Navigation
19
Νοέ
location
Αθήνα
9 Νοέ 2017

Αν είσαι με τον αδύναμο απόδειξέ το με τον σωστό τρόπο!

Γεωργιάδης-Λουκάς-Φωτό-1 Απόψεις

του Λουκά Αθ. Γεωργιάδη

Σήμα κατατεθέν για την πολιτική ζωή του τόπου αποτελεί εδώ και δεκαετίες ο λαϊκισμός, ενώ τα τελευταία χρόνια γνωρίζει… πιένες και το εμπόριο ελπίδας προς τους αδύναμους. Ουσιαστικά η χώρα τρώει τις σάρκες της και αυτό δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι δεν υπάρχει εθνική αυτογνωσία για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος αλλά πολύ περισσότερο για να κατανοήσουμε τι μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα…

Κατά το παρέλθόν, ο υπερ-δανεισμός ήταν το βασικό εργαλείο άσκησης της οικονομικής πολιτικής που σε περιβάλλον έντονου κρατισμού οδήγησε σε τεράστια πίεση την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Έτσι, η Ελλάδα σταδιακά γινόταν χώρα μη φιλική στις επενδύσεις. Και βέβαια κάποια στιγμή, ο συνδυασμός υπερδανεισμού, υπερχρέωσης, μειωμένης ανταγωνιστικότητας, κρατισμού, υπερφορολόγησης και περιορισμένων επενδύσεων μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Αυτό το αποτυχημένο μοντέλο δεν χρειάζεται πλέον να το μάθει κάποιος σε κάποια οικονομική σχολή, καθώς διδάσκεται στην Γ΄ Λυκείου.

Ακούμε διάφορους να ομιλούν περί στήριξης στους αδύναμους ή αναδιανομής του πλούτου και λοιπές αριστεροκομμουνιστικές… φλυαρίες. Στην ουσία μιλάμε για αναδιανομή της φτώχειας αφού οι μικρομεσαίοι όπως έχει δημοσίως ομολογηθεί έχουν… εκτελεστεί, ενώ το «Μεγάλο Κεφάλαιο» δεν μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για να απορροφήσει μαζικά τους αδύναμους. Από την άλλη το «μικρό» κεφάλαιο, το μόνο που μπορεί να δημιουργήσει, είναι αμειβόμενες θέσεις με 240-480 ευρώ. Η αναδιανομή της φτώχειας με συμπίεση των υψηλότερων οικονομικά στρωμάτων αποτελεί τη… συνταγή της κατάρρευσης για μια κοινωνία.

Αν πραγματικά κάποιος θέλει να βοηθήσει τους αδύναμους, πρέπει να δημιουργήσει ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον για να μπορέσει ο αδύναμος να βρει εργασία με κανονικούς όρους. Και βεβαίως, στήριξη στον αδύναμο ή τον άνεργο δεν αποτελεί η… κάρτα σίτισης των 100 ευρώ αλλά ούτε οι μισθοί των 360 ευρώ. Η Ελλάδα είναι δυτική χώρα και δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο… πειραμάτων τύπου Βενεζουέλας. Ως δυτική χώρα θα έπρεπε να στοχεύει προς υψηλότερα επίπεδα για τον μέσο όρο των πολιτών της και όχι στην αναδιανομή της φτώχειας μέσω εγκληματικών φορομπηχτικών πολιτικών, προστασίας της κομματικής πελατείας και… απροκάλυπτων ψεμάτων. Την ώρα που κάποιοι κόπτονται για τους αδύναμους, παρατηρούμε ότι οι φτωχοί αυξάνονται ταχέως και οι εξαθλιωμένοι πληθύνονται ραγδαίως…

Το εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον με τα πάσης φύσεως εμπόδια και την υψηλή φορολογία αποτελεί ουσιαστικά χτύπημα προς τον αδύναμο πολίτη. Οι επενδύσεις αποτελούν το εργαλείο για να μπορέσουν οι αδύναμοι να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για αξιοπρεπή απασχόληση και καλύτερο επίπεδο εισοδημάτων. Αν θέλεις να είσαι με τους αδύναμους προχωράς σε ιδιωτικοποιήσεις για να τονώσεις την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας σου, να προσελκύσεις περισσότερα κεφάλαια, να εισπράξεις περισσότερα υγιή φορολογικά έσοδα και εισφορές. Από μια μεγαλύτερη «πίτα» ωφελημένη βγαίνει ολόκληρη η κοινωνία που μπορεί να προσβλέπει και να ελπίζει σε καλύτερο επίπεδο υγείας, ασφάλειας και παιδείας.

Αν πραγματικά κάποιος είναι με τους αδύναμους πρέπει να προχωρήσει στην απελευθέρωση των αγορών και υπηρεσιών με στόχο να τονωθεί ο ανταγωνισμός. Η τόνωση του ανταγωνισμού οδηγεί σε συμπίεση των τιμών και στη διάθεση φθηνότερων αγαθών και επίσης φθηνών και ποιοτικών υπηρεσιών. Βεβαίως, όλα αυτά είναι… άγνωστες λέξεις για όσους έχουν διδαχθεί τα οικονομικά του Μαρξ! Άλλωστε ο θεωρητικός του κομμουνισμού μιλούσε για μια χώρα όπου οι πολίτες στήνονταν στις ουρές για να πάρουν μισό λίτρο γάλα, μία ντομάτα και 100 γραμ. καφέ!

Αν θέλεις αγαπητέ… προστάτη των αδύναμων να είσαι μαζί τους, μεριμνάς ώστε η χώρα να είναι δημοσιονομικά υγιής και να μην δημιουργούνται πρόσθετα βάρη στην παρούσα και τις επόμενες γενιές. Αν θέλεις να βοηθήσεις τους αδύναμους διαμορφώνεις φιλικές συνθήκες για τις επενδύσεις ώστε να ανοίξουν δουλειές και να δημιουργηθούν εισοδήματα. Αν θέλεις να είσαι με τους αδύναμους ανοίγεις το παιχνίδι στην αγορά ώστε να δραστηριοποιηθούν όσο γίνεται περισσότεροι «παίκτες». Αν θέλεις να είσαι με τον αδύναμο, δημιουργείς συνθήκες οικονομικής μεγέθυνσης που με τη σειρά της θα οδηγήσει στη δημιουργία περισσότερων υγιών πόρων για να φτιάξεις τα νοσοκομεία, την ασφάλεια, τις υποδομές. Εν τέλει, αν είσαι με τους αδύναμους οφείλεις να πάψεις να είσαι λαϊκιστής και να σταματήσεις να αναδιανέμεις τη φτώχεια χτυπώντας ουσιαστικά τα υψηλότερα στρώματα τα οποία με την κατανάλωση και την επένδυση μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργία υψηλότερου εθνικού εισοδήματος, ώστε να αντιμετωπίσεις με αποτελεσματικές πολιτικές τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιθώριο.

Αν λοιπόν ένας πολιτικός είναι πραγματικά με τους αδύναμους, οφείλει να ακολουθήσει πιστά τα παραπάνω. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι ένας υποκριτής που απλά τζογάρει πολιτικά και (αν δεν το επιδιώκει μέσα από γελοίες αριστερές αφηγήσεις…) κάνει τους φτωχούς, φτωχότερους!

 

 

 

 

 

 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

PolicePress
PolicePress