Navigation
16
Νοέ
location
Αθήνα
12oC
Βροχή
29 Οκτ 2018

Εκτός τόπου και χρόνου οι αναζητήσεις νέων κοιτασμάτων πετρελαίου

πετρελαιο Νέα

Η κλιματική κρίση θα χτυπήσει τη χώρα μας πολύ σκληρά, συνεπώς δεν μπορούμε να είμαστε άμοιροι των ευθυνών μας, τονίζει ο Nίκος Χαραλαμπίδης, γενικός διευθυντής της Greenpeace:

Επικαλείστε την έκθεση της Διεπιστημονικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), «να μειώσουμε δηλαδή κατά το ήμισυ τις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2030 και να τις μηδενίσουμε έως το 2050 για να αποφύγουμε τις πλέον καταστροφικές επιπτώσεις», με αποτέλεσμα όπως επισημαίνει η διεθνής Greeenpeace, «να μην μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πάνω από το 25% των ήδη γνωστών αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων μέχρι τότε, και συνεπώς είναι άστοχη η αναζήτηση νέων». Θεωρείτε ότι οι υπέρμαχοι της συνέχισης των εξορύξεων υδρογονανθράκων είναι αφελείς ή κυνικοί δολοφόνοι του ανθρώπινου είδους και καταστροφείς του πλανήτη;

Μου δίνετε την ευκαιρία να ξεχωρίσουμε δυο εντελώς διακριτά στοιχεία: τα επιστημονικά δεδομένα και τις ανθρώπινες προθέσεις. Τα επιστημονικά δεδομένα (IPCC) είναι εξαιρετικά ανησυχητικά, αλλά καθ’ όλα αναμενόμενα. Το νεότερο είναι ότι το μέγεθος και το κόστος των συνεπειών είναι μεγαλύτερο κάθε προηγούμενης πρόβλεψης, ότι ο χρόνος για να αντιδράσουμε (ώστε να μειώσουμε τις πιθανότητες για τις πιο ακραίες καταστροφές) είναι τώρα! Θα είναι πρακτικά αδύνατον να προλάβουμε να μειώσουμε τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων, όπως απαιτεί η έκθεση, αν καθυστερήσουμε άλλα δυο-τρία χρόνια. Αυτό απαιτεί ριζικές αλλαγές στον τρόπο που παράγουμε και καταναλώνουμε Ενέργεια και στο πώς αντιμετωπίζουμε τα δάση και τις θάλασσες… Είναι προφανές ότι, υπό αυτά τα νέα δεδομένα, οι αναζητήσεις νέων κοιτασμάτων πετρελαίου για εκμετάλλευση είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Το ελπιδοφόρο μήνυμα της έκθεσης είναι ότι έχουμε τα εργαλεία, τη γνώση και την τεχνολογία για να πετύχουμε τις απαραίτητες αλλαγές. Αναζητείται η απαραίτητη βούληση. Προφανώς είναι δικαίωμα του καθενός να δει αυτή την πραγματικότητα με τον δικό του τρόπο. Ο Αμερικανός πρόεδρος, παραδείγματος χάριν, επέλεξε με σαφήνεια τη στήριξη των πετρελαϊκών κολοσσών απέναντι στο αύριο του πλανήτη. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν η επιλογή του εδράζεται σε συνειδητή άγνοια ή σε απροθυμία να συγκρουστεί με τους πετρελαϊκούς κολοσσούς που δείχνουν να επιδιώκουν τη συνέχιση της οικονομικής παντοδυναμίας τους με οποιοδήποτε κόστος (δηλαδή ακόμα και αν ο πλανήτης καίγεται ή βουλιάζει). Και ενώ μας είναι ίσως πιο εύκολο να αναφερόμαστε στον Αμερικανό πρόεδρο, συχνά αγνοούμε πολλούς «μικρούς Τραμπ» που πρεσβεύουν παρόμοιες απόψεις στη χώρα μας και σε πολλές άλλες χώρες.

Υποστηρίζετε ότι «από την Αρκτική και τον Αμαζόνιο μέχρι την Ήπειρο, το Ιόνιο και την Κρήτη, η πετρελαϊκή βιομηχανία επιχειρεί να απομυζήσει μέχρι και την τελευταία σταγόνα πετρελαίου, πριν εγκαταλείψει μαραζωμένες τις τοπικές κοινωνίες. Από τον Καναδά και τις ΗΠΑ μέχρι την Ισπανία και την Ελλάδα, εκατομμύρια πολίτες αναλαμβάνουν το ηθικό χρέος να προστατέψουν το κλίμα, που απειλείται από τα σχέδια των πετρελαϊκών επιχειρήσεων και των κυβερνήσεις που τα υπηρετούν». Επιτρέψτε μου την προβοκατόρικη ερώτηση: Εκτιμάτε ότι ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή είναι υπηρέτες των πετρελαϊκών κολοσσών;

Οποιοσδήποτε επιλέγει σήμερα τη συνέχιση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα για τα επόμενα 30 χρόνια είναι βέβαιο ότι επιλέγει συνειδητά να αγνοήσει τα σαφή και επαναλαμβανόμενα ευρήματα χιλιάδων εξειδικευμένων επιστημόνων απ’ όλο τον κόσμο και –αντιθέτως– επιλέγει το δικό του αφήγημα περί γεωπολιτικοστρατιωτικών ρόλων και ισορροπιών σε έναν πλανήτη που αλλάζει. Ο καθένας κρίνεται από τις επιλογές του και οι πολιτικοί άρχοντες αναλαμβάνουν ένα σημαντικά μεγαλύτερο βάρος, καθώς οι επιλογές τους έχουν επιπτώσεις σε ολόκληρες γενιές. Ανεξαρτήτως προθέσεων, λοιπόν, ας επικεντρωθούμε στο αποτέλεσμα.

Ο ΥΠΕΝ, κ. Σταθάκης, σας διαβεβαίωσε ότι, στις έρευνες για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στα δυο θαλάσσια «οικόπεδα» νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, έχει ενσωματωθεί πλήρως στην εθνική νομοθεσία η ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία – η αυστηρότερη στον κόσμο. Και ότι έχει συσταθεί μόνιμη επιτροπή παρακολούθησης του έργου, στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι της περιφέρειας, των δήμων και των αρμόδιων επιστημονικών φορέων. Αυτό είναι κάτι που το καταχωρείτε στα θετικά ή σας αφήνει αδιάφορο;

Δεν θα περίμενα κάποιον υπουργό να αναφέρει την τήρηση της νομιμότητας ως ένδειξη ενδιαφέροντος. Μια τέτοια αναφορά μόνο αρνητική ανάγνωση έχει. Αντιθέτως, η πραγματικότητα είναι χειρότερη: σύμφωνα με τη μελέτη για τους υδρογονάνθρακες Ιωαννίνων και την υπουργική έγκρισή της, οι περιοχές Natura δεν εξαιρούνται ρητά από τις ερευνητικές και εξορυκτικές εργασίες. Αντίθετα, αποτελούν εντελώς ξεκάθαρα πεδία για έρευνα και εξόρυξη. Και μάλιστα οι ερευνητικές εργασίες της πρώτης φάσης δεν περνάνε καν από τη διαδικασία «δέουσας εκτίμησης» που προβλέπει για όλο το δίκτυο Natura η Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ, ακόμα και για κοτέτσια, που λέει ο λόγος. Και φυσικά, ούτε λόγος για κλιματική αλλαγή ή τήρηση των δεσμεύσεων της Συμφωνίας των Παρισίων την οποία έχει επικυρώσει το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Όταν ασκείτε κριτική, λαμβάνετε υπόψη σας το διεθνές περιβάλλον, τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη γειτονιά μας ή πιστεύετε πως αν η Ελλάδα παραιτηθεί όλων των δικαιωμάτων της ξαφνικά θα φύγουν οι πυρηνικοί σταθμοί στα Βαλκάνια και τη Ρωσία, η Τουρκία θα σταματήσει τα σχέδιά της για το πυρηνικό πρόγραμμα, θα εγκαταλειφθούν από ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Γαλλία, Αγγλία, τους ισχυρούς, οι έρευνες και οι γεωτρήσεις για πετρέλαιο και φυσικό αέριο…

Ας αποφασίσουμε επιτέλους αν είμαστε μια μικρή χώρα, ανίκανη να επιλέξει το μέλλον της, ή μια χώρα που συμμετέχει στο διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι με το δικό της μέγεθος και βάρος και μέσα από προοδευτικές συμμαχίες. Η λογική «εμείς είμαστε πολύ μικροί, η συμβολή μας στη λύση αλλά και στο πρόβλημα είναι εξαιρετικά μικρή», μας αφήνει να παρακολουθούμε μοιρολατρικά τις επιλογές του Τραμπ ή των Βρυξελλών. Η κλιματική κρίση θα χτυπήσει τη χώρα μας πολύ σκληρά, συνεπώς δεν μπορούμε να είμαστε άμοιροι των ευθυνών μας.

Ας επιλέξουμε επίσης ποια παραδείγματα χρησιμοποιούμε και επιλέγουμε να μιμηθούμε. Υπάρχουν ήδη χώρες, κυβερνήσεις, τράπεζες, ιδρύματα που έχουν ανακοινώσει δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα για απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα, παύση χρηματοδότησης νέων εξορύξεων, παύση των εξορύξεων κ.ο.κ. Μπορούμε κάλλιστα να επιλέξουμε αυτά τα παραδείγματα αντί αυτών που απλώς μας οδηγούν πιο βαθιά στην κλιματική αλλαγή, σε μεγαλύτερη εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα (εισαγόμενα και ντόπια). Η ερώτηση δεν είναι πλέον «ντόπιο ή εισαγόμενο πετρέλαιο», αλλά «πόσο γρήγορα θα φτάσουμε σε μια οικονομία χωρίς πετρέλαιο». Η Διεθνής Διεπιστημονική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή δίνει σαφή απάντηση: πριν το 2050!».

Ούτε το φυσικό αέριο πιστεύετε ότι είναι πιο φιλικό στο περιβάλλον και ότι λύνει ζητήματα ενεργειακά που δεν μπορούν να λυθούν ως διά μαγείας μόνο με ΑΠΕ;

Το φυσικό αέριο δεν είναι πιο φιλικό, είναι λιγότερο εχθρικό. Μπορούμε να προχωρήσουμε σταδιακά στις ενεργειακές αλλαγές που απαιτούνται και να βαδίσουμε σταθερά και χωρίς παρεκκλίσεις με τον ήλιο, τον άνεμο, τη βιομάζα, την κυματική ενέργεια, τα θαλάσσια πάρκα, την αποθήκευση ενέργειας και άλλες μορφές ΑΠΕ. Αυτός είναι ο δρόμος που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο.

του Φίλη Καϊτατζή

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress