Navigation
25
Ιούλ
location
Αθήνα
37oC
Αίθριος - καθαρός
7 Οκτ 2016

Ανταγωνιστικότητα και χάραξη Στρατηγικής για Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις

Βλάδος Απόψεις | Πρόσωπα

Γράφει ο Δρ. Βλάδος Χάρης

Τα πράγματα ζορίζουν…

Το «φως στο τούνελ» εκπέμπει πολύ αμυδρά….

Τόσο αμυδρά, πλέον, που ορισμένοι νομίζουν πως, τελικώς, έσβησε…

Τι φταίει και τι μπορούμε να κάνουμε, εμείς με τα «χεράκια» μας, πέραν της –έτσι ή αλλιώς…- ανεπαρκέστατης, σήμερα, οικονομικής μας πολιτικής;

Σας μεταφέρω κάποιες σκέψεις από το καινούργιο μου βιβλίο[1]

«Ένας από τους βασικούς λόγους, εκτιμώ,  που δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε ακόμα  ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα την πόρτα εξόδου από αυτήν την κρίση – πέραν της αδυναμίας μας στην αποτελεσματική θεραπεία των βαθιών και πολύπλοκων παθογενειών της κοινωνίας μας, συγχρόνως  σε όρους πολιτικούς, κοινωνικούς, αξιακούς, συμβολικούς και ηθικούς…- είναι και η ανεπαρκής ανταγωνιστικότητα του παραγωγικού ιστού της οικονομίας μας και, ειδικότερα, στο κύτταρο αυτού του ιστού, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της «τυπικής» μικρομεσαίας ελληνικής επιχείρησης…

Γιατί, όμως, αυτή η διαρκής, στην ουσία δομική, αδυναμία;…

Βαθύτατη πεποίθηση μου, έπειτα από χρόνια μελέτης, έρευνας , συμβουλευτικής και διδασκαλίας στον συγκεκριμένο χώρο, είναι πως αυτή η ανεπάρκεια οφείλεται, σε σημαντικό βαθμό, στην κυρίαρχη «ιδιαίτερη φυσιολογία» των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μας. Οι περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις μας είναι πολύ «ελαφρές» κατασκευές.  Είναι «μικρά ζώα»,  αρκετά ανθεκτικά αλλά όχι δυνατά. Αγωνιστικά και επίμονα αλλά όχι ισχυρώς καινοτομικά και ευπροσάρμοστα με δυναμικό τρόπο.  Είναι, στο βάθος, οντότητες χωρίς «καπιταλιστικό βάθος», χωρίς ισχυρή διαχειριστική τεχνογνωσία και, κυρίως, με ασθενείς ικανότητες στρατηγικής «όρασης» και δράσης.  Σε αυτό το τελευταίο σημείο, ακριβώς, τοποθετεί αυτό το βιβλίο την ιδιαίτερη φιλοδοξία του. Να τις βοηθήσει στο να «υβριδίσουν» και να μετεξελιχθούν φυσιολογικά, στο βαθμό που το επιθυμούν και το αντέχουν, προς μια κατεύθυνση αφομοίωσης μιας σύγχρονης συστηματικής μεθόδου χάραξης της στρατηγικής τους, η οποία κακώς θεωρείται ως σήμερα προνόμιο μονάχα των μεγάλων και πλούσιων επιχειρήσεων του εξωτερικού…

Ναι, η στρατηγική των επιχειρήσεων ως επιστημονική, συμβουλευτική και ακαδημαϊκή θεματική γεννήθηκε, περίπου εδώ και μια εξηκονταετία, ως ένα αντικείμενο αφιερωμένο στις μεγάλες και πλούσιες επιχειρήσεις[i]. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι πλέον έτσι. Όλες οι σύγχρονες επιχειρήσεις, μικρότερες ή μεγαλύτερες, μπορούν υπό συνθήκες να αντλήσουν τα οφέλη της. Και σε πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες του εξωτερικού αυτό τείνει να γίνει πλέον ο κανόνας για όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους, κλαδικής ειδίκευσης ή χωρικής εμβέλειας. Στις μέρες μας, λοιπόν φαίνεται πως η ανάγκη συστηματικού επιχειρηματικού στρατηγικού εκσυγχρονισμού καθίσταται για όλους, μικρούς και μεγάλους, στους «παραδοσιακούς» ή στους «high-tech» κλάδους, σε εθνικό και παγκόσμιο πλαίσιο, πρώτη προτεραιότητα. Και η συστηματική χάραξη, υλοποίηση και έλεγχος της επιχειρηματικής στρατηγικής αποκτά κομβική σημασία στην προσπάθεια όλων των «παικτών» για επιβίωση και ανάπτυξη.

Μα, έτσι ή αλλιώς, έχει μέλλον μια οποιαδήποτε μικρομεσαία επιχείρηση, μέσα σε ένα «γήπεδο» τόσο απαιτητικό και αβέβαια όσο το σημερινό, και μάλιστα, στα πλαίσια της κρίσης αναδιάρθρωσης της παγκοσμιοποίησης; Το παιχνίδι δεν είναι, εξ’ ορισμού, κερδισμένο από το «μεγάλο ψάρι»; … μπορεί να αναρωτηθείτε.

Σύμφωνα με την άποψη του John Naisbitt, γνωστού αμερικάνου θεωρητικού και αναλυτή του κόσμου των σύγχρονων επιχειρήσεων, «το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα προέρχεται από την ταχύτητα της προώθησης των προϊόντων και το ρυθμό των καινοτομιών. Και από την άποψη αυτή οι μικρές επιχειρήσεις μπορούν να νικήσουν ολοσχερώς τις μεγαλύτερες γραφειοκρατικές επιχειρήσεις. Οι μικρές επιχειρήσεις είναι αυτές που συνθέτουν την παγκοσμιοποιημένη οικονομία και όχι οι 500 εταιρίες του περιοδικού Fortune.»[2].  Στην ίδια συχνότητα σκέψης, σύμφωνα και με τον Kevin Kelly, «η οικονομία του μέλλοντος θα είναι μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, μια δικτυακή οικονομία, στην οποία θα υπάρχουν πολλών ειδών μεγάλοι παίκτες και πολλών ειδών μικροί παίκτες. Κάποιες πολύ μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν λιγότερα από 100 άτομα, ή ακόμα και λιγότερα από 10 άτομα, θα έχουν μια εξίσου σημαντική παγκόσμια παρουσία, και θα κερδίσουν τεράστια ποσά.» [3].

Όχι λοιπόν, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στον σύγχρονο κόσμο, δεν είναι «χαμένες από χέρι», όπως μερικοί λανθασμένα συνεχίζουν να πιστεύουν. Δεν είναι, αρκεί να ξέρουν και να μπορούν να «παίξουν» μεθοδικά και έξυπνα τα δυνατά τους «χαρτιά». Και όταν το καταφέρνουν αυτό τότε, το μικρό, έξυπνο και καινοτομικό «ψαράκι» νικάει κατά κράτος το μεγάλο και καθησυχασμένο. Και αυτό ισχύει και για την ελληνική πραγματικότητα και για τον σύγχρονο κόσμο, ολόκληρο»…

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν… Μπορεί να υπάρχουν κάποιες ελπίδες…

[1]    Χ. Βλάδος, Στρατηγική Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, σε Συνθήκες Κρίσης:  Η προσέγγιση Stra.Tech.Man, το οποίο θα κυκλοφορήσει στο τέλος αυτού του Νοεμβρίου, από τις εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ

[2] John Naisbitt στο Rowan Gibson 1996,1997,1998. This revised edition of Rethinking the Future: Rethinking Business, Principles, Competition, Control and Complexity, Leadership, Markets and the World first published by Nicholas Brealey Publishing Ltd, London, Για την ελληνική γλώσσα εκδόσεις Καστανιώτη  Α.Ε. Αθήνα 1999

[3] Kevin Kelly, επίσης, στο Rowan Gibson 1996,1997,1998. This revised edition of Rethinking the Future: Rethinking Business, Principles, Competition, Control and Complexity, Leadership, Markets and the World first published by Nicholas Brealey Publishing Ltd, London, Για την ελληνική γλώσσα εκδόσεις Καστανιώτη  Α.Ε. Αθήνα 1999

[i] Andrews K.R. (1971), The concept of Corporate Strategy, New York, Dow Jones Irwin.

Ansoff H.I. (1965), Corporate strategy, New York, Mc Graw-Hill.

Bower J.L., Bartlett C.A., Uyterhoeven H.E.R. and Walton R.E. (1965), Business policy: managing strategic processes, 8th edi., Irwin-Mc Graw Hill.

Chandler A.D. (1962), Strategy and structure: chapters in the history of american industrial entreprise, Cambridge, MA, MIT Press.

 

ο Χάρης Βλάδος είναι Οικονομολόγος

Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
kinima_ypervasi