταξύ εγχώριας και διεθνούς δραστηριότητας μιας επιχείρησης , είτε ποσοτικά είτε ποιοτικά, το συμπέρασμα είναι ένα: Η ατμομηχανή της κερδοφορίας των πολυεθνικών εταιριών είναι η εγχώρια αγορά τους. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα αποτελούν ελάχιστοι κλάδοι, το χαρακτηριστικό των οποίων είναι ότι το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, από την στιγμή ήδη της ίδρυσης τους, είναι η κατοχή της τεχνογνωσίας παραγωγής ενός  προϊόντος ή υπηρεσίας σε μονοπωλιακές συνθήκες αγοράς, ή το γεγονός ότι ξεκινούν την καριέρα τους και κτίζουν την φήμη τους κατευθείαν στις διεθνείς αγορές με μικρή μόνο βαρύτητα στην εγχώρια αγορά. Παραδείγματα αποτελούν οι εξελιγμένες υπηρεσίες και προϊόντα υψηλής τεχνολογίας και πληροφορικής ή προϊόντα που το εγχώριο φυσικό περιβάλλον ή άλλοι τοπικοί παράγοντες τους προσδίδουν μοναδικότητα και συγκεκριμένο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Ξεκινώντας από αυτή την αρχή νομίζω είναι πιθανώς μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού Ελληνικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να συγκεντρώνουν τα παραπάνω πλεονεκτήματα. Αντιθέτως η παραγωγική βάση της Ελληνικής βιομηχανίας  αποτελείται από παραδοσιακούς κλάδους συνήθως περιορισμένης τεχνολογικής υπεροχής έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού.

Συνεπώς τι θα μπορούσε να διαφοροποιήσει μια Ελληνική επιχείρηση? Με βάση το μέγεθος, που θα πρέπει  να είναι στο μέτρο της Ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης, να λειτουργεί με τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Να προάγει την καινοτομία
  • Να επιδιώκει την εξωστρέφεια
  • Να είναι προσηλωμένη στην διαφάνεια
  • Να στηρίζει την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού
  • Να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τις σύγχρονες τεχνολογίες αιχμής και της πληροφορικής
  • Να είναι πιστή στην χρηστή διοίκηση και στην συνεχή αξιολόγηση στόχων και αποτελεσμάτων

Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά σήμερα λείπουν. Είναι αυτή η έλλειψη των παραπάνω χαρακτηριστικών που οδήγησαν πολλές επιχειρήσεις στην υπερχρέωση και στο κλείσιμο. Είναι άσκοπος και πολύ κοστοβόρος ο άλλος δρόμος, της προσπάθειας δηλ. δημιουργίας μεγάλων σχημάτων εν είδη εθνικών πρωταθλητών για να διασωθούν θνησιγενή σχήματα που τα τελευταία 20 χρόνια απορρόφησαν τεράστια κεφάλαια από την Ελληνική οικονομία.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν ήδη, λειτουργούν και πετυχαίνουν μερικές Ελληνικές πολυεθνικές που αξιοποίησαν όλα αυτά τα χρόνια τους πόρους που τους διατέθηκαν και είναι σήμερα ώριμες να ανταγωνιστούν σε διεθνές επίπεδο. Αυτές τις επιχειρήσεις φυσικά πρέπει να τις στηρίξει το τραπεζικό σύστημα και όλη η ελληνική κοινωνία και προς αυτήν την κατεύθυνση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους αφαιρεθούν πόροι σε μια ατελέσφορη κατεύθυνση. Αντίθετα η στήριξη μικρομεσαίων , «Ελληνικού μεγέθους», επιχειρήσεων θα ανατροφοδοτήσει  την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και θα στηρίξει περαιτέρω τις Ελληνικές πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Πως θα μπορούσε άραγε μια βιομηχανία όπως ο όμιλος της CHIPITA, η ΒΙΟΧΑΛΚΟ ή η ΦΑΓΕ να ανταγωνισθεί στο διεθνές περιβάλλον με επιτόκια διπλάσια ή τριπλάσια των ανταγωνιστών τους?

Επιπρόσθετα όλων των παραπάνω θα τολμούσα να προτείνω ότι ο μόνος δρόμος της εξυγίανσης και της προσέλκυσης νέων εγχώριων και αλλοδαπών επενδυτικών κεφαλαίων για την επιβίωση και ανάπτυξη των επιχειρήσεων που βρίσκονται στην μέγγενη των «κόκκινων δανείων», είναι να αφεθεί η αγορά να δώσει την κατεύθυνση της λύσης, όπως έγινε άλλωστε και σε άλλες χώρες της Δ.Ευρώπης και των ΗΠΑ που έχουν την κατάλληλη τεχνογνωσία και εμπειρία

Ποτέ στο παρελθόν πρώιμες νομοθετικές ρυθμίσεις δεν αποτέλεσαν την γενεσιουργό αιτία για τη επίλυση προβλημάτων της ελεύθερης αγοράς.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi