Navigation
23
Μαΐ
location
Αθήνα
26oC
Νεφοσκεπής
20 Ιούλ 2015

Ενέχυρο τα έσοδα από τα κοιτάσματα

Πετρέλαιο Οικονομία

Ο καλύτερος τρόπος για να αξιοποιηθούν τα ελληνικά κοιτάσματα είναι να μπουν –σε ένα ποσοστό- ως ενέχυρο….αφήνοντας ταυτόχρονα σημαντικά έσοδα στο κράτος. Κι αυτό γιατί αλλιώς η γραφειοκρατία και η αναβλητικότητα δεν θα τα αφήσει ποτέ να αξιοποιηθούν…

Ένα ενέχυρο μέρους των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, όχι πάνω από 10%,  για τα επόμενα χρόνια θα μπορούσε  να χρησιμοποιηθεί ως επαρκές collateral για το δανεισμό της χώρας, καλύπτοντας τις ανάγκες του Επενδυτικού Ταμείου, χωρίς να χρειαστούν αθρόες και υποτιμημένες –λόγω της κατάστασης της οικονομίας-ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτά δηλώνει μεταξύ άλλων στο «Π» ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αβραάμ Ζεληλίδης,  βασίζοντας την αξία των ελληνικών κοιτασμάτων σε  έκθεση που είχε κάνει το Δεκέμβριο του 2012, η Deutsche Bank. Τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αέριου νοτίως της Κρήτης ανέρχονται σε 600 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την έκθεση, ενώ το καθαρό όφελος για το δημόσιο εκτιμάται  σε 300 δισ. ευρώ. Συντάκτης της έκθεσης ήταν ο Mark Wall, υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής τράπεζας, ο οποίος μεταξύ άλλων εξηγεί τη σημασία και την αξία της αξιοποίησης των ελληνικών κοιτασμάτων.

Αν έμπαινε ως ενέχυρο για το Επενδυτικό Ταμείο που απαιτεί η συμφωνία,  το 10% των εσόδων από τα μελλοντικά έσοδα από τα κοιτάσματα, θα υπήρχε δέσμευση και πίεση για υλοποίηση των συμβάσεων και μείωση των καθυστερήσεων.

Σήμερα, αντ ’ αυτού, τονίζει ο κ. Ζεληλίδης, η χώρα μας κάνει ό,τι μπορεί για να υποτιμήσει την αξία των κοιτασμάτων της, με καθυστερήσεις, παλινδρομήσεις, δηλώσεις για ακυρώσεις και αναβολές που δίνουν το λάθος μήνυμα στη διεθνή αγορά. «Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου, ο κ. Π. Λαφαζάνης, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά διατρανώνει την αντίθεση της στην αξιοποίηση των όποιων υδρογονανθράκων επικαλούμενη την προστασία του περιβάλλοντος τότε είναι προφανές ότι οι εταιρείες μάλλον φεύγουν αντί να έρθουν».

Είναι χαρακτηριστικό, σημειώνει ότι ένα χρόνο μετά την υπογραφή των συμβάσεων σε Ιωάννινα, Κατάκολο και Πάτρα, δεν έχει προχωρήσει τίποτα. « Πέρασαν 5 χρόνια μετά την πρόσκληση ενδιαφέροντος και 2 χρόνια την επιλογή των αναδόχων εταιρειών σε Πατραϊκό, Κατάκολο και Γιάννενα ακόμη δεν έχει γίνει γεώτρηση». Συνεπώς δεν ξέρουμε ακόμη αν έχουμε, τι έχουμε και τι θα μας αποφέρει οικονομικά στα έσοδα του Δημοσίου. από τις 6 Φεβρουαρίου έχει ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός για τα χερσαία κοιτάσματα σε Αιτωλοακαρνανία, Αχαϊα και Πρέβεζα ακόμη δεν έχει γίνει αξιολόγηση των προσφορών και είναι άγνωστο πώς θα εξελιχθεί ο διαγωνισμός Open Door για τα 20 οικόπεδα σε Ιόνιο και Κρήτη, στον οποίο κατατέθηκαν προσφορές από τρεις εταιρείες.

«Αν προχωρούσε έστω και ένας διαγωνισμός και είχαμε γεώτρηση, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις, το κλίμα θα άλλαζε και το ενδιαφέρον των εταιρειών θα ήταν τεράστιο, γιατί θα έπαιρναν το μήνυμα ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση αξιοποίησης των κοιτασμάτων και όχι μόνο εμπόδια. Χρειάζεται όμως να πιστέψουμε στο Project και να το προωθήσουμε. Να σταθεροποιήσουμε το πλαίσιο και να πείσουμε τις πετρελαϊκές εταιρείες. Ο Φορέας Υδρογονανθράκων δεν στηρίζει την προσπάθεια αφού ο φορέας δεν πιστεύει ούτε στη δυναμική των Ελληνικών κοιτασμάτων ούτε και στην πιθανή συμβολή τους στη οικονομική ανάπτυξη της χώρας δημιουργώντας αμφιβολίες και ερωτηματικά στις ξένες εταιρείες», καταλήγει ο κ. Ζεληλίδης.

 

Σύμφωνα με την έκθεση της Deutsche Bank

  1. Η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη υφαλοκρηπίδα στη Μεσόγειο και μερικές χώρες έχουν ήδη ανακαλύψει και εκμεταλλεύονται τους υποθαλάσσιους φυσικούς πόρους τους, με κυριότερο το πεδίο φυσικού αερίου Levantine μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου.
  2. Η Ελλάδα θα αναδειχθεί στην 15η μεγαλύτερη κάτοχο κοιτασμάτων φυσικού αέριου στον κόσμο.
  3. Για να γίνουν όμως όλα αυτά χρειάζεται ένα καθαρό φορολογικό πλαίσιο αλλά και νομοθετική ρύθμιση για τους υδρογονάνθρακες.
  4. Ότι οι γεωλόγοι εμπειρογνώμονες αναφέρουν την ύπαρξη και σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα επιπροσθέτως αυτών του φυσικού αέριου.
  5. Οι υπολογισμοί της τράπεζας αφορούν μόνο τα υποθαλάσσια κοιτάσματα των υποθαλάσσιων εκτάσεων νοτίως της Κρήτης και όχι και αυτών του Ιονίου ή και του Αιγαίου.
  6. Αποθέματα που αντιπροσωπεύουν τις ανάγκες της Ευρώπης για 40 χρόνια!

Εκτός όμως των εκτιμήσεων για τα πιθανά κοιτάσματα, την αξία τους και τον τρόπο εκμετάλλευσης τους η Deutsche Bank προχωρά και στην αποτίμηση της σημασίας τους σε σχέση με την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους αλλά και την διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας.

  1. Αναφορικά με τη βιωσιμότητα εκτιμά πως για την ώρα δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι βελτιώνεται αλλά αυτό αλλάζει σαφέστατα από την ώρα που τα κοιτάσματα θα αποδειχθούν και ακόμα περισσότερο από την χρονική στιγμή που θα μπουν στην παραγωγή οπότε και θα κάνουν πολύ πιο διαχειρίσιμα τα δανειακά βάρη.
  2. Με το φυσικό αέριο όμως και τους υδρογονάνθρακες εν γένει να διαπραγματεύονται στις διεθνείς αγορές σε δολάρια και τις εταιρείες ερευνών πετρελαίου και αερίου «συνηθισμένες να λειτουργούν σε καθεστώτα που χαρακτηρίζονται από αυξημένη πολιτική αβεβαιότητα» κρίνει περιορισμένο το επενδυτικό ρίσκο.
  3. Η αποκλιμάκωση του εργατικού κόστους και οι καθοδικές πιέσεις και σε άλλα κόστη στην ελληνική οικονομία ενδέχεται να προσφέρουν βελτιωμένα λειτουργικά περιθώρια στις εταιρείες που θα αποφασίσουν να επενδύσουν.
  4. Η ύπαρξη καθαρού φορολογικού πλαισίου θεωρείται επίσης ως αναγκαία προϋπόθεση για την προσέλκυση των μεγάλων εταιρειών όπως και ο τρόπος που εγγράφονται λογιστικά οι αποσβέσεις των επενδύσεων.
  5. Ως ρίσκο αντιμετωπίζεται πάντως η προοπτική ενός ατυχήματος που θα οδηγούσε σε redenomination στην Ελλάδα (μια «πολιτικά ορθή» διατύπωση για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ) αφού όπως αναφέρει η χρηματοδότηση για τόσο μεγάλα project αναγκαστικά θα προέλθει από πηγές εκτός Ελλάδας. Και σε αυτή την περίπτωση όμως θεωρεί πως η διαχείριση του ρίσκου είναι εφικτή όπως για παράδειγμα με ασφαλιστήρια συμβόλαια.

Η Deutsche Bank τέλος υπαινίσσεται ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η δέσμευση ενός ποσοστού των όποιων μελλοντικών εσόδων από τα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, σε ένα ειδικό εθνικό ταμείο. Το ταμείο αυτό θα μπορούσε να παρακρατεί ένα ποσοστό της τάξης του 30%των δημοσίων εσόδων από το αέριο για να διαχειρίζεται και να εξισορροπεί βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις στις τιμές και να επενδύει σε δραστηριότητες εκτός του ενεργειακού τομέα που να ενισχύουν την οικονομία μακροπρόθεσμα.

 

Μαρίνα Πρωτονοταρίου

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi